RSS

İslamoğlu Tef. Ders. BAKARA SURESİ (123–139) (9)

18 Mar

231

“Euzübillahimineşşeytanirracim,”    

“Bismillahirrahmanirrahim”

Sevgili dostlar bugünkü dersimize Bakara suresinin 124. ayeti ile devam ediyoruz.

124 – Ve izibtela ibrahıme rabbühu bi kelimatin fe etemmehünn* kale innı caılüke lin nasi imama* kale ve min zürriyyetı* kale la yenalü ahdiz zalimın

Hani Rabbi (Esmâ bileşimi hakikati) İbrahim’i bir takım birimlerle (karşılaştırıp onlara karşı düşüncelerini) imtihan etmişti de (yıldız – ay – güneş konularına verdiği cevapları hatırlayın), O da hakkıyla bu konularda değerlendirmelerini ortaya koyarak, başarmıştı. Bundan sonra Rabbi: “Ben seni insanlara imam (ilmi nedeniyle kendisine uyulan) kılacağım” demişti. (İbrahim): “Zürriyetimden de” niyazında bulundu. Rabbi: “Sözüm zulmedenleri kapsamaz” buyurdu. (A.Hulusi)

Şunu da unutmayın ki, bir zamanlar İbrahim’i Rabbi, birtakım kelimeler ile imtihan etti, o, onları sona erdirince, Rabbi ona, “Ben seni bütün insanlara imam yapacağım.” buyurdu. İbrahim, “Zürriyetimden de yap!” dedi. Rabbi ona “zâlimler benim ahdime nail olamaz!” buyurdu. (Elmalı)

Ve izibtela ibrahıme rabbühu bi kelimatin fe etemmehünn Hani hatırla sen Rabbi, İbrahim’i bir takım kelimelerle sınamıştı da O da bu sınavı başarı ile tamamlamıştı. Kale dedi ki; innı caılüke lin nasi imama ey İbrahim ben seni insanlık için önder yapacağım, lider yapacağım. İbrahim, Allah’ın bu ödülü karşısında şöyle demişti; kale ve min zürriyyetı Ya rabbi, benim zürriyetimden, neslimden de imamlar, önderler çıkaracak mısın. Ve Allah şöyle cevap vermişti: kale la yenalü ahdiz zalimın zalimler, kendi kendisine kötülük edenler kesinlikle sözüme, ahdime nail olamazlar. Yani Vaadim onlar için geçerli değildir.

Burada ayetin ilk cümlesinde ki iptila terimi üzerinde durmak gerekiyor. Türkçede de kullandığımız gibi iptila, müptela kelimesi; Bir şeyin değerini ölçmek, bir şeyin özünde olanı dışarı çıkarmak, bir şeyin sırrını keşfetmek, bir şeyin pahasını öğrenmek için onu sınamak, denemek, imtihan etmektir. Onun için de insanın başına gelen kederlere, dertlere, acı ve ıstıraba iptila denilir genellikle. Çünkü insanı sınayan, insanı imtihan eden, insanın dayanıklılığını ölçen bir birimdir acı. O nedenle iptila denilir.

İşte Allah’ta Hz. İbrahim’i daha peygamber olmadan önce sınıyor ve deniyor. Gördüğünüz gibi peygamberler amiyane deyimiyle tombaladan çekilmiyorlar. Tesadüfen seçilmiyorlar. Peygamberler peygamber olabilmeleri için bir takım sınavlardan geçiriliyorlar. İşte İbrahim AS. da bu sınavdan geçiyor ve sınavını mükemmel bir biçimde veriyor.

Burada İbrahim As. sınandığı kelimelerin ne olduğu konusu tefsirlerde tartışılmış. Ayette kelimat deniliyor. Kelimeler. Tefsirler de İbn. Abbas’tan gelen bir rivayete göre bu kelimat aşara hısal diye bilinen on özellik, yani bıyık kısaltmak, sakal uzatmak, tırnak kesmek, sünnet olmak, koltuk traşı olmak ve temizlik yapmak, misvak kullanmak, ağza ve buruna su vermek gibi kimisi doğal temizlikle, kimisi estetikle ilgisi olan şeyler sıralanmış ki ben ayette kastedilenin bu olmadığı kanaatindeyim, çünkü bütün bu şeyleri bir çocuk bile yapabilir. Bir çocuğun bile becerebileceği böyle bir şeyi, bir peygamber seçiminde Allah’ın iptila olarak tarif ve tavsif etmesi düşünülemez.

Kaldı ki İbrahim Peygamberin hayatında imtihan aramaya ne gerek var, İbrahim gibi bir peygamberin ömründe sınandığı eğer şeyleri sıralayacak olursak hemen aklımıza ilk gelen şey; Onun ateşle sınanması değil midir? Asıl işte buradaki, ayetteki kelimat, harfiyen, kelime manası ile değil de onun sınandığı bu ağır ve zor sınavlar anlamına alınmalı.

Zaten İbn Cinni’ninelHasâis isimli 3 ciltlik harika bir eseri var. O eserin 1. cildinin başında daha başında kelime sözcüğünü ele alır. Kelime sözcüğünün tüm kombinezonlarını yazar yan yana K, L, M, harflerinden ne kadar kelime cıkar, k, l, m, m, l, k, l, m. k, l, k, m, l, k, Bunların hepsini sıralar. 5 kombinezon çıkan bu 3 harften 1 tanesi hariç diğerlerinin tamamının ortak anlamı şiddet ve güç tür der. Çok ilginç bir araştırma. İşte kelimenin etimolojik manası da gösteriyor ki, ayette geçen kelimat, insana çok şiddetli gelen, çok güç gelen bir imtihan olsa gerek. O da hiç şüphesiz ki İbrahim AS. ın, Nemrut’un halkı uyutmak için icat ettiği putları kırdıktan sonra atıldığı ateşti. Yine öz evladını Allah’a kurban etmekle sınanması idi. Yine İbrahim AS. ın Kâbe’yi yapmakla sınanması idi.

[Ek bilgi; Kalp, sır, ruh, hafa (gizlenme), vahdet, haller ve makamlardan oluşan ruhani mertebelerle ve bu mertebelerde tanımlanan teslim, tevekkül, rıza ve bunlara dair ilimlerle onu sınadı. İbrahim, Allah’a ve Allah içinde süluk edip fena bulmak suretiyle bu sınavı tamamladı. (İbn Arabi/Tevilat)]

Yine hicretle sınanmasıydı. Ki ülkesini terk etti. Önce harran’a, sonra Filistin’e, sonra Mısır’a ve sonra taa..! iç Arabistan’a Mekke’ye kadar bir ömrü hicretle geçti. Bütün bunlar ağır ve zor sınavlardı. İşte İbrahim Peygamber bu ağır acılarla, ağır imtihanlarla sınandı ve ayette de ifade edildiği gibi fe etemmehünn Onların tamamını da kazandı. Bu sınavlardan alın aklığıyla çıktı. Onun için İbrahim’in sınandığı kelimelerden kasıt işte onun başından geçen ve onu Halil eden, yani Allah dostu eden bu sınavlardı diyoruz. Ve bunun üzerine Allah kazandığı sınavın ödülünü verdi ona. Buyurdu ki; seni insanlığa önder kılacağım. caılüke lin nasi imama İmam kılacağım.

Ayette imam olarak geçiyor. Yani önder. Yani lider, öncü, İmam bu demek. Bizim toplumumuzdaki o bizim burun kıvırıp ta geçtiğimiz, o bizim dudak kıvırdığımız imam var ya, aslında o imam olabilmek için İbrahim olmak gerekiyormuş. Onun için Allah insanlığa imam olarak seçtiğini buyuruyor.

İmam “üm” kökünden gelir. Üm anne demektir. Ümmet te aynı kökten gelir, ikisi akraba kelimelerdir. Aynı kökten gelirler. Neden böyle bir kökten gelir derseniz, çünkü lider, önder, lider olduğu toplumun annesi gibidir de onun için. O topluma anne gibi kucak açacak, anne gibi şefkatli, anne gibi merhametli, anne gibi rahmetli davranacaktır da onun için.

Bir şeyin Üm mü, yani annesi arap dilinde

1 – O şeyin varlığına sebep olan,

2 – O şeyi terbiye eden,

3 – O şeyi ıslah eden,

4 – O şeyi koruyan ve gözeten kimsedir.

Demek ki imamın özelliği de bu. Yöneticinin, liderin, öncünün özelliği; Öncülük yaptığı kimseleri, insanları, halkları, toplumları, cemaatleri bir anne gibi koruyup kollaması görüp gözetmesi terbiye etmesi, onlara önderlik ve örneklik etmesi, onları gözetmesidir. İşte Hz. İbrahim bu anlamda imam seçildi.

Yine ümmette aynı kökten gelir. Ümmet, ileriki ayetlerde de işleyeceğimiz gibi insanlık ailesinin ana toplumu demektir. Nasıl imam ümmetin anası ise, ümmette insanlığın anasıdır. İmam ümmete öncüdür, ümmet insanlığa. İmam ümmetin örneğidir, ümmet insanlığın örneğidir.

Bunun üzerine Hz. İbrahim şöyle bir dua da bulundu; “Benim neslimden de önderler yarat”

Tabiî ki ana gibi bir baba herhalde böyle bir duada bulunurdu. Böyle şefkatli bir duada bulunurdu. Yani Allah kendisine bir ödül vermek istediğinde, ödülü hemen sırf kendisi için değil de ödülün içine çocuklarını, taa..! ilerde gelecek neslini dahi katmak için böyle bir duada bulunuyordu. Ne müthiş bir şefkat bu, tam İbrahim’i bir şefkat. Neslinden de diyor. NesliMi demiyor. Çünkü o da biliyor ki Bir insanın tüm çocukları hiçbir zaman öncü olamaz. Onun için nesliNin içinden de diyor. Ancak bu duaya verilen cevap nedir?

kale la yenalü ahdiz zalimın Allah dedi ki; Zalimler bu sözüme dahil değildir. Zalimler sözümden hariçtir. Evet, zalim, yani kendine kötülük eden. Kendisine kötülük eden, herkese kötülük edebilir. Onun içinde zalimler önder, lider, başkan, örnek, imam olamazlar.

Bu ayete dayanarak bir çok alim, başta Tabiin, sahabe ve daha sonra gelen imamlar olmak üzere birçok alim; Zalimler öncülük yapamazlar, yönetici olamaz hükmüne varmışlardır. Bu hükümden dolayıdır ki Hz. Hüseyin, Emevi sultasına karşı ayaklanmıştır ve bu ayeti delil göstermiştir. la yenalü ahdiz zalimın Çünkü zalimlere boyun eğilmez. Zalimler önder, lider ve başkan olamazlar.

Yine İmam-ı azam bu ayete dayanarak çağının yönetimlerine karşı çıkmış, hatta bir keresinde Emevi valisi kendisini baş kadı olması için sıkıştırınca, yani bugünkü anlamda anayasa mahkemesi başkanı veyahut ta yüksek hâkimler kurulu başkanı diyebilirsiniz. Olması, bu görevi alması için işkence altına alınca değil baş hâkimlik, baş yargıçlık görevi, şu mescidin kapılarını say deseniz yine vallahi saymam demiştir. Çünkü zalimlerin yönetimini meşrulaştırmaktan korkmuştur. Çekinmiştir.

Yine Emevi’ler o yaşarken yıkılmış, o yaşarken yönetime Abbasiler geçmiş, Abbasiler de aynı teklifi yapmışlar, ve onlara karşı da Ebu Cafer Mansur Abbasi halifesi Ebu Cafer Mansur’a karşı da cevap aynı olmuştur. Ve bu cevap karşısında işkenceye çekmişler, imamı hapsetmişler, işkence altında can verdiği halde görevi yine de kabul etmemişti.

Onun için İmamın bu ayet konusundaki tavır ve fikirlerini Cessas; Ahkâm-ül Kur’an isimli eserinde harika bir biçimde özetler. Ve der ki; “Orada, İmam’a iftira ediyorlar, bazıları diyorlar ki güya imam zalimlerin, fasıkların imamlığı caizdir diye içtihatta bulunmuş, fetva vermiş diyorlar. Bu ona büyük bir iftiradır. Ömrü zalimlere karşı böyle bir mücadele ile geçen ve ömrünün sonunda zalimlerin elinde can veren bir imam böyle bir içtihadı nasıl yapar.” Der.

Evet, la yenalü ahdiz zalimın Zalimler sözüme ulaşamazlar. Yani bu sözümden hariçtir onlar buyuruyor Cenab-ı Hak. Bu ayete bakarak rahatlıkla söyleyebiliriz ki zalimler hiçbir zaman bu ümmetin önünde önderliğe, liderliğe layık değillerdir.

Buradan şunu çıkaramayız. Zalimler hiç bir zaman önder olamayacaklar. Tarihte de olmuşlardır, bugün de oluyorlar, gelecekte de olabilirler. Lakin bu ayetle söylenmek istenen şey şudur; Layık değildirler. Önderliğe liyakatleri yoktur demektir. Eğer layık olmadıkları halde önderlik makamına, liderlik makamına geçmişlerse orayı gasp etmiş sayılırlar.

125 – Ve iz cealnel beyte mesabetel lin nasi ve emna* vettehızu mim mekami ibrahıme müsalla* ve ahidna ila ibrahıme ve ismaıyle en tahhira veytiye lit taifıne vel akifıne ver rukkeıs sücud

Biz Beyt’i (Kâbe – kalp) insanlara güvenilir sığınak yaptık! İbrahim makamını (Hullet makamı, Esmâ mertebesi kuvveleriyle tahakkuk makamı) musalla (namazın yaşandığı yer) edinin. İbrahim ve İsmail’e: “Beytimi; tavaf edenler, kulluğunu yaşamak için oraya kapananlar ve secde eden rükû edenler için arındırılmış olarak muhafaza edin” dedik. (A.Hulusi)

Biz ta o zaman bu Beyt’i, insanlar için bir sevap kazanma ve bir güven yeri kıldık. Siz de Makam-ı İbrahim’den kendinize bir namazgah edinin. Ayrıca İbrahim ile İsmail’e şöyle ahid verdik: “Beytimi, hem tavaf edenler için, hem ibadete kapananlar için, hem de rükû ve secde edenler için tertemiz tutun!” (Elmalı)

Ve iz cealnel beyte mesabetel lin nasi ve emna Hani bunun üzerine biz beyti yani Kâbe’yi insanlar için daimi bir merkez ve güvenlik yurdu kılmıştık.

Aslında bu ayetin bir üstteki ayetle irtibatı açık. İbrahim’den söz edilen yerde hemen söz Kâbe’ye getirildi. Demek ki Kâbe aslında İbrahim’in bir eseri. İbrahim neyin eseri? Çektiği acıların eseri. Adeta böyle bir silsile kuruluyor. İbrahim’i acılar doğurdu, İbrahim Kâbe’yi doğurdu. Böyle bir silsile, böyle bir bağlantı, irtibat var ayetler arasında. Onun için hemen bir sonraki ayet, 125. ayet Kâbe konusunda geliyor. Ve iz cealnel beyte mesabetel lin nasi ve emna Hani hatırla ki biz Kâbe’yi insanlık için daimi bir merkez ve emniyet, güvenlik yurdu kıldık.

Mesabetel merkez anlamına gelir. Daha doğrusu sevap ta buradan gelir dilimizde kullandığımız sevap. Yani Hak edilen, ücretin hak edildiği yer anlamına gelir. Sonuçta sizin ücret alacağınız yer anlamına gelir. Onun için orası gerçekten insanlığın sevap kaynağıdır. Ecir kaynağıdır. Hem madden, hem manen. İşte bu manada bir merkezdir. Mesab dır, yani ecrin kaynağıdır.

Neyin merkezi? Elbette ki Manevi dünyanın merkezi. Elbette ki ümmetin merkezi. Elbette ki İslam’ın merkezi, elbette ki tevhidin merkezi. Onun için o merkeze bakar tüm muvahhit yüzler. O merkezden ışığını alır tüm kentler. Onun içindir ki Mekke, kentlerin anası, Kâbe mescitlerin ve mabetlerin anasıdır. Onun içindir ki hicaz, yeryüzü coğrafyasının anasıdır. Çünkü yeryüzünün manevi iklimi, kokusunu oradan alır. Yeryüzü ışığını, aydınlığını oradan alır. Onun için hacca gidilir. Çünkü hacca her giden o aydınlıktan nasip almaya gitmiş, İbrahim’le elleşmeye, dilleşmeye, kucaklaşmaya ve İbrahim’in verdiği sözü kendisi de vermeye gitmiştir. Onun için Kâbe merkezdir. Manevi iklimin ebedi merkezi.

Ve emniyet yurdudur. ve emna güvenlik yurdu. Öyle bir güvenlik yurdu ki, sadece insanları değil, hayvanları da güvenliktedir. Dokunamazsınız orada uçan bir kuşa. Kâbe’nin kuşu, ülkenizin, memleketinizin koyunundan değerlidir. Orada bir kuş öldürürseniz cezası doğrudan bir koyundur çünkü. Evet onu kesmektir. Oranın çekirgesine dokunamazsınız. Dünyanın en pahalı çekirgeleri oradadır. Dokunursanız sadaka vermeniz gerekir. Oranın ağacına dokunamazsınız. Korunmuştur, muhteremdir, hürmetlidir. Dokunursanız ceza ödemeniz gerekir. Otunu yolarsanız eğer kendiliğinden bitmiş işe yarar kurumamış bir otunu haram bölgede, muhterem bölgede otuna tecavüz ederseniz cezası vardır. Bazan bu ceza bir koyun kesmeye kadar uzanabilir. Onun için muhteremdir orası. Sadece insanı değil, vahşi hayvanları, vahşi doğası, sadece doğası değil bitkisi, sadece bitkisi değil taşı toprağı bile korunmuştur. Doğal sit alanıdır, yeryüzünün en kadim, en eski doğal sit alanıdır. Ve birinci derece de değil, ultra derecede tarihi mekândır. Çünkü 5.000 yıllık bir çağrının merkezidir orası. Onun için emniyet yurdudur. Oraya sığınana dokunulmaz, bu nedenle Hz. Ömer demiştir ki; “Babamın katilini eğer orada görsem elim kalmaz.”

vettehızu mim mekami ibrahıme müsalla İbrahim’in makamını dua gâh, ya da namazgâh edininiz. Devam ediyor ayet. Ey müminler o halde İbrahim’in makamını namazgâh edininiz. Nedir İbrahim’in makamı sorusu gündeme geliyor.

Bugün birçok insan yanlış bir biçimde İbrahim’in makamı olarak Kâbe’nin avlusunda bir camekân içerisinde korunan ve İbrahim Peygamberin iskele taşı olarak kullandığı söylenilen ve ayak izleri olan, iki ayak izi olan üzerinde bir kaya parçası zannederler. Oysa ki bu zan yanlış bir zan. Bu ayette beyan edilen, özellikle bu ayette ifade edilen makamı İbrahim; Sahabe tarafından, tabiin tarafından ve büyük imamlar tarafından, hemen tümü tarafından, Kâbe’nin etrafındaki toprakların, mukaddes toprakların tümü olarak ifade edilmiş. Yani Harem-i şerif ya da bizim haç mekânı olarak bildiğimiz tüm mukaddes mekânlar olarak izah edilmiştir, açıklanmıştır.

Bu nokta da eğer İbn. Abbas’ın, Cabir’in, Katade’nin, Mücahidin bu görüşü göz önüne alınacak olursa bizim için namazgâh edinilecek yer, Kıble anlamına artık o taraftır. Zaten Razi’de bu ayeti tefsir ederken İbrahim’in makamını namazgâh edinin den kasıt, Kıblemiz olarak İbrahim’in mekânını tutun demektir diyor.

İbrahim’in mekânı, mekân-ı İbrahim oralardır. Oraların tümüdür. Bir tane taş İbrahim’in makamı olarak nitelendirilemez. Öteden beri de onun ismi, Makam-ı İbrahim olarak bilinir. Lakin şu bir gerçek ki Abdul Rezzak’ın el Musannef’ inde Bir rivayet yer alır, sahih bir rivayet. Daha önce o taş Kâbe’ye bitişik iken, Hz. Ömer o taşı Kâbe’den ayırıp daha arkaya, namaz saflarının ve tavafın dışına almıştır. Şirk kokusuna karşı olan hassasiyetinden.

İlginçtir oysaki bugün hacca gidenlerin hemen tamamı, o taşın arkasında namaz kılmak için birbirini ezmektedirler ve o taşın arkasında namaz kılmanın uğruna hac zamanlarında hilafsız birçok insan ölmektedir. Nasıl bir garabettir bu, gerçekten de. Bu konunun baştan yeniden ele alınıp Makam-ı İbrahim bu ayette ifade edilen Makam-ı İbrahim, yeniden aydınlatılmalı. Doğru bir biçimde anlaşılmalı.

Ne ki yine makam-ı İbrahim’den kastın tüm harem ve mukaddes mekânlar olduğu görüşünde olan ikinci sahabe İbn. Abbas’tan sonra Cabir’dir. Aynı isimden nakledilen bir hadise dayandırılır o taşın arkasında namaz kılmak, kılmanın sünnet olduğu, işin garibine bakınız. Cabir’den gelen bir hadise dayandırılır. Oysaki Hadis’in nakledildiği kişinin görüşü Makam-ı İbrahim tüm mukaddes bölgedir diyor. Lakin ondan nakledilen bir hadis te Peygamber tavafını bitirdiği zaman Makam-ı İbrahim ismini verdiğimiz bu taşın arkasında namaz kılardı hadisidir. Bu hadisi Tirmizi nakletmiştir.

Bu nokta da ki Müslim’de de buna benzer bir hadis nakledilir. Zaten hemen hemen hadis külliyatının bir çoğu buna benzer hadisler naklediyorlar, ancak ben hepsini yan yana dizdiğimde farklı farklı lafızlarla bu hadisin geldiğini, hatta bazen bu lafız değişikliğinin hadisin komple manasını değiştirdiğini gördüm.

Bu noktada hemen şöyle bir şey daha gündeme geliyor; İbrahim Makamını musalla edinin deki Musallanın anlamı. Musalla duagâh manasına gelir aynı zamanda. Dua yeri, dua merkezi. Hatta hatta Taberi’nin de vurguladığı gibi Bu vezinle gelen, Arap dilinde bu vezinle gelen bir kelime, genellikle dua anlamına, dua yeri anlamına kullanılır diyor Taberi. Bunu da göz önüne alınca İbrahim’in makamını, dua mahalli, Allah’a yalvarma ve yakarma mahalli olarak anlamak çok daha doğru bir yaklaşımdır. Çünkü bir üstteki ayette ve bu ayette İbrahim’in duası geçiyor zaten. Daha sonraki tefsir edeceğimiz ayetlerde de yine Hz. İbrahim’in dualarından söz edilecektir. Onun için bendeniz İbn. Abbas’ın Cabir’in, Katade’nin, Mücahid’in görüşü olan İbrahim’in makamı; tamamen Mekke’nin etrafındaki kutsal haç yapılan mekanlardır, görüşünün daha doğru bir görüş olduğunu ve Razi gibi bizim için bu emrin anlamının o tarafa dönerek, kıblegâh olarak orayı kullanıp namaz kılmak anlamına geldiği görüşündeyim.

ve ahidna ila ibrahıme ve ismaıyle en tahhira veytiye lit taifıne vel akifıne ver rukkeıs sücud Hani bir zaman biz İbrahim’den ve İsmail’den tavaf edenler, tavaf edenler, iç dünyasını imar için kapanacaklar ve uzun uzun rüku ve secde ederek namaz kılacak olanlar için evimi tertemiz, pırıl pırıl edin diye söz almıştık.

Burada taifın geçiyor, tavaf edenler. Tavaf’ın ne olduğunu biliyorsunuz Kâbe’nin etrafında 7 kere dönmeye tavaf adı verilir. Tavafta Hacer-ül Esvet isimli bir taştan başlanılır ve 7 kere dönülür. Aslında bu dönüş evrensel koroya katılmadır. Bu dönüş bir aşk dönüşüdür. Bu dönüş bir ilan-ı aşktır. Tavaf bir aşk hareketidir. Aynen pervanenin lambanın etrafında dönüşü gibi. Döner.! döner..! döner..! Işığa olan aşkını yenemez, kaldırır kendini lambanın içine atar ve bir cızzz..! sesi duyulur. Ölmüştür. İşte onun gibi. Pervane olup Allah’a olan muhabbetini kulun döne döne ifade etmesidir.

7 rakamı sonsuzluğu ifade eder Arap dilinde, kinayedir. Aynen atom çekirdeğinin etrafında elektronun dönüşü gibi. Aynen dünyanın etrafında ayın dönüşü gibi. Aynen güneşin etrafında dünyanın dönüşü gibi. Aynen galaksinin bilinmeyen merkezinin etrafında güneş sisteminin dönüşü gibi. İşte bu evrensel koroyu taklittir tavaf.

Tavaf eden her mümin; Ya Rabbi, ben de evrenin korosuna katıldım, sana ilan-ı aşk ediyorum. Muhabbetlerimi sunuyorum onun için dönüyorum Ya Rabbi..! Ya Rabbi mikro ve makro kozmosla beraber ta..! eşyanın en küçük maddesi, en küçük birimi olan atomdan güneş sistemine kadar her şey senin koyduğun yörünge de dönüyor. Ben de artık sana geldim ve senin emrine amadeyim. Ben de Muhabbetlerimi sunup senin koyduğun yörünge de dönüyorum Ya Rabbi..! Bununla sana teslimiyetimi belgeliyorum demektir tavaf.

[Ek bilgi; Bugün keşfe dayanan bazı vortex olaylarından söz edelim. İsteyen inanır!

Vortex enerjisi, TEK‘in, evren adı altında açığa çıkan bilgi paketlerini oluşturup, bir arada tutan dalga boylarıdır. Vedud, çekim gücüdür.”

“Tüm vortexler sağdan sola dönüş hareketi yaparlar. Birer vortex olan hortum ya da girdapları düşünün. Bu hareket çevresini kendinde toplar. Galaksiden atoma, tümü sağdan sola dönüş hâlindedir. Çekim ve koruma gücü sağdan sola dönen çeşitli boyutlardaki vortexlerle oluşur.”

VORTEX KONUSUNDAKİ keşif yollu müşade edilen çok önemli bir sırra da daha sonra devam edelim. “KÂBE’nin bulunduğu noktadaki NÛR, enerji vortexi çevrede tavaf etmekte olan insan beyinlerinde bir urûç hissiyâtı oluşturur Ehli Hakkı görür.

Girdap, hortum türü görünür vortexler yanı sıra birde görünmezler var. Bizi ilgilendiren görünmez vortexlerin başında “yatay vortex” adını taktığım, insan bilincini yutup, kilitleyen vortexler mevcuttur. Bu “yatay vortexler”, insanların toplu enerjilerinden kaynaklanır ve olayın boyutuna göre büyüyüp güçlenerek ve insan bilinçlerini yutar.

Bu “yatay vortex”ler insan beyinlerinin aynı frekansta yayınıyla güçlenir ve içine aldığı her bir beyinin yayınıyla daha kapsamlı olur. İnsanları kitlesel duygusallıklara ve çeşitli taşkınlıklara sürükleyen şey bu “yatay vortex”lerdir. TV dizilerinin insanlarda yaptığı bağımlılıklar dahi birer “yatay vortex” olayıdır ki, bilinç o konu içinde döner durur! Beynin belâsıdır! Günlük size ulaşan olayların ve tv’nin vortexinden kendinizi kurtaramıyor, onları tekrarla beyninizi tüketiyorsanız çok büyük tehlikedesiniz.

Dışsal vortexlersiz yaşamak mümkün değildir; ancak onlara kapılmamak mümkündür. Allah irade sıfatının adı MÜRÎD sende mevcuttur. VORTEXLERE KARŞI NEDEN SAVUNMA ZİKRİ “MURÎD”dir? “MÜRİD” beyninin hakikatindeki Allah’ın irade sıfatının frekansıdır. İradeyi güçlendirerek dışsal vortexlere karşı direnç geliştirir. Bütün ibadet ve zikirler, beyninin hakikatindeki kuvveleri harekete geçirerek fitnelerden korunman için önerilmiştir.

Orijinaliyle (taklit değil) yaşanan toplu ibadet vortexleri kişiyi kendi hakikatini hissetmeye sevk ederken; toplumsal vortexler bilinci kitler. Normalde bakıp, duyup geçeceğiniz bir olay sizi içine çekip, o olay içinde dönüp duruyorsanız, bilincinizi yoğun işgal ediyorsa bunu düşünün. Her tarikat, cemaat mensubunun kendi cemaat ve tarikatına mensup olmayanı dışlaması ve onu sapıklıkla, kafirlikle etiketlemesi gibi.

Her birimin, türün, insanın vortexi vardır. El Esmânın açığa çıkışı vortexler şeklinde oluşur ki bu da birimlerdeki çekim gücünü oluşturur.

Vortexlerin oluşumu ikidir. Ya El Mudill ismiyle işaret edilen özelliğin enerjisinden/nurundan oluşur; ya da El Hadi isminin nurundan oluşur. Birimlerden ve beyinlerden açığa çıkan bilgi/enerji/data vortexler hâlinde kendi frekansındakileri çeker içine, kendine yönlendirir. Muhatap olduğunuz kişi, olay, konu gerçekte bir El Esmâ kompozisyonu olarak açığa çıkan vortextir ki, sizi içine çeker. Frekansınız eşleşirse. Tanrısallık kavramı,

El Mudıll’den kaynaklanan beyni dışsallıkla kayıtlayan en güçlü bilgi/enerji/data vortexidir. El Hâdi ise Allaha çeker!

Geride neler var? ÇEKİM GÜCÜ, GRAVİTASYON ve bu türden konuşulan birimlerin ilişkisi ve varlığın bütünlüğü tamamiyle Esmâ özelliklerinin enerji VORTEXLERİDİR. “Enerji vortexleri varlıktaki çekim merkezleridir. Pek çok oluşumun sırrı bu enerji vortexleri sırrına dayanır. Vortexlerin frekansları farklıdır.

İbadetle Allaha firar! “ALLAHA FİRAR EDİN” âyetinin anlamı; dışsallıktan, beyninizin hakikati olan Allah Esmâsının işaret ettiği kuvvelere firar edin demektir.

Esma terkipleri birer vortex ve güçlü vortex diğerini kendine çekiyorken El Hadi isminin mazharı güçlüyü idrak edene ne mutlu.

Rabbim okuduğunu anlamayan ya da tersinden anlayanlardan sana sığınırım! Ezberini tekrarla ömür harcayanla, sürekli ezber bozup, yeniye açılıp, kendini yenileyen bir olur mu? (Ahmed Hulusi)]

Akifıne, akifin, aslında itikaf buradan gelir. Resul Allah Medine’ye göçünce her yıl itikaf’a çekilirdi Ramazan’ın son 10 gününde. İtikaf, iç dünyasını tamir için dış dünyadan çekilmek demektir. İtikaf iç dünyaya yolculuğa açılmak demektir. İtikaf insanın içine doğru çıktığı bir hicrettir. Onun için adeta Hıra, Medine’den sonra Resulallah’a itikafa dönüşmüştür ve bu bir sünnet olarak ümmete kalmıştır. İşte bunlar için evimi tertemiz, pırıl pırıl tutun diye İbrahim ve İsmail’den söz aldık diyor Cenab-ı Hak.

126 – Ve iz kale ibrahımü rabbic’al haza beleden aminev verzuk ehlehu mines semerati min amene minhüm billahi vel yevmil ahır* kale ve men kefera fe ümettiuhu kalılen sümme adtarruhu ila azabin nar* ve bi’sel mesıyr

Hani İbrahim şöyle demişti: “Rabbim burasını emin bir mahal kıl ve ehlini (nefslerinin hakikati olarak) Allâh’a ve gelecekte yaşanacak sürece iman edenleri, yaptıklarının sonuçlarıyla rızıklandır.” (Rabbi) dedi: “Kim (hakikati) inkâr ederse onu bile kısa bir zaman (dünya yaşamı) boyunca rızıklandırır, sonra da yanma azabına bırakırım.” O ne kötü gerçekle yüzleşmedir! (A.Hulusi)

Ve o vakit İbrahim “Ey Rabbim, burasını güvenli bir belde kıl, halkından Allah’a ve ahiret gününe iman edenleri çeşitli meyvalarla rızıklandır” diye yalvardı. Allah buyurdu ki: “küfredeni dahi rızıklandırır da hayattan biraz nasip aldırırım, sonra da onu ateş azabına uğratırım ki, orası ne yaman bir duraktır!” (Elmalı)

Ve iz kale ibrahım İbrahim demişti ki bir zaman hatırla, rabbic’al haza beleden aminev verzuk ehlehu mines semerati min amene minhüm billahi vel yevmil ahır Ey rabbim bu beldenin, bu toprakların halkını bereketli bir toprağın halkı kıl. Onları derin ve sınırsız rızıklarla rızıklandır. mines semerati Bir çok ürünlerden, meyvelerden rızıklandır. min amene minhüm billahi Ancak benim bu duam sadece onlardan Allah’a iman eden ve ahirete iman edenler içindir. Allah’a ve ahirete iman edenleri bu topraklarda sayısız nimetlerle rızıklandır Ya rabbi. Diye dua ediyor.

Niçin? Bu niçini anlamanız için Mekke’yi görmeniz lazım. Dağında ot bitmeyen, ne hayvancılığa ne de ziraata elverişli bir avuç toprağı bulunmayan o simsiyah lav kayalıklarının yüzünüze garip garip baktığı o coğrafyayı tanırsanız eğer, bu duanın o coğrafyada yaşayacak insanlar için ne anlama geldiğini anlarsınız. Ve özellikle bu duayı yapan insanın yıllar sonra kavuştuğu ciğerparesi olan İsmail’ini, İsmail’in annesi Hacer ile birlikte bu dağında ot bitmez, kuş uçmaz kervan geçmez yere bırakıp ta gittiğini hatırlarsanız, bu duayı niçin yaptığını anlarsınız.

Bu dua öylesine bir yürekten yapılmış ki, öyle yürekten yapılmış ki bu dua, bu dua nasıl tutmuşsa bugün gidin yeryüzünün en bahtiyar dilencilerini orada görürsünüz. Orada olmayan bir kol dahi buradaki fabrikadan daha büyük gelir getirebilir. Yürüyemeyen bir ayak, kesik bir ayak, kesik bir kol Kâbe de, Mekke de burada bir fabrikadan daha çok gelir getirebilir sahibine.

Niçin? Ben Hz. İbrahim’in bu duasına bağlıyorum. O dağında ot bitmeyen, o bir avuç ekecek toprağı bulunmayan o yurdun insanları İbrahim’in duasının bereketine öyle büyük bir bolluk, büyük bir bereket içinde yaşıyorlar ki ancak bunu gidenler görür. Çünkü Yeryüzünün en büyük Turizm gelirinin olduğu, belki de yeryüzünün en kadim beldesidir desem yeridir. Üstelik ne girilecek denizi var, ne çıkılacak gezilecek ormanı var, ne yüzülecek ırmağı var. Hiç. Yeryüzünde siz böyle bir yer tanıyor musunuz? Eğer 1000 yıl ömrünüz olsa ve 1000 yıl gezecek kadar paranız olsaydı ve 1000 tane gidecek, gezecek yer adresi dizseydiniz alt alta 1001 e eğer Kâbe olmasaydı Mekke gelir miydi? Gelmezdi.

İşte bunu düşünerek bu duayı anlayabilirsiniz. Ama bu dua, eksik bir dua idi. Yapılış itibarıyla, mantalite itibarı ile eksik bir dua idi. Allah bu duanın eksiğini İbrahim Peygambere şöyle gösteriyor;

kale ve men kefera Allah dedi ki; Hayır, kafirlere de vereceğim. Sadece Allah’a ve ahiret gününe iman edenlere dünyada rızık vermiyorum ki, ben Rezzak-ı âlemim. Müminlerin rızkını değil, kâfirlerinde rızkını ben veriyorum. Dolayısıyla senin böyle tahsis etmen doğru değil ey İbrahim. Geç onu. Ben kâfirlere de rızık vereceğim. Veriyorum. fe ümettiuhu kalılen Yalnız onlara çok az bir mühlet veriyorum. Verdiğim rızıktan onlar çok az bir mühlet safa sürecekler, keyif çatacaklar. sümme adtarruhu ila azabin nar Sonra mı? Sonra onları ateşin azabına iteleyeceğim. ve bi’sel mesıyr Orası ne kötü bir varış yeridir. Dönüş yeridir.

127 – Ve iz yerfeu ibrahımül kavaıde minel beyti ve ismaıyl* rabbena tekabbel minna* inneke entes semıul alım

Ve hani İbrahim, İsmail ile el BEYT’in (Kâbe – kalp – şuurun 7.kat semâsı) ana duvarlarını yükseltip (şöyle yönelmişti): “Rabbimiz, bizden kabul buyur, şüphesiz ki sen (varlığın hakikati olarak) Algılayan Aliym’sin.” (A.Hulusi)

Ve ne vakit ki İbrahim, Beyt’in temellerini yükseltmeye başladı, İsmail ile birlikte şöyle dua ettiler: Ey Rabbimiz, bizden kabul buyur, hiç şüphesiz işiten sensin, bilen sensin. (Elmalı)

Ve iz yerfeu ibrahımül kavaıde minel beyti ve ismaıyl Hani yine hatırla. Hatırlayın ey bu ayetlere muhatap olan, ayetlerin ilk ve modern muhatapları. İlk Muhatabı Ey Muhammed. Ey sana iman edenler. Ey modern muhatabı olan bu çağda yaşayanlar, ey şu anda beni dinleyenler. Hatırlayın. yerfeu ibrahımül kavaıde İbrahim temelleri yükseltiyordu minel beyti evin, Kâbe’nin temellerini. İsmail ile birlikte. Ve bu sırada temellerini bitirdikten, Kâbe’yi yaptıktan sonra demişlerdi ki;

rabbena tekabbel minna Ey Rabbimiz ne olur bunu bizden kabul et. Şımarmadılar, burunlarını dikmediler, biz yaptık ister et, ister kabul etme demediler. O sıcakta Allah’a bir mescit armağan ettiler. Yer yüzü mabetlerinin anasını armağan ettiler ve üstelik ellerini kaldırıp; Bizden kabul eder misin Allah’ım diye de rica ettiler. İşte Allah için bir şey yapmanın adabı bu. İbrahim ve İsmail’in şahsında bize, ibadetin edebi öğretiliyor. Yapacaksın ve yaptıktan sonra boynunu büküp kabul eder misin Allah’ım diyeceksin. Hani İmran’ın kadını da öyle yapmıştı değil mi? Ali İmran suresi 32-33-34 . ayetlerde;

[Ek bilgi; De ki, Allah’a ve Peygamber’e itaat edin! Eğer aksine giderlerse, şüphe yok ki Allah kâfirleri sevmez. (Elmalı)(A.İmran/32)

Gerçekten Allah, Adem’i, Nuh’u, İbrahim soyunu ve İmran soyunu âlemler üzerine seçkin kıldı. (Elmalı) (A.İmran/33)

Gerçekten Allah, Adem’i, Nuh’u, İbrahim soyunu ve İmran soyunu âlemler üzerine seçkin kıldı. (Elmalı)(A.İmran34)]

Karnındaki doğmamış yavrusunu Allah’a hibe etmiş adamış ve dönmüş demişti ki aynı, aynı cümleyi o da söylemişti. Benden kabul buyur Allah’ım. Benden kabul et Allah’ım demişti.

İşte İbrahim ve İsmail de aynısını söylüyor. Çünkü Allah’ı bilen, kendi haddini bilen, Allah’ın hudutsuzluğunu ve sınırsızlığını bilen biri, Allah’a sunduğu hediyeyi sunduktan sonra boynunu büker ve Ya Rabbi ben sundum ama sen kabul etmezsen beş para etmez der.

inneke entes semıul alım Çünkü sen derinliğine işitensin. Niyetimizi taa..! yüreğimizden geçen dile getiremediğimiz niyetimizi işten ve aynı zamanda bu Kâbe’yi niçin yaptığımızı çok iyi bilensin.

[Ek bilgi; Kâbe’nin Yapılış Hikayesi

Hz. İbrahim, karısı Sâre’nin hissi rekabeti sonunda diğer karısı Hâcer’le ondan doğma oğlu İsmail’i Filistin’den alıp Mekke’nin. Bulunduğu yere getirdi. Zemzem’in üstünde büyük bir ağacın yanına bıraktı. 0 gün henüz Mekke şehri kurulmamıştı. Hz. İbrahim, anne, ile oğluna bir dağarcık hurma ile bir kırba su bırakıp geri döndü. Kendilerine üzülmemelerini, Allah’ın emriyle kendilerini buraya bıraktığım söyledi. Hacer, Allah’ın emriyle buraya bırakıldığını öğrenince Allah’a güvendi.

Hz. İbrahim onlardan ayrıldıktan sonra bir tepe üzerine çıktı, burada bıraktığı zürriyetinin bolluk içinde yaşatılmasını çeşitli ürünlerle beslenmesini, insanların buraya meyletmesini Allah’tan diledi.

Hacer, yanında bulunan su ve azık tükenince su bulmak için yakındaki Safa ile Merve tepeleri arasında koştu. Safâ’ya çıkıp çevreye bakındı, kimseyi göremedi; Merve’ye çıkıp çevreye baktı kimseyi göremedi. Bu iki tepe arasında yedi defa gidip geldi. İşte hacda iki tepe arasında yedi defa gidip gelmek ondan kalmıştır.

Merve’ye yedinci çıkışında bir ses işitti. Bir meleğin, ayağının ökçesiyle veya kanadıyla Zemzem’in yerini eştiğini gördü. Meleğin eşmesiyle su çıkıvermişti. Hacer, suyun akıp gitmemesi için etrafını tutarak havuz yapmaya başladı. Peygamberimiz: “Allah, İsmail’in annesine rahmet etsin, eğer havuz yapmasaydı, Zemzem, şimdi akarsu olurdu” demiştir.

Hz. İbrahim, zaman zaman gelir, Hacer’le oğlunun durumlarını sorardı. Bir daha gelişinde artık yetişmiş olan oğlunun, Zemzem yanındaki bir ağaç altında kendisi için ok yonttuğunu gördü. Baba oğul birlikte ok yaptılar Sonra oğluna “İsmail, yüce Allah bana şurada bir ev yapmam’ emretti, bana yardım eder misin” dedi ve eliyle o yüksek yere işaret etti. İsmail de: “Rabbin sana ne emrediyorsa yap, sana yardım ederim” dedi. İşte böylece Hz. İbrahim, oğluyla birlikte Kâbe’yi yapmağa başladı. İsmail taş getiriyor, İbrahim de yapıyordu. Temel yükselince bugün Makamı İbrahim diye bilinen taşı koydular. İbrahim onun üstüne çıktı. İsmail taş veriyor, Hz. İbrahim’de iskele olarak kullandığı o taş üstünden Kâbe’nin duvarlarını örüyordu. Duvarları örerken şöyle dua ediyorlardı : “Rabbimiz bizden kabul buyur, şüphesiz sen işitensin, bilensin….”‘(ProfDr. Süleyman Ateş/ Kur’an ın çağdaş tefsiri)]

128 – Rabbena vec’alna müslimeyni leke ve min zürriyyetina ümmetem müslimetel leke ve erina menasikena ve tüb aleyna* inneke entet tevvabür rahıym.

“Rabbimiz bizi sana teslim olmuş kıl ve neslimizden de sana teslim olmuş bir topluluk oluştur. Bize menasıkın (hac uygulamasının şartlarını) göster ve tövbemizi kabul et. Muhakkak ki sen (Tevvab) tövbeleri kabul eden Rahıym’sin (sonucunda onun salt güzelliklerini yaşatansın).” (A.Hulusi)

Ey bizim Rabbimiz, hem bizim ikimizi yalnız senin için boyun eğen Müslümanlar kıl, hem de soyumuzdan yalnız senin için boyun eğen Müslüman bir ümmet meydana getir ve bize ibadetimizin yollarını göster, tevbemize rahmetle bakıver. Hiç şüphesiz Tevvâb sensin, Rahîm sensin.(Elmalı)

Rabbena vec’alna müslimeyni leke ve min zürriyyetina ümmetem müslimetel leke Dua devam ediyor. İbrahim ve İsmail AS. duası. Ey güzel Rabbimiz bizi sana tam, kayıtsız şartsız teslim olanlardan et.

A güzel insanlar, siz zaten teslim olmamış mıydınız? Teslim olmayan insan ateşe atlayabilir mi? Teslim olmayan insan yatırıp ta öz evladını Allah’a kurban verebilir mi? Teslim olmayan insan Allah’a kurban olabilir mi? Daha yavru yaşında. Ama yine de, yine de ellerini açıp; Bizi sana kayıtsız şartsız teslim olanlardan kıl diyorlar.

Bize edep öğretiyorlar. Bize terbiye öğretiyorlar. Bize Allah’tan ne istenileceğini öğretiyorlar. Bize nasıl dua edileceğini öğretiyorlar.

ve min zürriyyetina ümmetem müslimetel leke Ve yine Kerim bir baba, Rahim bir baba olduğunu Hz. İbrahim burada da ortaya koyuyor. Çünkü İbrahim isminin manası; Ebun Rahiymun, Aramca da, ibranca da, Arapça da, çünkü üçü de Sami dillerindendir. Üçü de aynı kökten gelen dildir, yani merhametli baba manasına gelir. İbrahim ismi..! İşte ismi ile müsemma bir baba olduğunu, bir ata olduğunu Burada da gösteriyor ve soyunu, manevi soyunu duasında unutmuyor.

Ve diyor ki; Sadece bizi sana kayıtsız şartsız teslim olanlardan etme, ve min zürriyyetina ümmetem müslimetel lek Neslimizden de sana kayıtsız şartsız teslim olacak insanlar yarat, getir diye dua ediyorlar. Kerim bir ata böyle olur. Rahiym bir baba böyle olur. Merhametli baba olmak işte budur. İbrahim olmak budur. Ebun Rahiymun, merhametli ata.ve erina menasikena ve tüb aleyna Nasıl kulluk yapacağımızı bize göster Allah’ım.

Bu çok önemli bir şey, Allah’tan ibadet istemek..! Sahi..! Hiç bunu yaptınız mı? İbadetin, Allah’ın size bir lütfu olduğunu hiç düşündünüz mü? Aslında şöyle düşündünüz mü? Allah bize namaz’ı vermeseydi biz insanlar düşüne düşüne nasıl bulabilirdik, Allah’a böyle bir ibadetle ibadet etmeyi..! Ve bize bıraksaydı eğer insan sayısınca ibadet çeşidi olmaz mıydı? Eğer öyle olsaydı Dinin birleştiriciliği nerede kalırdı o zaman? Oysaki dinin en büyük fonksiyonu insanları birleştirmesidir.

İşte ibadetler en büyük nimetlerdir. İbadet için ayrıca teşekkür etmeli; Ya Rabbi, bize namazı verdiğin için teşekkür ederim. Ya Rabbi Orucu verdiğin için, Haccı, Zekatı emrettiğin için teşekkür ederim diyebilmeli mümin.

İşte onlar da İbadet istiyorlar. Allah’a nasıl yaklaşılacağını Allah’tan göstermesini talep ediyorlar. Ve arkasından her duanın tacı olan şu cümleyi söylüyorlar;

ve tüb aleyna Ve bizi affet. Duaların tacı Allah’tan af dilemektir.

Diyeceksiniz ki; Suç mu işlemişler ki af diliyorlar? Ben de diyeceğim ki; Suç işlemek sizin defteriniz de ne anlama geliyor? Allah’tan gafil aldığınız her nefesi suç bilmiyorsanız eğer. Suça yüklediğiniz anlam, Allah’a olan yakınlığınıza göre değişir. Kimisi için suç, Allah’ın emrini çiğnemek olabilir. Ama Allah’la samimi biri iseniz o zaman sizin için suç, samimi olduğunuz Allah’a karşı edepsizlik yapmak olabilir. Eğer samimiyetiniz dost olacak kadar, İbrahim gibi Halil olacak kadar yakınsa, Allah’la dostluk kurmuşsanız, o zaman O nu bir an hatırdan çıkarmanız dahi sizin için suç olabilir. Onun için suç kavramına yüklediğiniz anlam, Allah’a olan yakınlığınıza göre değişir.

inneke entet tevvabür rahıym Sen hiç Şüphesiz tevbeleri çokça kabul eden merhametli bir Allah’sın.

129 – Rabbena veb’as fıhim rasulem minhüm yetlu aleyhim ayatike ve yüallimühümül kitabe vel hıkmete ve yüzekkıhim* inneke entel azızül hakım.

“Rabbimiz, onların içinde senin âyetlerini (âlemlerinde Esmâ’nın açığa çıkışını) onlara öğretip okutan, onlara Bilgiyi ve açığa çıkış sistemini (hikmeti) öğreten, onları arındıran Rasûl bâ’s et (insanlara Hakikati bildiren Esmâ’nın açığa çıkmış sûretini oluştur).” Kesinlikle sen Aziyz Hakiym’sin. (A.Hulusi)

Ey bizim Rabbimiz, bir de onlara içlerinden öyle bir peygamber gönder ki, onlara senin âyetlerini tilavet eylesin, kendilerine kitabı ve hikmeti öğretsin, içlerini ve dışlarını tertemiz yapıp onları pâk eylesin. Hiç şüphesiz Azîz sensin, hikmet sahibi Sensin. (Elmalı)

        Rabbena veb’as fıhim rasulem minhüm Dua devam ediyor. Ey Rabbimiz onların arasından onlar için bir elçi gönder. Bir peygamber gönder. yetlu aleyhim ayatik senin ayetlerini onlara okusunlar. ve yüallimühümül kitabe vel hıkme Kitabı ve hikmeti onlara öğretsinler, ve yüzekkıhim ve onları pırıl pırıl etsin arındırsın, o göndereceğin elçi. inneke entel azızül hakım. Hiç şüphesiz sen, yaptığı işte mükemmel yapansın. Yaptığı işi en mükemmel yapan Azîyz..sin, El Aziz’in manası budur. Yaptığı işe galip gelen, eline aldığı her işi, en mükemmel bir biçimde yapan ve hakim, aynı zamanda yerli yerince yapan. Yani yaptığı işi yerine oturtansın.

Bu duanın meyvesini biliyorsunuz. Muhammed Mustafa S.A.V. İşte bu duanın meyvesidir. Kendisi de kadirşinaslığı göstermiş ve şöyle buyurmuştur; “Ben Atam İbrahim’in duası, kardeşim İsa’nın müjdesi ve annemin haber verdiği Nebi’yim.”

İşte Hz. peygamber atası İbrahim’in duası olduğunu, duasının bir mahsulü olduğunu biliyordu. Biz de bilmemiz için, bizim de Hz. İbrahim’e Rasulallah’tan dolayı teşekkür etmemiz için ne yapıyoruz? Her namaz da salavat okuyoruz.

Allâhümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrahime ve alâ âli İbrahim. İnneke hamidün mecîd.

Ey Allah’ım, Ey her mükemmel sıfatı kendisinde toplayan mükemmel Allah’ım Muhammed’e ve onun iman neslinden gelen herkese yardım et. Onları destekle. Tıpkı İbrahim’i ve onun iman neslinden gelenleri desteklediğin gibi. Diye dua ediyoruz.

Görüyorsunuz, namazlarımıza İbrahim giriyor. Niçin giriyor? Çünkü Tevhidin babası. Çünkü Muhammed AS., onun duasının semeresi. Onun için giriyor.

Aslında bu ayette peygamberlerin görevlerini de görüyoruz. Peygamberin görevi nedir? Diye sorarsanız;

1 – Gönderildiği insanlara Allah’ın ayetlerini hiç bozmadan ulaştırmak okumak. Sadece Allah’ın yazılı ayetlerini değil, Allah’ın kainattaki, ayetlerini de doğru yorumlamak, doğru okumak. Allah’ın insanda ki ayetini de doğru yorumlamak, doğru okumak.

2 – Peygamberin 2. görevi; ve yüallimühümül kitabe vel hıkme Kitabı ve hikmeti öğretmek. Okumak değil burada, öğretmek. Öğretmenin öğretimin temel amacı, hayata dönüştürmek içindir.

Kitap ve hikmet bir arada geliyor. Niçin? Çünkü Kitap hakikatin teorik kaynağı, hikmet se hakikatin teorik kaynağını, hayatın pratiğine aktaracak bir muhakeme yeteneğidir. İşte kitap ve hikmet onun için Kur’an ın birçok yerinde bir arada gelir. Çünkü Hakikatin teori kaynağındaki o ilahi bilgileri, ilahi emir ve nehiyleri, ilahi malumatı eğer hayatın pratiğine aktaracak bir muhakeme yeteneğiniz yoksa kitap sizin için her zaman şifa olmayabilir.

Zalimlerin yalnızca hüsranını artırır diyor bu Kur’an. Müminler için şifadır. İşte bu anlamda Kur’an toplumlara deva, bireylere deva ve şifa olması isteniyorsa mutlaka hakikatin teorik kaynağını, hayatın pratiğine aktaracak muhakeme yeteneği, yani Hikmet olması lazım.

3 – Arındırsın. ve yüzekkıhim Temizlesin sizi. Neden? Ataların bıraktığı tortudan, kirden, şirkten, her türlü müşrik düşünceden, müşrik duygudan ve her türlü geleneğin tortusundan pisliğinden arındırsın. Kötü taklitten arındırsın. Sizi her türlü kötü ahlaktan arındırsın. Kafanızda, kalbinizde yer alan pisliklerden arındırsın. İşte bir peygamberin görevi bunlardır.

130 – Ve mey yerğabü ammileti ibrahıme illa men sefihe nefseh* ve le kadıstafeynahü fid dünya* ve innehu fil ahırati le minas salihıyn

İbrahim milletinden (varlığın-ın hakikatine iman etmişlerden), kendini bilmez akılsızlardan başka kim yüz çevirebilir ki! Andolsun ki biz Onu dünyada seçtik – saflaştırdık ve sonsuz gelecek sürecinde de sâlihlerdendir. (A.Hulusi)

İbrahim’in milletinden, kendine kıyan beyinsizden başka kim yüz çevirir? Biz onu dünyada seçkin birisi yaptık, hiç şüphesiz o, ahirette de iyilerden biridir. (Elmalı)

Ve mey yerğabü ammileti ibrahıme illa men sefihe nefseh Kim İbrahim’în milletinden yüz çevirebilir ki illa men sefihe nefseh kendini bilmez kimseler dışında. Kendini bilmez kimseler hariç kim İbrahim’in milletinden yüz çevirebilir ki diyor ayet.

Millet-i İbrahim, İbrahim’in milleti. Yani inanç sistemi. Millet; bir inanca tabi olanların tümüne verilen isimdir. Onun için aynı zaman da onların inandığı inanç sistemine verilen isimdir. Bir inanç sistemi olarak çevirmek en doğru bir çeviridir.

Bu nokta da Milleti İbrahim kimdir. İbrahim’in inanç sisteminin özelliği nedir diye sorulacak olursa; İbrahim’in inanç sisteminin özelliği işte Hz. Muhammed A.S. tarafından tebliğ edilen İslam’ın kendisidir. Çünkü İslam Resulallah’ın tebliğ ettiği, Resulallah’ın ilk defa getirdiği bir inanç sistemi değil, İslam’ın Resulallah’tan önceki tüm peygamberlerin getirdiği insanlığın değişmez değerlerinin bütünü olduğunu siz de biliyorsunuz.

İşte bu noktada Kur’an soruyor; İnsanlığın değişmez değerlerinin tümünü içine alan İbrahim’in inanç sisteminden kendini bilmez kimseler dışında kim yüz çevirebilir ki. O Halde mefhum muhaliflinden İbrahim’in inanç sisteminden yüz çevirip te kendine yeni bir inanç ve hayat sistemi seçen herkes kendini bilmez sefihlerdir.

ve le kadıstafeynahü fid dünya Biz onu dünya da seçtik. Onu dünyada arıttık, netleştirdik, saflaştırdık. ve innehu fil ahırati le minas salihıyn Hiç şüphesiz ahirette de O Salihlerden, kurtulmuş kimselerden olacak. Yani Hz. İbrahim.

131 – İz kale lehu rabbühu eslim kale eslemtü li rabbil alemın

Hani Ona Rabbi: “Teslim ol” demiş, O da: “Âlemlerin Rabbine teslimim” demişti (İbrahim’e Âlemlerin Rabbine teslim durumunda olduğu fark ettirilmişti). (A.Hulusi)

Rabbi ona, “İslâm ol!” emrini verince, o “Ben âlemlerin Rabbine teslim oldum.” Dedi. (Elmalı)

İz kale lehu rabbühu eslim Neden seçtik onu. Yukarıdaki ıstafeynahü Onu şetçik. Mustafa bu manaya gelir. Mustafa isminin manası seçilmiş demektir. Süzülmüş, arınmış, seçilmiş anlamına gelir. Her peygamber Mustafa’dır. Seçilmiştir. İbrahim Peygamberin seçimine sebep olan nedir diye soracak olursanız işte 131. ayette o sebebi söylüyor. İz kale lehu rabbühu Rabbi ona demişti ki hani hatırlayın, eslim Ey İbrahim, kayıtsız şartsız teslim ol. Kale O da cevap verdi; eslemtü li rabbil alemın Âlemlerin Rabbi olan Allah’a kayıtsız şartsız teslim oldum demişti.

İşte İslam buradan gelir. İslam isminin kaynağı teslimiyettir. İslam’ı doğru bir biçimde okuyan bu çağın büyük mütefekkirlerinden ve öncülerinden Ali İzzet Begoviç öyle diyordu değil mi, o meşhur eserinde; Ey İslam senin adın teslimiyettir. Evet teslimiyettir. Teslim olmayan İslam olamaz. İbrahim teslim olduğu gün İslam oldu.

Tabii ki buradaki İbrahim’e demiştik ki, ve İbrahim dedi ki ifadeleri mecazi olabilir. Yani İbrahim’e teslim ol denilmesi şart değil. Zaten hayatın kendisi, Allah’ın var ettiği her şey, Allah’a teslim olmanın kurtuluş demeye geldiğini insana fısıldamakta.

İbrahim’in de Allah’a teslim olması hiç şüphesiz dil ile değildi. Teslim oldum demekle teslim olmamıştı. Müslüman oldum demekle tıpkı Müslüman olunamayacağı gibi. Teslim olmanın şartları vardır. Teslim olmak bir şeyi ispat etmekti. Teslim oldum demekle teslim olunamazdı. İbrahim ateşe atlamakla ispat etti bunu. İbrahim öz yavrusunu Allah’a kurban etme emrine imtisal ile teslimiyetini ispat etti.

Onun için Müslüman oldum demenin de ispatı var. İspatsız teslimiyet iddiası sadece kuru bir iddiadan öte geçmeyecektir. Allah’ın bu tarihi 4.000 yıl önce gerçekleşmiş bu hadiseyi getirip te burada ölümsüzleştirmesinin hikmeti nedir sanıyorsunuz.

Elbette İbrahim’in hayatından yola çıkarak b u ayetler bize doğrudan bir şeyler söylemek istiyor. Bize bir şeyleri hatırlatmak istiyor. Bu ayetleri hayatınıza taşıdığınızda, ve bu ayetlerin muhatabı olarak kendinizi gördüğünüzde siz, bu ayetler bana ne diyor diye sorduğunuzda nasıl algılıyorsunuz olayı. Yani sizi neye çağırıyor bu ayetler sizce? Size ne vermek istiyor? Hiç şüphesiz; Ey kendini Müslüman sayan insan bak, İbrahim’in teslimiyetinden ibret al. Eğer Müslüman olduğunu iddia ediyorsan Allah’a teslimiyetini ispat et. Allah’a kayıtsız şartsız teslim ol ki sen de İbrahim’in ordusuna seçilesin.

132 – Ve vassa biha ibrahımü benıhi ve ya’kub* ya beniyye innellahestafa lekümüd dıne fe la temutünne illa ve entüm müslimun.

İbrahim (bu gerçek doğrultusunda) oğullarına vasiyette bulundu, Yakup da: “Oğullarım, Allâh sizin için bu dini (sistem anlayışını) seçti. Allâh’a teslim olmuşluğunuzun farkında olmadan sakın ölmeyin.” (Müslim, Allâh’a tam kesin teslim olmuş olduğunun bilincine ermiş olan.) (A.Hulusi)

Bu dini İbrahim, kendi oğullarına vasiyet etti, Yakup da öyle yaptı: “Ey oğullarım! Muhakkak ki, bu dini size Allah seçti, başka dinlerden uzak durun, yalnızca Müslüman olarak can verin!” dedi. (Elmalı)

Ve vassa biha ibrahım Hani İbrahim o inancı, Oradaki “biha” deki ha, Allah u alem millete gider. Yani İbrahim’in inanç sistemini benıhi, zürriyetine, çocuklarına vasiyet etmişti. ve ya’kub Tıpkı Yakup’ta öyle yapmıştı.

Yakup İsminin anti parantez olarak burada hemen gelivermesinin sebebi nedir? Sebebi şudur; Bu ayetlerin ilk muhatapları olan Medine topluluğunda ki Yahudiler Resulallah’a imanı reddederken şöyle bir gerekçe ileri sürüyorlardı.

– Peygamberlik bizim soyumuzun hakkı. Çünkü Allah İsmail’e ve İshak’a söz verdi. Peygamberler onun içinde sırf İsrail oğullarına mensup olarak gelecek. Sırf Yahudilerden gelecek o nedenle biz sana inanmayız. Çünkü bizim soyumuzdan değilsin.

İşte bu gerekçelerini çürütmek için tıpkı Yakup’un duası gibi, İbrahim’in de duası ve vasiyeti vardı. O vasiyeti de Kur’an gündeme getiriyor. İşte bu isim, Yakup ismi onun için anti parantez olarak ayette yer alıyor.

Ne demişti İbrahim çocuklarına? ya beniyye ey yavrucuklarım innellahestafa lekümüd dıne Allah sizin için, Allah size en saf, en temiz inancı din olarak seçti. fe la temutünne illa ve entüm müslimun Şu halde ona teslim olmadan ölümün size gelip çatmasına izin vermeyin. Ölüm gelip çatmadan ona teslimiyetinizi ispat edin.

133 – Em küntüm şühedae iz hadara ya’kubel mevtü iz kale li benıhi ma ta’büdune mim ba’dı * kalu na’büdü ilaheke ve ilahe abaike ibrahıme ve ismaıyle ve ishaka ilahev vahıda* ve nahnü lehu müslimun.

Yoksa siz Yakup ölmek üzereyken olaya şahit olanlardan mıydınız? Hani O oğullarına: “Benden sonra neye kulluk edeceksiniz?” demişti de, onlar da:”Senin ve babaların İbrahim, İsmail ve İshak’ın ilâhı olan İlâhun VAHİD’e (hakikatlerini meydana getiren Allâh Esmâ’sına) kulluğumuza devam edeceğiz. Biz ona teslim olmuşluğun bilincinde olanlarız” demişlerdi. (A.Hulusi)

Yoksa siz de olaya şahit mi oldunuz; Yakup’a ölüm hali gelip çattığı zaman, oğullarına; “Benden sonra neye ibadet edeceksiniz?” dediği zaman, oğulları; “Senin Allah’ına ve ataların İbrahim, İsmail ve İshak’ın Allah’ına, tek olan o Allah’a ibadet edeceğiz. Biz ancak O’na boyun eğen Müslümanlarız.” dediler. (Elmalı)

Em küntüm şühedae iz hadara ya’kubel mevt Yoksa Ey Muhammed AS. In peygamberliğini kabul etmeyen Yahudileşmiş İsrail oğulları, Em küntüm şühedae iz hadara ya’kubel mevt Şahit olmadınız mı siz, siz şahit değimlisiniz Yakup’a ölüm geldiği zaman; iz kale li benıhi ma ta’büdune mim ba’dı Çocuklarına benden sonra kime ibadet edeceksiniz, kime kulluk edeceksiniz diye bir soru sorduğunda, vasiyette bulunduğuna siz şahit değil misiniz? Çünkü Tevrat’ta yer alıyordu bu. Onlar da bunu okuyorlardı. Biliyorlardı. Kalu onlarda demişlerdi ki Yakup’un oğulları; na’büdü ilaheke ve ilahe abaike ibrahıme ve ismaıyle ve ishaka ilahev vahıda Biz ey babacığım senin İlahına ve ataların olan İbrahim’in, İsmail’in, İshak’ın tek olan ilahına kulluk edeceğiz diye söz vermişlerdi. ve nahnü lehu müslimun Ve demişlerdi ki ver yalnızca ona teslim olacağız diye babaları Yakup’a, Yakup Peygambere söz vermişlerdi.

Ey Yakup peygamberin torunları olan ki İsrail, Yakup’un lakabıdır. Ey Yakup peygamberin torunları olan Yahudiler, sizin ilk atalarınız İbrahim’in yolundan gideceğiz diye babalarına söz verdiler. Ve Muhammed de İbrahim’in duasının mahsulüdür. Niçin şimdi onu inkar ediyorsunuz peki? Babanızın verdiği sözü tutmuyorsunuz. Sizin ilk atalarınız Babaları olan Yakup Peygambere biz İbrahim’in ataların olan İbrahim, İsmail, İshak’ın yolundan gideceğiz demişlerdi. Muhammed de İbrahim’in yolundan gidiyor, onun duasının mahsulü, İsmail’in duasının mahsulü ve kitapta, Tevrat’ta da siz bunu okuyorsunuz.

Tevrat’ın tesniye bölümünde Hz. İsmail’in duası yer alıyor ve Allah’ın da ona vaadi yer alıyor. Seni semerelendireceğim. Diye vaadi yer alıyor. İlginçtir. Yahudiler de Tevrat’ta bunu okudukları halde yine de Resulallah’a iman etmemekte direniyorlar, tek gerekçeleri “bizden değil” Evet.

134 – Tilke ümmetün kad halet* leha ma kesebet ve leküm ma kesebtüm* ve la tüs’elune amma kanu ya’melun

İşte onlar bir ümmetti (topluluktu), geçtiler gittiler! Onların kazandıkları kendilerine aittir, sizin kazandıklarınız da size! Ve size onların yaptıklarının hesabı sorulmayacaktır. (A.Hulusi)

Onlar bir ümmetti, geldi geçti. Onlara kendi kazandıkları, size de kendi kazandığınız. Siz onların yaptıklarından sorguya çekilecek değilsiniz. (Elmalı)

Tilke ümmetün kad halet Şimdi Yahudice mantığı reddetmek için bu ayete dikkatinizi çekerim Tilke ümmetün kad halet siz babalarınızla övünüyorsunuz ey Yahudiler. Yahudileşmiş İsrail oğulları. Ve müşrikler için de geçerli bu ayetler, hepimiz için geçerli. İlk muhatapları olan müşriklerde İbrahim Peygamberle övünüyorlardı. Biz İbrahim’in torunlarıyız, İsmail’in torunlarıyız diyorlardı. Hem müşriktiler, hem de Peygamberlerle övünüyorlardı. Yahudiler de İbrahim, İshak ve Yakup ve diğer peygamberlerle övünüyorlardı. Onlar bizim atalarımız, Hani babam hoca diye övünenler gibi.

İşte bu Yahudice bir mantık. Babam hoca dedem hoca diye övünenler, tıpkı Yahudilerin yaptığını yapıyorlar. Ve onların tümüne Kur’an diyor ki; Tilke ümmetün kad halet Şimdi o toplumlar geçip gitti, onlar geçip gittiler, onlar yoklar. leha ma kesebet ve leküm ma kesebtüm Onların kazandıkları kendilerine, sizin kazandığınız size. Babanızla niye övünüyorsunuz. Babanızın yediği yemek evladın karnını doyurur mu diyor Gazali. Babanın yediği yemekten evladın karnı doymaz. O halde babanızla niye övünüyorsunuz. Sizin kazandığınız size, Onların kazandığı onlara. ve la tüs’elune amma kanu ya’melun Onların yaptıklarından asla siz sorumlu olmayacaksınız.

Bu son cümlede adeta Hıristiyanların ilk günah düşüncesine bir ret. Onlar da Yahudilerin yaptığının tam tersini yapıyorlardı. Babalarıyla yeriniyorlardı. Âdem Peygamberin yaptığı günahtan tüm çocuklarının cezalanacağını öngörüyorlardı. Onun içinde vaftiz geleneğine sarılıyorlardı. Ve İsa Peygamberin çarmıhta can verdiğini iddia ediyorlar ve bu iddialarını da; İsa, Âdem’in evlatlarına geçen günah yükünden tüm insanları arındırmıştır diyorlardı. Yani İnsanoğlunun atası Adem’in yaptığı günahın sorumluluğunu, hiç suçu olmayan taa..! Yüzlerce göbek sonraki çocuklarına faturasını çıkarıyorlardı.

İşte ayetin son bölümü de onu reddedercesine adeta; ve la tüs’elune amma kanu ya’melun Onların yaptıklarından asla siz sorumlu tutulmayacaksınız diyor.

[Ek bilgi; Taklitçi olmayın! Dinde sırf taklitle yetinmeyin! Çünkü, sırf nakle güvenilmez. Bir kişi için kazandığı ilim ve amelden, inanç ve hayat tarzından başka bir şey yoktur. Kimse bir başkasının inancıyla veya ameliyle cezalandırılmaz. Basiret sahibi olun, kesin inanca ulaşmaya çalışın ve bu kesin inanca dayalı olarak amel edin.(İbn. Arabi-Tevilat)]

135 – Ve kalu kunu huden ev nesara tehtedu* kul bel millete ibrahıme hanıfa* ve ma kane minel müşrikın.

Dediler ki: “Yahudi veya Nasara olun ki hidâyete eresiniz!”… De ki (onlara): “Hayır biz, hanîf olan İbrahim milletindeniz (aynı inancı paylaşanlardanız); o, müşriklerden değildi!..” (A.Hulusi)

Bir de: “Yahudi veya Hıristiyan olunuz ki, hidayet bulasınız.” dediler. Sen onlara de ki: “Hayır! Hanif olarak hakka tapan İbrahim’in dinine (uyarız) ki, o hiçbir zaman müşriklerden olmadı.” (Elmalı)

Ve kalu kunu huden ev nesara tehtedu Üstelik onlar şöyle diyorlar. Yahudileşin, ya da Hıristiyanlaşın ki doğru yola eresiniz. Diye bir iddiada bulunuyorlar. Onlar ilginçtir. Yahudileşin ve Hıristiyanlaşın diye çevirdim dikkat edin. Elinizdeki meallerde Yahudi olun ya da Hıristiyan olun diye çevirir.

O bence doğru bir çeviri olmaz. Çünkü onlar Musa AS. a, İsa AS. a imana çağırmıyorlardı ki, Ya da Tevrat ve İncil’e çağırmıyorlardı ki. Çünkü Musa ve İsa’ya, Tevrat ve İncil’e iman etmeden Müslüman olunmaz zaten. Onlar neye çağırıyorlardı? Sapmaya çağırıyorlardı. Yani Musa’dan ve Tevrat’tan, İsa’dan ve İncil den uzaklaşıp Yahudileşmeye, Ki Musa bir İslam peygamberi Tevrat bir İslam kitabı idi. İsa bir İslam peygamberi, İncil bir İslam kitabı idi. Onun için onların bu çağrısını Yahudileşin ve Hıristiyanlaşın diye çevirdim.

Yahudileşmeye çağırdılar. Müslümanlar kendilerine ya da Muhammediliğe değil, İbrahim’e çağıracaklardı. İşte bu ayetler onu öğütlüyor. Siz onları Muhammedi olun diye çağırmayın, siz onları İbrahim’e çağırın, Tevhide çağırın, kaynağına çağırın. Yani bize gelin demeyin, kendinize gelin deyin. Kendinize gelin, inancınızın aslına dönün, asıl İsa’ya dönün, asıl İncil’e dönün. İlahlaştırdığınız İsa’ya değil, tahrif ettiğiniz İncil’e değil. Asıl Musa’ya dönün, İslam peygamberi Musa’ya yoksa efsaneleştirdiğiniz, milli lider haline getirdiğiniz, milli önder yaptığınız Musa’ya değil, ya da tahrif ettiğiniz Tevrat’a değil.

İşte Hz. Muhammed AS. İnsanlığı, onların da taşıdığı öze çağırıyordu. İslam’a yani Allah’a kayıtsız şartsız teslim olmaya. kul bel millete ibrahıme hanıfa De ki onlara cevap ver; aksine İbrahim’in hanif olan milletine gelin. ve ma kane minel müşrikın. O müşriklerden değildi.

Burada ki onların çağrısına verilen cevap çok ilginç. Hahif sözcüğü geçiyor. Hanıfa yanlıştan doğruya, batıldan hakka dönene hanif denilir lügatta. İbrahim’e hanif denilmesinin sebebi de o dur. Önce batılda iken Hakkı bulmuştur. Onun için yanlıştan doğruya gelene hanif denilir. İbrahim’in hanif inancından kasıt tecdid olmasıdır. Yani ayıklamak. Onun için de her peygamber müceddit’tir.

Yeni bir şey getirme iddiasıyla çıkmamıştır peygamberler. Eskimez değerlere davet etmiştir insanları. İlginç şeyler getirmemiştir peygamberler, insanlığın tanıdığı en değişmez değerleri yeniden getirmişlerdir.

Peygamberlerin davet ettiği şeyler, hiç kimsenin bilmediği şeyler değil. Peygamberlerin davet ettiği şeyler, insanlık nesilleri boyunca devam eden insanlığın değişmez değerleridir. Onun için peygamberler benimle başladı diye davet etmediler. Ben sizi, benden önce gelen peygamberlerin yoluna davet ediyorum diye davet ettiler. Onun için İncil’lerin ilk kitaplarında yer alır Hz. İsa’nın mesajı; “Ben size yeni bir mesaj getirdim demiyorum. Diyor Hz. İsa. Ben, benden önce gelen Musa’nın mesajını tazelemek için geldim.”

Evet, onun için her peygamber kendisinden önceki nebileri tasdik ederek başlar mesajı vermeye. Bu, peygamberlerin birinci özelliğidir. Burada da çağrı işte kadim olan değişmez değerleredir.

136 – Kulu amenna billahi ve ma ünzile ileyna ve ma ünzile ila ibrahıme ve ismaıyle ve ishaka ve ya’kube vel esbatı ve ma utiye musa ve ıysa ve ma utiyen nebiyyune mir rabbihim* la nüferriku beyne ehadim minhüm ve nahnü lehu müslimun

Deyin ki: “(Biz tüm varlığın aslı ve hakikati olan) Allâh’a, bize inzâl olana, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Yakup’a ve oğullarına inzâl olunana; Musa ve İsa’ya verilenlere; Rablerinden Nebilere verilenlere iman ettik… Onlardan hiçbirini ayırmayız bu yönden. Biz O’na teslim olmuşlardanız!” (A.Hulusi)

Deyiniz ki, “Biz, Allah’a iman ettik ve bize ne indirildiyse İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Yakup’a ve torunlarına ne indirildiyse, Musa’ya ve İsa’ya ne indirildiyse ve bütün peygamberlere Rablerinden ne verildiyse hepsine iman ettik. Biz onların arasında fark gözetmeyiz ve biz ancak O’na boyun eğen Müslümanlarız.” (Elmalı)

Kulu amenna billahi ve ma ünzile ileyna Sizi dalalete çağıranlara şöyle cevap verin. Deyin ki; amenna billahi ve ma ünzile ileyna Biz Allah’a iman ettik ve bize indirilene iman ettik. Allah’a ve bize indirilene iman etmekle birlikte şunlara da iman ettik. ve ma ünzile ila ibrahıme İbrahim’e indirilene ve ismaıyle İsmail’e indirilene, ve ishaka, İsrail oğullarının Hz. İbrahim’den türediği ilk atası olan İshak’a indirilene iman ettik, ve ya’kube, Yakup’a yani sizin büyük atanız, lakabı İsrail olan büyük Yakup’a indirilene de iman ettik.

vel esbatı ve ma utiye musa ve ıysa Onların torunlarına, soylarına indirilene de iman ettik. Ve Musa’ya ve İsa’ya indirilene de iman ettik. ve ma utiyen nebiyyune mir rabbihim ve tüm peygamberlere Rablerinden verilene de iman ettik.

la nüferriku beyne ehadim minhüm Onların arasından hiç birini ayırt etmeyiz. ve nahnü lehu müslimun Ve işte biziz O’na tam teslim olanlar.

Evet, böyle deyin diyor Kur’an. Ey Müslümanlar, Müslüman olabilmeniz için siz, sizi Yahudileşmeye, sizi Hıristiyanlaşmaya çağıranlara bunu deyin. Biz sizin Peygamberinize, sizin kitabınıza iman ettik, siz de bizdekine iman ettiniz mi? Diye sorun. Yani şunu söyleyin; Biz sizi bize çağırmıyoruz. Biz sizi ebedi hakikate çağırıyoruz. Gelin siz bizi sapıklığa çağırmaktan vazgeçin, hepimiz Allah’a teslim olalım. İnsanlığın değişmez değerlerine teslim olalım. Mesajı veriliyor bu ayetle.

137 – Fe in amenu bi misli ma amentüm bihı fe kadihtedev* ve in tevellev fe innema hüm fı şikak* fe seyekfıkehümüllah* ve hüves semıul alım.

Eğer onlar da, sizin O’na iman ettiğiniz kapsamda iman ederlerse, hakikate giden yolu bulmuş olurlar. Eğer yüz çevirirlerse, parçalanmış ve dar kafalı olarak kalırlar. Onlara karşı Allâh sana yeterlidir! “HÛ”; Es Semi’dir, El Aliym’dir. (A.Hulusi)

Eğer onlar da sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse doğru yola girmiş, hidayeti bulmuş olurlar. Yok eğer yüz çevirirlerse onlar sadece ve sadece didişmenin içindedirler. Allah onlara karşı sana yeter. Ve O, işitendir, bilendir. (Elmalı)

Fe in amenu bi misli ma amentüm bihı fe kadihtedev Eğer onlar sizin inandığınız gibi inanırlarsa o zaman doğru yolu bulmuş olurlar.

İlginç, sizin inandığınız gibi..! Onlar problemlerde, problem sadece eksik inanmalarında değil dostlar, ikinci bir problem daha var. İnandığı değerleri tahrif ederek inanmaları da ikinci bir problem. Tutalım ki onlar bizim inandıklarımızın tümüne inanmış olsalar, eğer bu mantıkla, yani ikinci problemi halletmeden inanacaklarsa yine bir şey değişmiyor. İnandığı değeri tahrif ederek inanmak.

Aynı şeyi biz Müslümanlara uygulayalım. Siz inanılması gereken tüm şeylere inanıyor musunuz bu bir. Buna evet cevabı vermeniz yetmiyor. İnanılması gerektiği gibi mi inanıyorsunuz. Yoksa tahrif ederek bozarak mı inanıyorsunuz

İşte bu 2. problem bu gün Müslümanlar için çok önemli bir problemdir. Ve bugün Müslümanların Yahudileşme noktası da burasıdır işte. Onların eksik inandıkları gibi inanmıyorlar belki, ancak inandıkları değerleri tahrif ederek inanıyorlar çoğu zaman. Allah’a gereği gibi inanmıyorlar.

Allah inançları var, lakin bozuk. Allah’a gereği gibi güvenmiyorlar mesela. Peygambere gereği gibi inanmıyorlar.

Peygamber inançları var, ancak peygamberi hayatlarına önder etmiyorlar. Bir yere kadar. Bir noktadan sonra adeta sözleşmeyi ihlal ediyorlar.

Ahirete gereği gibi inanmıyorlar. Var bir ahiret inancı. Öldükten sonra dirileceklerine inanıyorlar belki. Ama bu inançları hayatlarına hiç yansımıyor. Ölümden sonrasına inanmamış insanlar gibi yaşıyorlar. Eğer ahirete iman etmeyenle ahirete iman edenin hayatı aynı ise söyler misiniz iman etmenin farkı ne? İşte bu problem. Devam ediyor:

ve in tevellev fe innema hüm fı şikak Eğer yüz çevirirlerse, eğer bunlardan kaçınırlarsa fe innema hüm fı şikak ayrımcılık yapıp sapan, onlar olmuş olur. Yani onlar ayırımcılık yapıp yoldan çıkmış olurlar. Ki öyle yaptıkları için saptılar ve ayırımcılık yaptılar. Yani Allah’ın Nebi’si Hz. Muhammed AS. onları İbrahim’e çağırdı. Oysa ki onlar Müslümanları Yahudileşmeye çağırdılar. İslam ise onları kendilerine dönmeye çağırdı. Asıl İsa’nın bozulmamış mesajına, Musa’nın bozulmamış mesajına, Tevrat ve İncil’in bozulmamış mesajına çağırdı. Onlar kendi inançlarına dahi dürüst davranmadılar.

fe seyekfıkehümüllah Bunu yaptıktan sonra hala onlar ayırımcılık yaparlarsa, Allah sana yeter. Allah sana kâfidir. Yani dönüp te arkana bakma. Bunlar niye Müslüman olmuyorlar diye üzülme. Allah sana yeter. ve hüves semıul alım O senin taa..! yüreğinden geçen duyguları çok iyi işitir ve senin halini, durumunu derinliğine bilir.

138 – Sıbğatellah* ve men ahsenü minellahi sıbğatev ve nahnü lehu abidun.

Allâh boyası! Allâh boyası ile boyanmış olmaktan güzel ne olabilir! Biz O’na kulluk edenleriz! (A.Hulusi)

Allah’ın boyasına bak, (vaftiz olacak?) Kim, Allah’tan daha güzel boya vurabilir ki? İşte biz O’na ibadet edenleriz. (Elmalı)

Sıbğatellah Allah’ın verdiği renk var ya, Allah’ın verdiği renk, ve men ahsenü minellahi sıbğatev Kim Allah’tan daha güzel renk verebilir ki..!

İfadeye bakınız. İfadede ki edebi belagate bakınız. ve nahnü lehu abidun Yalnızca, işte biz yalnızca O’na kulluk ediyoruz.

Allah’ın boyası. Nedir Allah’ın boyası? Allah’ın boyası, boyaların hası, Allah’ın boyası. Fıtrat boyası yani, doğal boya yani, yaprağın, göğün, gülün, güneşin, zambağın boyası gibi. Doğal renk. Peki, Allah’ın dışındaki boyalar, sentetik boya. Doğal değil, suni boya. Peki, sentetik boya batılın boyası. Allah’ın boyası fıtrat boyası, doğal boya. Peygamberler insanları boyamak için gelmezler, insanlara batılın ve beşerin çaldığı boyaları fırçalamak için gelirler. Çünkü insanların boyasını fırçaladığınız da altından Allah’ın boyası çıkar.

Allah’ın boyasını fırçalamak, Allah yoluna acı çekmek, dert çekmek, Allah yoluna bedel ödemektir. Doğal boya fırçalandıkça parlar. Siz hiç fırça ile bir kanaryanın boyasını çıkarabilir misiniz? Siz hiç Fırça ile gülün yaprağının boyasını çıkarabilir misiniz? O doğal boyadır.

İşte ona benzer. Dertler insanın doğal boyası üzerine çekilmiş sunni boyaları döker ve altından hakiki boyaları çıkarır. Bugün Allah yoluna ıstırap çeken insanlara bakınız bunu görürsünüz. Bir gün sizin de başınıza Allah yolunda bir iş gelirse, acı çekerseniz, hiç korkmayın. Üzerinize çekilmiş sentetik boyalar temizlenecek demektir. O boya temizlenirse altından gerçek, doğal boyanız çıkacak.

Allah’ın boyası ile onların boyasını kıyaslayın. Kıyasladığınız da Allah’ın boyasının kalıcı olduğunu göreceksiniz. Onlar 30 sene, 20 sene, 10 sene çalışırlar, bir adamı kendi kafadarı yapmak için. Uğraşırlar, didinirler, kendi ideolojilerine inandırırlar. Yani boyarlar. Sentetik boyaları ile. Bakarsınız 10 dakika da onların 10 yılda çaldığı boya sıyrılıvermiş ve o zat ve o insan 10 dakikada öz boyasına, öz kimliğine, kendi fıtratına dönüvermiş ve Allah’a güzel bir kul olmuş.

Bazen bu 10 saniye, bazen bu 10 gün, bazen bu 10 ay sürebilir. Ama kesinlikle onların verdiği yıllarca verdiği emek, onların verdiği emeğin belki 10 da, belki 100 de biri bir zaman zarfında sıyrılıverir. Görmüyor musunuz, etrafınıza bakınız. Allah’ın hidayetine ulaşan kimseler 30 yıllık, 20 yıllık, 10 yıllık, 5 yıllık, 3 yıllık, üzerlerindeki o kirli boyayı, o sentetik boyayı belki 10 günde atıvermekteler. Hatta bazen bir sohbette, bir göz yaşı ile babalarının ya da annelerinin ölümü ile, sevdiklerini kaybetmeleri ile bakarsınız, hatta bir sabah ezanı ile bir anda, bir sabah ezanı, 20 yıllık boyayı sıyırıvermiş atmış. Görürsünüz ki altından Allah’ın boyası çıkmış.

İşte Allah’ın boyası. Batıl değil, hakkın boyası. Sunni değildir, sentetik değildir. Doğal boya. İşte onun için en güzel boyadır diyor Allah’ın boyası, renk verenlerin en iyisi Allah.

[Ek bilgi; Her inanç ve mezhebin mensubunun içi inancının, dininin ve mezhebinin rengiyle boyanmıştır. Değişik dinlere göre ibadet edenler niyetleriyle boyanmışlardır, imamlarının ve önderlerinin boyasıyla şekillenmiş olarak mezheplerini sürdürürler.

Filozoflar akıllarının rengiyle boyanmışlardır. Hevalarının peşinden gidenler, bidatçılar hevalarına ve nefislerinin arzularına göre bölünmüşlerdir. Muvahhitler ise özellikle ve sadece Allah’ın rengiyle boyanmışlardır. Bundan daha güzel bir renk olmadığı gibi ondan başkası da olamaz.

Nitekim, Resulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Yüce Allah mahlukatı bir karanlıkta yarattı, sonra üzerlerine nurunu serpti. Bu nur kime isabet ettiyse hidayete erdi, kime isabet etmediyse saptı.” İşte bu nur, ayette sözü edilen renktir. (İbn. Arabi/Tevilat)]

139 – Kul etühaccunena fillahi ve hüve rabbüna ve rabbüküm* ve lena amalüna ve leküm a’malüküm* ve nahnü lehu muhlisun

De ki: “Allâh hakkında bizle mi tartışıyorsunuz? O, Rabbimiz ve Rabbinizdir! Bizim yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız (-ın sonuçları da) sizedir. Biz O’na ihlâsla yönelenleriz.” (A.Hulusi)

De ki: “Allah hakkında bizimle didişmeye mi gireceksiniz? Oysa O, bizim de Rabbimiz, sizin de Rabbinizdir. Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz de size. Şu kadar var ki, biz O’na ihlas ile sarılıyoruz.” (Elmalı)

Kul etühaccunena fillahi De ki onlara; Yoksa siz Allah hakkında bizimle tartışıyor musunuz? Allah’ın boyasını tartışmak, Allah’ın boyasının boyaların en güzeli olduğunu tartışmak, Allah’ı tartışmak anlamına geliyor çünkü. ve hüve rabbüna ve rabbüküm O sizin de bizim de Rabbimiz olduğu halde yoksa bizimle Allah’ı mı tartışacaksınız? ve lena amalüna ve leküm a’malüküm Bizim yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız da size aittir. ve nahnü lehu muhlisun Biz varlığımızı yalnızca O’na adadık, de onlara. De. Ve yalnızca varlığını O’na ada. Eğer varlığını yalnızca ona adarsan unutma ki, kimsenin sana sürmek istediği sentetik boya tutmayacaktır. Varlığını yalnızca O’na adayanları Allah, kendi boyası ile, çıkmaz boyasıyla, fıtrat boyasıyla boyayacak ve onlar çektikleri acılarda dahi hep pırıl pırıl, capcanlı olacaklar.

“Ve ahiru davana velil hamdülillahi rabbil alemiyn”

Çağrımız ve davamız Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamd’adır.

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: 18 Mart 2011 in KUR'AN

 

Etiketler: , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: