RSS

İslamoğlu Tef. Ders. NÛR SURESİ (04-26)(110)

17 Ağu

231“Euzü Billahi mineş şeytanir racim”

“BismillahirRahmanirRahıym”

Sevgili Kur’an dostları geçen dersimizde Nûr suresinin 2. ayetine kadar işlemiştik. Hatırlayacak olursak 2. ayet Allah’ın yasakladığı ahlaki bir cürümden söz ediyordu, zinadan.

Zina hem insanın insanlığına, insaniyetine yönelik bir taarruz, hem de insanın toplumsal saygınlığına yönelik bir taarruz, bir saldırı olarak algılanıyordu vahiy tarafından. Dolayısıyla zina sadece 2 kişinin arasında olup bitmiş bir olay değil, toplumun birer parçası durumunda olan insanın içinde bulunduğu topluma katması gereken saygınlığı yok etmesi. Toplumsal katma değer yerine değersizlik üretmesi ahlaki değerlerin standardını yok etmesi ve dolayısıyla bir toplumu ayakta tutan dirlik ve düzenlik içinde tutan, yeryüzündeki hayatın başarılı inşasına en büyük darbeyi vuracak olan bir cürüm ve bir günah olarak niteleniyordu.

Her günahın elbette bir cezası vardır. Eğer bir günah dünyevi bir sonuç üretiyor, yani suça dönüşüyorsa o günahın cezası o günahın cezası yalnız ukbaya bırakılmıyor, aynı zamanda dünyevi bir karşılığı da oluyordu. İşte zina çift boyutlu, hem suç, hem günah olan bir durumdu. Ve nûr suresinin 2. ayeti zinayı suç olarak nitelendirip bu suçun dünyada ki karşılığını dile getiriyordu cezasını. Bu ceza celde diye orijinal ifadesi ile geçen bu ceza aslında bu suçu işleyen insanın canını yakmaktan çok bu suçun kendisine yönelik caydırıcı bir ceza idi. Yani cezanın mahiyeti eğer suçluyu yok etmek, suçlunun canını yakmak olsaydı adı celde olmazdı.Celde; etkisi cilt ile sınırlı kalan bir vuruş, vurma biçimi demektir. yani cildin altında ki kasa geçmeyen, etkisi kasa geçmeyen bir vuruş.

Bu anlamda topluma karşı yapılan bu büyük saygısızlığın toplum tarafından mutlaka dışlanması gerekiyordu. Yani suça ve günaha sadece suç ve günah olarak bakmak, onu günah olarak bilmek yetmez. Onun suç olduğuna iman etmek gerek. İşte Kur’an çizdiği bu sınırlarla ahlaki davranış biçimini, yalnızca kişinin gönüllü eylemine bırakmıyor, ahlaki davranma formunu aynı zamanda kişinin bir imanı haline getiriyor, bir inancı haline getiriyordu. Bu ayette de biz bunu görüyoruz.

Efendimize Medine’de iktidar yıllarında bir delikanlı gelmiş;

– Ya Resulallah ben zina etmek istiyorum. Demişti.

Efendimiz derin derin o delikanlıya bakmış ama kızmamış terslememiş, huzurundan kovmamış. Yani onun şahsiyetini zedelememiş. Kişiliğini yıkmamış, hatta böyle bir toplum, bu toplumda günah işlemek içinden gelen bir genç bile toplumun liderine gelip içinden geçeni söyleyebilecek kadar özgüvene sahip bir toplum. Ve ona;

– Senin annen var mı? Senin bacın var mı, senin teyzen var mı? Senin halan var mı? Diye sormuş, her birine evet cevabı almıştı ve dönüp; Senin böyle çirkin bir fiili işleyeceğin kimse ya birinin annesi, ya birinin kız kardeşi, ya birinin teyzesi ya birinin halasıdır değil mi? Demiş.O gençte;

– Ya Resulallah ben böyle bire şey düşündüğüm için, arzu ettiğim için Allah’a istiğfar ediyorum. Bu beni ikna etti vazgeçiyorum. Diye dönmüş ve gitmişti.

İslam toplumunda ahlaki davranışların böylesine bir zemin üzerinde yükselmesi bu toplumu ailenin merkezi olan bir rol ve fonksiyon yüklendiği bir toplum haline getirmişti. İslam’ın ideal toplumunda tüm ahlaki davranış biçimlerinin ilk kazanıldığı okul aile idi. Zina ise öncelikle aile kurumuna yönelik bir saldırıydı. Çünkü bir toplumda insanların Allah tarafından insan tekeline verilmiş olan, bir nimet olan cinselliği aile dışı bir biçimde, aile kurumuna ihtiyaç duyulmayacak bir biçimde tatmin etmek ve kullanmak, başta ailenin fonksiyonunu ortadan kaldırırdı. Dolayısıyla aile kurumu yara alırdı. Kurulmuş bir ailede meydana geliyorsa eğer bu fiil bu takdirde sadece bireysel bir cürüm olmakla kalmaz aynı zamanda ailenin temelleri sarsılır ve yıkılırdı.

İşte bütün bunlar göz önüne alınarak aslında Kur’an da ki zinaya yönelik tüm yaptırımlar aileyi, aile kurumunun sıhhat ve selametini, dolayısıyla bir toplumun ahlaki standartlarını korumaya yöneliktir. Şimdi 3. ayete geçebiliriz.

(3. ayet, tekrar. tefsir.)

3-) Ezzaniy lâ yenkihu illâ zaniyeten ev müşriketen, vezzaniyetü lâ yenkihuha illâ zanin ev müşrik* ve hurrime zâlike alel mu’miniyn;

Zina (evlilik dışı ilişki) yaşayan erkek ancak zina eden yahut müşrik bir dişiyi nikâh eder… Zina eden dişi de ancak zina eden veya müşrik bir erkekle nikâh eder. Bu, iman edenlere haram edilmiştir. (A.Hulusi)

03 – Zanî bir zaniye veya müşrikten başkası nikâh etmez, müminlere ise bu haram kılındı. (Elmalı)

Ezzaniy lâ yenkihu illâ zaniyeten ev müşriketen zina yapan erkek ancak zinakar bir kadınla, diğer bir ifade ile cinsel güdülerini tanrılaştıran bir kadınla birlikte olur. vezzaniyetü lâ yenkihuha illâ zanin ev müşrikun zina eden bir kadın da ancak zinakar bir erkekle, diğer bir ifade ile cinsel güdülerini tanrılaştıran bir erkekle birlikte olur. ve hurrime zâlike alel mu’miniyn zaten bu tür bir birleşme inananlara haram kılınmıştır.

Müminin ahlaki karşılığını söylersek Allah’a güvenenlere, kendileri için neyin iyi, neyin kötü olduğunu belirleme konusunda Allah’a güvenenlere yasaklanmıştır.

Değerli dostlar verdiğim mana şu ana kadar klasik tefsir okullarının çoğunluğunun anladığı mananın biraz dışında bir mana. Peki, aslında çoğunluğun verdiği mana neydi? Onu da zikredeyim; Zina eden erkek ancak zinakar bir kadınla, ya da müşrik bir kadınla nikahlanır. Yine devamında da zina eden bir kadın ancak zinakar bir erkekle ya da müşrik bir erkekle nikahlanır şeklinde idi. Fakat böyle bir anlamada ciddi problemler var.

1 – Buradaki eğer ayetteki; lâ yenkihuha onu, “illa”, ki “lâ” yı, “illa”yı nötralize ettiği için, götürdüğü için biz yenkihuha onu nikahlar şeklinde anlarsak eğer ve bu nikahı bildiğimiz nikah sözleşmesi olarak anlarsak bu durumda bir müminin bir müşrikle evlenemeyeceğini, bunun kesin yasak olduğuna dair Kur’an ın vahyin yasağını izah edemeyiz. Bakara/221. ayeti bu yasağı getirir ki, bu yasak geldikten sonra bir çok mümin erkek, müşrik karısından boşanmıştı. Ya da tersi olmuştu. Öncelikle bunu zikretmek lazım.

O halde burada ki nikah aslında mecazen birleşmeye, beraber olmaya atıf olarak kullanılmıştır ki zaten bu mana sadece bizim anladığımız bir şey değil, Mücahit, İkrime, Katade gibi ilk dönem otoriteleri ve daha sonra Ebu Müslüm Isfahani gibi sonraki müfessirler ve ona katılan Razi gibi müfessirler burada ki nikahı nikah sözleşmesi değil cinsel birleşme olarak anlamışlar.

2 – Yine 2. problem Ceza kefarettir. El hudud-u keffaretün. İslami hadler günahın kefaretidir. Böyle bir had vurulduktan, yani cezası çekildikten sonra ek bir mahkumiyet olarak, hukuki yaptırım olarak herhangi bir şey gerekmez. Yani bir de sen sadece zinakar bir kadını nikahlayabilirsin diye nikah alternatiflerini yok etmek, ya da sadece zinakar bir erkeği nikahlarsın demek mümkün değil.

3 – Burada ki lâ yenkihuha illâ ibaresi bir emir değil, yani nehiy değil bir haberdir. Ancak şunun la birleşir. Birleşemez ancak şunun la birleşir, nikahlayamaz, ancak şunun la nikahlayabilir. Yani burada haber verilmektedir. Emir değil. Bunu emir olarak anlayan günümüzde yeni Kur’an okuyucuları böyle bir günah ömründe herhangi bir dönemde eğer irtikap etmişse, böyle bir yanlış anlamaya sapıyor. Bununla alakası olmadığını açıkça söylemek gerek. Yani nikah lafzi değil mecazidir burada ve buradaki aynı zamanda Müşrikun, müşriketen ibareleri, yani kadın müşrik, erkek müşrik ibareleri belki kelime manasıyla çevrilebilir. Fakat unutmayalım ki bunları cinsel güdülerini ilahlaştırmış, tanrılaştırmış insan diye çevirmemiz, yine vahyin müşrik tarifine, vahyin genel olarak şirki tanımına uymaktadır.

Eraeyte menittehaze ilâhehu heva.. (Furkan/43) ayetini hatırlayalım. Hevasını güdülerini, zevkini, arzusunu ilah edinen kimseye baksana sen. Adeta açılımı gibi. Yani arzusunu ilah edinmek. Aslında şirkin tipik bir türüdür. Onun için çevirimizin gerekçeleri de bunlardan oluşmaktadır.

Şehvetin illeti zevk değil. Vahye göre şehvetin asıl illeti insan neslinin devamıdır. Zaten şehvetin iki tür illeti vardır. Allah’ın insana nimet olarak verdiği bu şeyin iki illeti var. Biri lezzet, biri de insan neslinin devamı. Fakat tarihte kimi medeniyetler Allah’ın insanoğluna verdiği bu emanetin illetini zevk olarak görmüşlerdir. O medeniyetlerin akıbeti, işte Vezüv de olduğu gibi olmuştur. İşte Sodom ve Gomore de olduğu gibi olmuştur. Lût kavminin başına gelen o elim ve dehşet gazapta olduğu gibi olmuştur.

İşte bugün batıda gördüğümüz, insanın insanlığını yok eden ve Allah’ın verdiği bu nimetin tamamen istismarına dayanan ahlaki yoksullukta olduğu gibi. Ama eğer bu güzel nimetin illetini insan neslinin devamı olarak görmüşse bir toplum, ki vahyin inşa ettiği toplumlar böyle görmüşlerdir. O zamanda bu nimet geçek bir nimete dönüşmüş, toplumun mutluluğuna katma değer olmuş ve o topluluk yeryüzünde imam toplum, önder ve örnek toplum olmuştur.

Cinsellik vahye göre bir emanet ve nimettir. Fakat ilginçtir Yahudi, Hıristiyan düşüncesine göre, özellikle Pavlusyen Hıristiyanlığa göre cinsellik bir günahtır. Onun içinde papazlar, din görevlileri Yani Hıristiyan din adamları rahipler, rahibeler, din kadınları evlenmezler.

Katolisizm de bir evlilik ısrarla tavsiye edilmiştir, kadını korumak için değil. Bir kadın bir günah, iki kadın iki günah, 3 kadın üç günah sayıldığı için. Yani en az günahla yetin maksadıyla bu tavsiye yapılmıştır. Onun içindir ki bunlar sistemlerinde tabii ki herhangi bir öcü olmaksızın Adem’e günahı işlettiren unsur kadın olarak nitelendirilmiştir. Kur’an böyle bir düşünceye imaen dahi yer vermez. O nedenle bu inanç sistemlerinde aynı zamanda cinsellik bir günah olarak nitelendirilmiş. Cinselliği günah olarak niteleyen bir inanç ya da düşünce sistemi insanla savaşıyor demektir. İnsanı karşısına alıyor demektir.

Allah’ın insana verdiği sevmek, öfkelenmek, üzülmek, gayret etmek, nefret etmek gibi duygular insanın hayatı inşa etmesinde çok temel fonksiyon üstlenen duyulardır, duygulardır. Bu duygular olmasaydı eğer insan, yeryüzünde hayatı nasıl inşa edecekti. Sevmek olmasaydı nasıl inşa edecekti, tırsmak ve korkmak olmasaydı insan nasıl tedbir alacaktı. Nefret olmasaydı insan nasıl kendini güvenliğe alacaktı, güvenlik ihtiyacını nasıl fark edecekti. İyi ve kötüyü fark etmeseydi, güzel ve çirkini, doğru ve yanlışı fark etmeseydi insan bir dünya inşasına niçin soyunacaktı.

O halde bütün bunlar aslında şehvetin de içinde olduğu bir güdüler paketi bir duygular paketiyle mümkindir. Ve bu duygular paketinin itici gücü insan oğluna verilmiş büyük nimetlerden biri olan şehvet nimeti sayesindedir.

İnsanoğluna verilen bu nimetler insanın saadeti uğruna da kullanılabilirler, felaketi uğruna da kullanılabilirler. Mesele insana verilen bu yeteneğin meşru sınırlar içerisinde kullanılıp insanın insanlığına katma değer olması ve insanın yeryüzünde yaratılış amacını gerçekleştirme yolunda bir yakıt olmasıdır. İşte vahiy bu sınırları bize öğreten ilahi bir mesajlar bütünüdür ve bu ayetlerde de bu sınırlar bize öğretilmektedir.

4-) Velleziyne yermunel muhsanati sümme lem ye’tu Bi erbeati şühedae fecliduhüm semaniyne celdeten ve lâ takbelu lehüm şehadeten ebeda* ve ülaike hümül fasikun;

İffetli kadınlara iftira atıp (zina iddiasında bulunup) sonra dört şahit getirmeyenlere gelince; onlara seksen kere sopa vurun ve onların şahitliklerini ebediyen kabul etmeyin… Onlar inancı bozulmuşların ta kendileridir. (A.Hulusi)

04 – Irz ehli kadınlara atan, sonra dört şahit getirmeyen kimselere de seksen değnek vurun ve ebedi bunların şahâdetini kabul etmeyin, bunlar öyle fâsıklerdir. (Elmalı)

 Velleziyne yermunel muhsanati sümme lem ye’tu Bi erbeati şühedae iffetli kadınları zina ile suçlayıp ta ardından buna 4 şahit getirmeyen kimselere gelince.

Bakınız, üstteki ayetler şehvet nimetinin istismarına yönelik müeyyideler getirdi. Şimdi ise insan iffetine yönelik iftira suçuna tedbir getiriyor Kur’an. Bir ceza getiriyor ve insanın iffetine, haysiyetine onuruna verdiği değeri böyle gösteriyor. Kur’an da hiçbir suça karşı şahitlik 4 şahitle sınırlandırmaz. Ama yalnızca zina ile, yani insanın onuru ile ilgili suçlarda 4 şahit istenir. 4 e kadar çıkar şahit sayısı. Yoksa 2 şahitle yetinilir. Bu insan onuruna verdiği önemin göstergesidir. Hem de öyle bir şahitlik ki; açık ve yakın şahitlik. En ufak bir tereddüde mahal bırakmayacak şekilde zanna yer vermeyecek şekilde net, açık ve yakın 4 tanıklık olmadığı sürece bir insan böyle bir iffetsizlikle suçlanamaz. Bu konuda Kur’an ın getirdiği şey adeta iftira ihtimalini sıfıra yakın düşürme amaçlıdır.

Peki bu kadar sıkı bir tedbir istismarcılara yaramaz mı? Diyeceksek, bir insanın haksız yere zina ile suçlanmasındansa, bu cürümü işlemiş bir insanın böyle bir cürümden kurtulması evladır. Haksız yere onuruna yönelik bir saldırıya uğramasın, yani istismar iftiradan yana olmasın, öbür taraftan yana olabilir. İşte Kur’an ın insan onuruna getirdiği bu muhteşem korumadır. Bu ayet onun ispatı.

Hatta şunu söyleyeyim onura yönelik olmayan, insanın iffetine yönelik olmayan iftiralarda da şahit sayısı 4 değildir. Sadece iffete yönelik böyle bir şey. Unutmayınız böyle bir suçlama, özellikle ferdin ferde, bireyin bireye değil aynı zamanda bakışları yamulmuş ailelerde aileleri oluşturan eşlerin de birbirlerine karşı böyle bir suçlamaya yöneldiklerini düşünürsek aileyi korumanın 2. yarısı da buydu. 1. yarısı zinayı cezalandırmaksa, 2. yarısı da iftirayı, zina suçlamasını cezalandırmaktı.

fecliduhüm semaniyne celdeten ve lâ takbelu lehüm şehadeten ebeda işte böylelerine 80 celde vurun. Bir daha da asla böylelerinin tanıklığını, şahitliğini kabul etmeyin.

Zina suçuna 100 celde öngörmüşken, zina iftirası suçuna 80 celde öngörüyor. Kur’an. Aradaki fark 1/5. aslında eylemle söz arasındaki farka 1/5 lik bir pay ayırıyor. Hepsi bu. Onun için bunu siz, iftiranın karşıdakine yönelik fiili bir eylem olmadığı halde, söz çerçevesinde yönelik bir saldırı olduğu halde ne kadar ağır görüldüğü ve ne kadar ağır bir cürüm, suç olarak, hatta günah olarak nitelendirildiğini bu oranlamadan anlayabilirsiniz.

ve ülaike hümül fasikun zira gerçekte kötü yola düşenler işte bunlardır.

Fasık; yoldan çıkmak, yoldan çıkan demektir. Ben kötü yola düşme biçiminde çevirdim İnsanlar başkalarını kötü yolda olmadıkları halde, kötü yola düşmekle suçluyorlarsa, aslında kendileri kötü yola düşmüşlerdir. Bu suçlamayı yapan iftira sahibi kötü yola düşmüştür.

5-) İllelleziyne tabu min ba’di zâlike ve aslehu* feinnAllâhe Ğafûrun Rahıym;

Ancak ondan sonra tövbe edenler ve hâllerini düzeltenler hariç… Muhakkak ki Allâh Ğafûr’dur, Rahıym’dir. (A.Hulusi)

05 – Ancak onun arkasından tevbe edip ıslâhı hal edenler başka, zira Allah, gafurdur, rahîmdir. (Elmalı)

İllelleziyne tabu min ba’di zâlike ve aslehu ancak bunun ardından tevbe edip kendilerini düzeltenler bunun dışındadır. Yani onlar fasık değildir. Dahası tevbe etmişlerse, veya beklide bunun dışındadır ibaresinden şunu anlamamız gerekir, onların şahadeti kabul edilebilir, tanıklığı kabul edilebilir. Yoksa ebediyen iftiraya karışan bir insanın tanıklığı reddedilir. Ama tevbe ederse ve kendini düzeltirse onun tanıklığı kabul edilebilir şeklinde de anlaşılabilir.

feinnAllâhe Ğafûrun Rahıym unutmayın ki Allah çok bağışlayıcı, merhamet kaynağıdır.

6-) Velleziyne yermune ezvacehüm ve lem yekün lehüm şühedaü illâ enfüsühüm feşehadetü ehadihim erbeu şehadatin Billâhi innehu lemines sadikıyn;

Kendi eşlerine zina iftirası atıp da kendilerinden başka şahitleri olmayanlara gelince; onların her birinin şahitliği, kendilerinin kesinlikle doğru söyleyenlerden olduğuna dair “Allâh” adına dört kere (yemin ederek) şahitliktir. (A.Hulusi)

06 – Zevcelerine atan kendi nefislerinden başka şahitleri de olmayan kimseler ise her biri şöyle şahâdet etmelidir: dört şahâdet «billâhi kendisi şüphesiz sadıklardan» diye, (Elmalı)

Velleziyne yermune ezvacehüm ve lem yekün lehüm şühedaü illâ enfüsühüm  bir de kendilerinden başka tanıkları olmadığı halde eşlerini zina ile suçlayan kimseler var.

Şimdi ayet yukarıdan beri insan onurunu insan iffetini korumaya yönelik yaptırımlar getiriyor. İnsan onuruna yönelik her türlü saldırı ihtimaline farklı farklı yaptırımlar getiriyor, burada da eşler arası onura yönelik bir saldırı olmuş bir iftira olmuşsa, veya bir suçlama olmuşsa böylesi bir durumda ne yapmak gerekir. Unutmayalım ki Kur’an bu ayetleri ile Allah’a iman etmiş, Allah’ın her anını gördüğüne iman etmiş müminler topluluğunu muhatap alıyor. Burada kendilerine yaptırım öngörülen insanlar, gören, bilen, her an kendilerini gözetleyen bir Allah inancına sahip olan insanlar. Bu çerçevede düşünmek ve bu çerçevede algılamak lazım.

Neymiş bunlara karşı yapılacak şey; feşehadetü ehadihim erbeu şehadatin Billâhi innehu lemines sadikıyn işte böylelerine düşen 4 kez kendisinin doğru söylediğine Allah’ı tanık tutarak şahadette bulunmaktır.

Eşi hakkında böyle bir suçlamada bulunmuşsa insan; Şimdi aileyi temel alıyor ya, aileyi ayakta tutacak ya;aile, çekirdek, aile tohum, aile binanın tuğlası, aile binanın ana sütunu. Sütun yıkılırsa bina çöker. Aileyi ayakta tutmak için getirdiği bu yaptırımlardan biri de aile içi suçlamaya getirdiği bu tanıklık sistemi, ki burada 4 kez kendisinin doğru söylediğine Allah’ı şahit tutar diyor.

7-) Vel hamisetü enne lâ’netAllâhi aleyhi in kâne minel kâzibiyn;

Beşincisinde: Eğer yalancılardan ise, Allâh’ın lâneti kendi üzerine olsun, demesidir. (A.Hulusi)

07 – Beşincisi de eğer kâziblerden ise muhakkak Allahın lâneti boynuna. (Elmalı)

 Vel hamisetü enne lâ’netAllâhi aleyhi in kâne minel kâzibiyn 5.sinde ise “eğer yalancılardan biri ise Allah’ın lanetinin kendi üzerine olmasını,” diler, ister.

 😎 Ve yedreü anhel azâbe en teşhede erbea şehadatin Billâhi innehu le minel kâzibiyn;

(Kendini savunan kadın da): O kesinlikle yalancıdır, diye “Allâh” adına dört kez kendi sözünün doğruluğuna yeminle, kendisinden ilgili cezayı savar. (A.Hulusi)

08 – Kadından azâbı dört kere şöyle şahâdet etmesi defeder: «billâhi o muhakkak yalancılardan»(Elmalı)

Ve yedreü anhel azâbe en teşhede erbea şehadatin Billâhi innehu le minel kâzibiyn suçlanan eşin Allah’ı tanık tutarak 4 kez kocasının yalan söylediğine dair şahadette bulunması cezayı kendisinden düşürür. Bu kez suçlanan eş ne yapmalı. Eğer o da Allah’ı tanık tutarak 4 kez kocasının yalan söylediğine dair, ya da karısının, hangisi ise. Yalan söylediğine dair, -terside geçerli burada- şahadette bulunursa ceza düşer.

9-) Vel hamisete enne ğadabAllâhi aleyha in kâne mines sadikıyn;

Ve beşincisinde: Eğer doğru söyleyenlerden ise Allâh’ın gazabı kendi üzerine olsun, demesidir. (A.Hulusi)

09 – Beşincisi de eğer o sadıklardan ise muhakkak Allahın gadabı kendinin üzerinedir. (Elmalı)

Vel hamisete enne ğadabAllâhi aleyha in kâne mines sadikıyn 5. de ise eğer kocası doğru söylüyorsa Allah’ın gazabının kendi üzerine olmasını ister.

10-) Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ve ennAllâhe Tevvabun Hakiym;

Ya üzerinizde Allâh’ın fazlı ve O’nun rahmeti olmasaydı ve Allâh muhakkak Tevvab ve Hakiym olmasaydı! (A.Hulusi)

10 – Ya olmasa idi üzerinizde Allahın fadl-ü rahmeti!… Ve hakikat Allahın hakîm bir tevvab olması! (Elmalı)

Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ya Allah’ın üzerinizdeki fazlığı ve rahmeti bulunmamış olsaydı? Düşünsenize bir?

Evet, düşünelim; Allah’ın üzerimizdeki fazlı ve rahmeti bulunmamış olsaydı ne olurdu? Bizler hayvanlar dünyasının birer parçası olurduk. Unutmayınız hayvanlarda zina suç değildir. Çünkü nikah yoktur. Çünkü tarihi hayvanlar yapmaz. Hayvanlar hayat inşa etmez. Onun için hayvanların cenneti ve cehennemi de yoktur. İnsan insanlığını hayvanlarla paylaştığı ortak özellikler sayesinde kazanmaz.

Yeme, insanı insan eden unsur değildir. İçme insanı insan eden unsur değildir. Çiftleşme insanı insan eden unsur değildir. Üreme, çoğalma insanı insan eden unsur değildir. Kişilik, akıl, iman, irade, bir toplum inşa etme ve hayatı inşa etme, ibadet, bütün bunlar insanı insan eden unsurdur. Onun içindir ki bu tür yasaklar insan için geçerlidir. Onun içindir ki insanı insan eden unsura yönelik her türlü tehdit ve saldırı mutlaka engellenmelidir. Nihayetinde bir insanın insanlık onuruna yöneltilmiş her saldırı onun tüm hemcinslerini yani tüm insanlığa yönelik bir saldırı gibi algılanmalıdır.

Unutmayınız bir insanı öldürmek, bütün bir insanlığı öldürmek gibidir, bir insanın yaşamasına vesile olmak bütün bir insanlığı  hayata döndürmek gibidir diyen Kur’an ın aslında bu prensibini, ki bu sadece Kur’an ın değil, Kur’an da önceki vahiylerin de prensibi idi.

Bu Tevrat’tan naklen Kur’an ın aktardığı bir prensiptir. Yani tüm vahiylerin bu prensibini biz insan onuruna yönelik saldırılar için de anlayabiliriz. Sadece insanın hayatı emanet değildir, insanın ırzı emanettir. Nefsi gibi insanın malı emanettir. İnsanın canı gibi, insanın aklı emanettir. İnsanın inancı, dini emanettir. Bütün bu emanetlere saldırı, insanın insanlığına saldırıdır. 5 emniyet, zarurattır. Akıl, din, can, mal, ve ırz. Dolayısıyla bunlara yönelik her türlü saldırı doğrudan insanın insanlığına saldırıdır ve tüm insanlara saldırıdır.

ve ennAllâhe Tevvabun Hakiym hele ki Allah kendisine yönelenlerin tevbesini çokça kabul edendir, üstün hikmet sahibidir.

11-) İnnelleziyne cau Bil ifki usbetün minküm* lâ tahsebuhü şerren leküm* bel huve hayrun leküm* li küllimriin minhüm mektesebe minel ism* velleziy tevella kibrehu minhüm lehu azâbün azıym;

Muhakkak ki zina iftirasıyla gelenler (Hz. Ayşe r.a.’a iftira eden münafıklar) sizden sırf o çirkin itham için bir araya gelen bir gruptur! Onu (iftirayı) sizin için bir şerr sanmayın! Bilakis o sizin için bir hayırdır… Onlardan her bir kişinin o suçtan kazandığı kendisinindir. Onlardan suçun büyüğünü üstlenen elebaşına gelince, onun için çok büyük azap vardır. (A.Hulusi)

11 – Haberiniz olsun ki ifk ile gelenler içinizden bir takımdır; onu hakkınızda bir şer sanmayın, belki o, hakkınızda bir hayırdır, onlardan her kişiye o vebalden kazandığı, büyüğüne tesaddî eden, ona da büyük bir azâb vardır. (Elmalı)

İnnelleziyne cau Bil ifki usbetün minküm Yeni bir pasaja girdi sure; 11. ayetle girdiğimiz bu pasaj tarihsel bir olaya atıf olarak Kur’an a geçmiş bulunuyor. Önce manasını verelim.

Gerçek şu ki iftirayı tasarlayanlar içinizden bir güruhtur.

İfk; namusa yönelik iftira demektir, yalan anlamına gelir. Asılsız söz ve söylenti anlamına gelir. Ama ıstılah olarak insanın namusuna yönelik, insanın iffetine yönelik atılmış bir çamur anlamına gelir. Burada sözü edilen şey Tarihsel bir olaydır.

11. ve 20. ayetler arasında ele alınan bu olay Hicri 5. yılda yapılan Mustalik oğulları seferi dönüşünde yaşanan Hz. Aişe’ye karşı, daha doğrusu Hz. Muhammed AS. a karşı ortaya konulan bir iftira komplosudur.

Hz. Aişe bu sefer sırasında Resulallah’ın yanında götürdüğü eşidir. Çünkü Resulallah her sefere çıkarken hem bir eş, kendi sırası gelmişse onu da beraberinde götürürdü. Resulallah’ın beraberinde ki eşi bir devenin üzerinde hevdeç denilen 4 tarafı bezlerle kapalı bir hücre içinde yolculuk yapardı. Yahep hareket etsin, orada kendine özgü bir mahrem oda gibi kullansın diye adeta küçük bir oda şeklinde yapılmış ve devenin üzerine yerleştirilmiş adına hevdec denilen 4 tarafı kapalı hücrede taşınırdı, gider gelirdi.

Ordu dönüşte mola vermişti seferden. Mola yerinde Hz. Aişe ihtiyaç gidermek için ordugahtan ayrılmış fakat yol üzerinde dönüşte gerdanlığı kırılmış, kırılan gerdanlığını toplayayım derken gece karanlığında ordu sabaha doğru daha alaca karanlıkta hareket etmiş o develerle görevli olan insanlar da hevdecin içinde kim var kim yok bilemedikleri için yani böyle bir karambolda ordugah kalkmış ve hareket etmişti. Hz. Aişe döndüğünde bakmıştı ki kimseler yok. Oraya oturmuş ve beklemişti.

Arkadan gelen ordunun artçılarından Saffan Bin Muattal es Sülemi diye bilinen bir sahabi Hz. Aişe’yi kendi devesine bindirdi, kendisi de devesinin yularını elinden tuttu hızlı bir yürüyüşle orduya yetiştiler. Fakat öteden beri fırsat kollamakta olan Medine’de ki münafıklar ve onların elebaşı Abdullah bin Ubey bin Selül için altın fırsat doğmuştu ve öteden beri tezgahladığı kafasında kurduğu şeyi yaptı Resulallah’ın pak eşine, aslında Resulallah’a iftirayı attı. İşte olay bu. aslında bu Medine’de ki müşrik yandaşı olan iki yüzlülerin bir savaş taktiği idi. Psikolojik savaş taktiği.

Bu çok daha gerilere giden bir arka plana sahipti. Hendek savaşı müminlerle Mekke müşrikleri arasında ki savaşların dönüm noktasıdır. Artık Hendek’ten sonra rüzgarın müşrikler aleyhine döndüğü kesin olarak ortaya çıkmıştı ve hendek’ten sonra büyük bir taarruz yapamadılar. Hendek dönüm noktasıdır, civar müşrik kabileler Hendek’ten sonra hep savunma yapmışlardır. Artık saldırı yapamamışlardır. Hendek son saldırı idi. Hem de ittifakla, müttefik güçlerle yapılmış saldırı idi.

Hendek’te hiçbir şey koparamayınca Medine güçleri sağlam durunca Mekke müşrik toplumu müttefikleri ile birlikte taktik değiştirdiler. Artık savaşı meydanlarda değil, artık savaşı psikolojik harp biçiminde farklı bir boyut taşıyacaklardı. Bunu ilk defa Resulallah’ın Hz. Zeynep ile evliliğini bahane bilerek Resulallah’ı yıpratma savaşını uyguladılar Medine de.

Ahzap suresi onlara bir cevap olarak geldi ve yine Resulallah’ı yıpratmayı başaramadılar. Bin bir dedikodu çıkarmışlardı. Hiç aslı astarı olmayan. Güya öz akrabası olan kendi evinde, elinde büyümüş olan Hz. Zeynep’i Resulallah’ın hiç görmediğini, ömründe görmediğini varsayarak Leyla mecnun hikayeleri uydurmaya kalkmışlardı. Tabii gerçekten de komik bir durumdu.

Bu tutmayınca işte ikinci büyük plan Ben-i Mustalik gazvesinden dönüşte bu olay üzerine gerçekleşti ve münafık elebaşı sı kendisine verilen görevi orada ifa etmiş Medine de Resulallah’a çirkin bir çamur atmaya kalkmıştı. Bu ayetler bu olay üzerine indi fakat tabii ki sadece tarihsel bir olayla sınırlandırılamayacak kadar evrensel bir durum, evrensel hükümler içerdiği de bir gerçek.

lâ tahsebuhü şerren leküm* bel huve hayrun leküm siz ey bu iftiranın mağdurları sanmayın ki bu sizin için bir şerdir. Aksine bu sizin için bir hayırdır.

Nasıl hayır olur değerli dostlar? Birçok açıdan bireysel anlamda. İftira aslında bir mağduriyettir. Yani bir sınavdır, sınanmadır. İftiraya uğrayan bir mazlum bir mağdur, bir mümin Allah’ın sınavından geçiyor demektir. Her sınav eğer başarıyla ve sabırla verilmişse sonuçta ödülü hak eder. Onun için 1. si olarak bireysel anlamda haklarında hayırlıydı. Çünkü bu sınavla sınanmışlar, denenmişler, saflaştırılmışlar, süzülmüşlerdi. Unutmayalım sınavın bir adı da fitnedir.

Fitne kelime olarak altın madeninin potada eritilerek cürufunun hasından ayrılması işlemine denir. saflaştırılması işlemine denir. İnsanda altın gibi saflaşmak istiyorsa yanmalı, çünkü hamdır. Pişmeli ve saflaşmalıdır. Allah’ta insanı potada eritir, hayatın potasında. Onu yüksek ayarlı bir altın yapmak için. 22 ayar altın yapmak için.

İnsanı acı yetiştirir, sevinç insanı yetiştirseydi eğer gece gündüz çalıp oynayanlar yeryüzünün en büyük hikmetine sahip olurlardı. Fakat bir acının verdiğini bin sevinç vermez. O nedenle yer yüzünün ne kadar büyük ismini biliyorsanız onların hepsinin hayatına bakınız, onları büyük kılan büyük acılar çekmiş olmasıdır.

İşte burada da büyük acılarla büyük insanlar yetiştiriyordu rabbimiz ve o büyük insanlardan işte bir avuç insanın tarihte yaşadığı o büyük acıları Kur’an ebedileştirdi. Haddi zatında buna benzer acıları gelecekte de yaşayanlar için bir yol gösterme, bir örnek sunma amacıyla yaptı bunu. Bu 1.si. Yani hayrınıza. Nihayetinde Allah sizi saflaştırıyor, sizinle ilgileniyor.

İkincisi; tarihsel anlamda hayrınıza. Münafıklar ortaya çıkarılmıştı böylece, yani toplumun içinde ki çürük elmalar ortaya çıkarılmıştı. Kurtlu elmalar ortaya çıkarılmıştı. Tüm toplumu kurtlandırmasın, çürütmesin diye çürükler sağlamlardan ayrılmıştı. Bu da tarihsel olarak bir hayırdı.

Bir de evrensel hayır var ki bu gibi tüm durumlarda geçerli olan kurallar, ilkeler konulmuştu. Başına buna benzer hadise gelecek her insan bu olaya bakarak nasıl davranacağını ve ne gibi bir sonuçla karşılaşacağını, dahası Allah’ın huzurunda kendisini ahirette nasıl bir ödülün beklediğini bilmiş olacaktı. İşte bütün bu açılardan şer gibi görse de bir hayır saklıydı.

li küllimriin minhüm mektesebe minel ism onlardan her birinin kazandığı günah oranında cezası vardır. Yani bu iftirayı yapan, tasarlayan, emrini veren, iftirayı yapandan ayrı olarak onu taşıyan, bunu çoğaltan, hatta buna inanan. Bütün bunlar günaha karıştıkları oranda elbette cezaları vardır.

velleziy tevella kibrehu minhüm lehu azâbün azıym fakat onlar içerisinden bu işin ele başı lığını üstlenen kişi var ya onu korkunç bir azap beklemektedir. Yani iftirayı bizzat tasarlayıp atanın durumu, ötekilerden, yayanlardan falan farklı olarak çok daha berbat olacaktır onun akıbeti. Tarihsel olarak biliyoruz ki iki yüzlülerin ele başısı olan Abdullah bin Ubey bin Selül idi.

Her çağda iffete yönelik saldırıyı planlayan psikolojik savaş çeteleri vardır. Bu çağda da olacaktır. Bakınız müminlerle, iman sahipleri ile vahyin sadık taşıyıcıları ile. Cephelerde yüz yüze savaşma cesaretini gösteremeyen tüm çağların iki yüzlüleri, münafıkları. Onlara karşı kendi çağlarında psikolojik savaşlar başlatırlar. Bunun için kendi çağlarının medyalarını kullanırlar. Basınını kullanırlar, gazetelerini kullanırlar, Tv lerini kullanırlar. Aslında Medine de Resulallah’a ve onun temiz ehline yapılan bu iftira salvosu o günden bu güne Abdullah Bin Ubey Bin Selül gibi iki yüzlülük çetelerinin elebaşları tarafından Resulallah’ın izinden yürüyen tüm alimlere, önderlere, salihlere karşı yapılmayı sürdürülmüş devam edilmiştir ve bugünde buna benzer psikolojik harp yöntemlerini çokça görürsünüz.

Görürsünüz çünkü onların hiçbir kutsalı yok. Kendileri için geçerli olan şeyi herkes için geçerli zannederler. Kendileri iffetsizlik ve onursuzluk içinde yüzdüklerinden, karşılarındakine iffetsizlikle suçlamanın ne büyük bir suçlama olduğunu tahmin edemezler. Onun içinde böyle bir yöntemi basit görürler. Yani basitçe yaparlar. Her an böyle bir yöntemi uygularlar.

Fakat onların bu yöntemlerle savaştığı hiçbir mümin onlara iftira edemez. Düşmanı olduğu halde edemez. Çünkü müminin kullanamayacağı savaş yöntemleri vardır. Bunların başında iftira gelir. İftira bir müminin en azılı düşmanı da olsa, en azılı kafir de olsa düşmanına karşı uygulayamayacağı savaş yöntemlerinden biridir. İşte fark, asıl fark buradadır.

12-) Levla iz semı’tümuhü zannel mu’minune vel mu’minatu Bi enfüsihim hayren, ve kalu hazâ ifkün mubiyn;

Onu (iftirayı) işittiğinde iman eden erkekler ve iman eden kadınların birbirleri hakkında hayır zannında bulunup: “Bu apaçık iftiradır” demeleri gerekmez miydi? (A.Hulusi)

12 – Ne vardı onu işittiğiniz vakit erkek ve kadın mü’minler kendi kendilerine hüsnü zan etselerdi de bu açık bir ifk tir deselerdi ya. (Elmalı)

Levla iz semı’tümuhü zannel mu’minune vel mu’minatu Bi enfüsihim hayren, ve kalu hazâ ifkün mubiyn şimdide savaş yöntemi olarak iftirayı uygulayan bu psikolojik savaş yöntemi münafıklarından sözü aldı, bu psikolojik savaş yönteminin muhatapları durumunda olan müminler ne yapmalılar. Ona getirdi sözü Kur’an ve şöyle dedi; Bu iftirayı işittiğinizde mümin erkekler ve mümin kadınlar birbirleri hakkında iyi zanda bulunup ta, hüsnü zanda bulunup ta bu düpedüz bir iftiradır demeleri gerekmez miydi. Evet, bu apaçıkça hazâ ifkün mubiyn apaçık, düpe düz bir iftira demeleri gerekmez miydi diye soruyor Kur’an.

Burada sui zan ve hüsnü zan gibi iki karşıt kavram geliyor önümüze. Suizan; Kötü zanda bulunmak, Hüsnü zan; iyi zanda bulunmak. Peygamberimiz şöyle buyurur:

– Müminin mümine kanı, malı, ırzı ve suizannı haramdır.

Çok ilginç, ilk üçünü anlıyoruz. Kan, mal ve ırz. Fakat suizan ilginç gerçekten suizannı hamdır. Neden suizan haramdır? Çünkü hüsnü zan esastır. Hüsnü zandan hesap sorulmaz. Suizandan hesap sorulur. Bir kimse kötü ise ve siz onu iyi biliyorsanız neden iyi bildin diye hesap vermezsiniz. Ama bir kimse iyi ise, bir şeyi irtikap etmemişse kötülüğü, fakat onu kötü biliyorsanız siz bundan hesap verirsiniz. O nedenle hüsnü zan esastır.

Neden esastır sadece bu mudur delil? Hayır çünkü insan özü itibarıyla iyi bir varlıktır. İslam’ın insana bakışıyla, Pavlusyen Hıristiyanlığının insana bakışı arasındaki fark budur. Yani insan günahla doğmaz. İnsan pırıl pırıl doğar. İnsan özü itibarıyla iyidir. Kötülük sonradan ve arizidir. İslam’ın insan düşüncesi insanın iyiliği özünde iyi oluşuna dayanır.

Dolayısıyla insan hüsnü zannı hak eder. İyi zannedilmeyi hak eder. İç dünyası hakkında örtülü bir itiraftır suizan. Suizan eden bir insan kendi iç dünyası hakkında örtülü bir itirafta bulunuyor demektir. Evet, eğer ben olsaydım bu pisliği yapardım, bu kötülüğü yapardım demezse bir insan karşısındakine suizan edemez. Onun için iç dünyasındaki kokuşmuşluk hakkında bir örtülü itiraftır diyorum her suizan. Başkasını kendiniz gibi bilmektir. Eğer iç dünyanız pırıl pırılsa insanlara da iyi zanla bakarsınız.

..inne ba’dazzanni ismün.. (Hucurat/12) zannın bazısı günahtır. Ve bu da o günah olan bazı zanlardandır. Onun için özellikle de güvenmeniz gereken biri hakkında. Güvenmemeniz gereken bir kanaldan bir haber gelmişse. Tutalım ki güvenmeniz gereken biri hakkındaki o güveni haydi parantez içine aldınız. Fakat haberin geldiği kaynak, güvenmemeniz gereken bir kaynak ve siz aslında bir münafığın ağzı ile, bir mümin hakkında karar veriyorsunuz. Ve bu Kur’an ın getirdiği temel bir kurala aykırıdır.

 ..in caeküm fasikun Bi nebein fe tebeyyenu.. (Hucurat/6) Eğer size bir fasık, yoldan çıkmış biri. Yani kendisi iyi bir ayakkabı değil aslında. Kendisi dürüst değil. Birini bir şeyle suçlayan bir adam, o suça uzak yakın hiç dokunmamış olması lazım. Ama kendisinin böyle bir niteliği yok, fakar birini bir şeyle suçluyor. Böyle bir haber getirdiğinde fe tebeyyenu.. öyle araştırmadan, soruşturmadan bu haberine itibar etmeyin. Mümin bir kula kafir bir ağza dayanamaz. Bir mümin hakkında bir kafir referans olamaz. Bir fasık bir facir referans olamaz.

Bir fasığın bile haberi araştırılmadan reddedilmesi isteniyorsa, bir kafirin haberini varın siz düşünün. Kaldı ki biraz önce  okuduğum ayette ki size bir fasık haber getirdiğinde diye başlayan ayet teki o fasık Resulallah’ın döneminde yaşamış, onu görmüş biri idi. Düşünün, ya dininize ve imanınıza düşman olan bir kanaldan, -bu kanal basın olur yayın olur, medya olur, şu olur bu olur- bir mümin hakkında gelen bir habere siz nasıl kulak verebilirsiniz. Nasıl onunla değerlendirebilirsiniz ve bunun vebalini nasıl kaldırırsınız, İşte aslında Kur’an la düşünmeye başladığımızda problem temelden hallolmuş oluyor.

13-) Levla cau aleyhi Bi erbeati şühedae, feiz lem ye’tu Biş şühedai feülaike indAllâhi hümül kâzibun;

(O iftirayı yayanlar) buna dair dört şahit getirmeli değil miydiler? Mâdemki şahitleri getirmediler, işte onlar Allâh indînde yalancıların ta kendileridirler. (A.Hulusi)

13 – Ona dört şahit getirselerdi ya, mademki şahit getiremediler o halde onlar Allah indinde yalancılardan ibarettirler. (Elmalı)

 Levla cau aleyhi Bi erbeati şühedae iftiracılar, iftiralarını ispat için dört şahit getirselerdi ya. Evet, zinanın ispatı için nasıl dört şahit isteniyorsa, bakın böyle zina iftirasının ispatı içinde dört şahit getirselerdi ya?

İffete verilen değer bir kez daha ortaya çıkıyor. Yani her iftira insanın, insanlık onuruna yöneltilmiş bir saldırıdır ve iftiracıyı cezalandırmakta  insanın onurunu korumaktır. Onun için yakın ve açık bir tanıklık istiyor, hem de bir değil iki değil, üç değil, tam dört tanık istiyor. Yakın ve açık bir tanıklık.

feiz lem ye’tu Biş şühedai feülaike indAllâhi hümül kâzibun madem ki onlar bu şahitleri getiremediler bu takdirde onlar Allah katında yalancıların, sahtekarların ta kendileridirler.

14-) Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU fiyd dünya vel ahireti lemesseküm fiy ma efadtüm fiyhi azâbün azıym;

Eğer dünyada ve sonsuz gelecek sürecinde Allâh’ın fazlı ve O’nun rahmeti üzerinizde olmasaydı, attığınız iftira yüzünden kesinlikle çok büyük azap dokunurdu. (A.Hulusi) 

14 – Eğer Dünya ve Âhirette Allahın fadl-ü rahmeti üzerinizde olmasa idi o daldığınız yaygarada size mutlak büyük bir azâb dokunurdu. (Elmalı)

Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU fiyd dünya vel ahireh bakın eğer Allah’ın dünya ve ahirette sizin üzerinizde ki fazlı ve rahmeti, merhameti, acıması olmasaydı lemesseküm fiy ma efadtüm fiyhi azâbün azıym körü körüne daldığınız bu iftiradan dolayı mutlaka size büyük bir azap dokunurdu.

 15-) İz telakkavnehu Bi elsinetiküm ve tekulune Bi efvahiküm ma leyse leküm Bihi ‘ılmun ve tahsebunehu heyyina* ve huve ‘indAllâhi azıym;

İftirayı dedikodu yollu edinip, hakkında kesin bir bilginiz olmayan şeyi laflıyor ve bunu sıradan bir konuşma sanıyorsunuz… (Oysa) o, Allâh indînde azîmdir (büyük bir şey)! (A.Hulusi)

15 – O sırada ki dillerinizle telâkki ediyordunuz ve ağızlarınızla hiç bir ilminiz olmayan bir şey söylüyor ve onu kolay sanıyordunuz, halbuki o, Allah yanında büyük bir vebal. (Elmalı)

İz telakkavnehu Bi elsinetiküm ve tekulune Bi efvahiküm ma leyse leküm Bihi ‘ılmun ve tahsebunehu heyyina tam da dilinize dolayıp hiçbir bilginiz olmadığı halde basite alarak ağızlarınızda gevelediğiniz bir sırada hem de dokunurdu o büyük azap. ve huve ‘indAllâhi azıym oysa ki bu Allah katında çok büyük bir vebaldir.

Yani döndürüp döndürüp Allah katında bunun, yani insan onuruna yönelik tecavüzün, iftiranın büyük bir vebal olması haddi zatında ey müminler, Allah’ın gör dediği yerden bakarsanız siz bütün bu düzenlemelerin, Allah’ın çıkarını değil kendi çıkarınıza olduğunu anlarsınız. Allah sizin onurunuzu savunuyor, kendisini değil. Çünkü O’nun zaten savunmaya ihtiyacı yok. Zaten bütün bu yapılanlardan O bir zarar ve ziyan görmez. Tek ziyan görecek taraf sizsiniz. Onun için Allah sizi savunuyor. Sizi, sizin şerrinize karşı savunuyor. İnsanı, insanın tecavüzüne karşı savunuyor. İnsanı insanın saldırısına karşı savunuyor. 

Neden biliyor musunuz? Çünkü Allah’ın insana olan sevgisi şefkati ve merhameti, bir annenin evladına olan şefkatinden sınırsız derece daha büyüktür. Allah sizi seviyor. Onurunuzu size O hediye etti. Bu onuru beş paralık etmenizi de istemiyor, bunun için.

16-) Ve levla iz semı’tümuhü kultüm ma yekûnü leNA en netekelleme Bi hazâ* subhaneKE hazâ bühtanun azıym;

Onu (o yalanı) işittiğinizde: “Bunu konuşmak bizim işimiz değildir! Subhaneke (Seni tenzih ederiz)! Bu, aziym bir iftiradır!” demeniz gerekmez miydi? (A.Hulusi)

16 – Onu işittiğiniz vakit: bunu söylemek bize gerekmez, hâşâ bu bir büyük bühtandır deseniz ya. (Elmalı)

Ve levla iz semı’tümuhü kultüm ma yekûnü leNA en netekelleme Bi hazâ işte bu yüzden onu işittiğinizde bu konuda konuşmak bize düşmez., Yani ma yekûnü leNA en netekelleme Bi hazâ bu konuda konuşmak bize yakışmaz, bize yaraşmaz şık kaçmaz.

subhaneKE hazâ bühtanun azıym Allah’ım böyle bir iftiradan senin yüce zatına sığınırım, sığınırız. Dehşet bir iftiradır demeniz gerekmez miydi? Böyle deseydiniz ya.

Müslüman zihin inşa ediliyor değerli Kur’an dostları. Haberin kaynağı, haberin hedefini ele verir diyor zımnen bu ayetler. Kaynağına bakın doğruyu öğrenin diyor. Haberi kim getirdi bakın ona haberin kalitesini anlayın. Siz, anneniz makamında olan birini, düşmanınız makamında olan birinden mi öğrenirsiniz. Bu nasıl yaklaşım. Bu nasıl bakış açısı. Aslında siz yaptığınız iftiraya katkıdan daha büyük bir suç işliyorsunuz. O da içinizde ki duruşunuzla. Yani anneniz makamındaki birini düşmanınızın ağzından öğrenmek gibi korkunç bir suç işliyorsunuz. Yani yaptığınız şeyin görünenin, görünmeyen karşısında çok daha küçük. Görünmeyen kısmı, işin tasavvura yönelik kısmı çok daha büyük bir yanlış üzerine oturuyor.

Göz bozulmayınca gönül bozulmaz. Bakış bozulmuş, gönül bozulmuş ki bakış bozulmuş. Gönül bozulmayınca da göz bozulur, sizin gönlünüz bozulmuş, içiniz bozulmuş ki bakışınız bozuluyor. Eğer içiniz bozulmasaydı gözünüz de bozulmazdı gönlünüz bozulmasaydı. O nedenle gönlünüzü düzeltin, gözünüz düzeltir. Belki böyle anlayacağız. (???){Benim anladığım; İnsan; Allah’ın bak dediği yerden bakmayınca gönül dediğimiz tasavvuru oluşturan yönelişler bozulur, gönül bozulunca da göz yanlış görmeye başlar.}

 17-) Ye’ızukümullâhu en te’ûdû limislihı ebeden in küntüm mu’miniyn;

Eğer iman edenler iseniz, bunun benzeri bir olayı sonsuza dek yaşamamanız için Allâh sizi uyarır! (A.Hulusi)

17 – Böyle bir şey’e ebedi avdet etmeyesiniz eğer mümin iseniz diye Allah size va’z veriyor. (Elmalı)

Ye’ızukümullâhu en te’ûdû limislihı ebeden in küntüm mu’miniyn eğer imanda sebat gösteren kimselerseniz Allah size bu tür bir iftiraya bir daha asla bulaşmamanızı öğütler. Va’z eder.

18-) Ve yübeyyinullahu lekümül’ayat* vAllâhu Aliymun Hakiym;

Allâh size işaretlerini açıklıyor… Allâh Aliym’dir, Hakiym’dir. (A.Hulusi)

18 – Ve sizin için âyetleri beyan buyuruyor ki Allah alîmdir hakîmdir. (Elmalı)

Ve yübeyyinullahu lekümül’ayat zira Allah size mesajlarını açıkça bildiriyor vAllâhu Aliymun Hakiym nitekim Allah her şeyi bilir yüce bir hikmet sahibidir.

Her şeyi bilir, O her şeyin içinde, kimin nerede durduğu, iftira yapılanın o işi yapıp yapmadığı, iftira yapanların bu iftirayı niçin attığı, iftira atanların ağzına kulak verenlerin içinde nelerin yattığı, hangisini hangi güdülerin yönettiği, bu iftirayı yayanlar neye dayanarak yaydılar. Yani kimisi kıskançlıktan, kimisi ahmaklıktan, kimisi saflıktan, kimisi bencillikten, kimisi dostunu düşmanını bilememekten. Herkes tabii ki aynı sebeple yapmadı ya da yaymadı. Bunların içinde gerçekten saf, her duyduğuna inanan insanlar olduğu gibi, hiçte saf olmayan çok kötü bir niyetle iftirayı yayanlarda olabilirdi. Allah onların niyetlerin de bilir yani. Niyetlerine göre değerlendirecektir.

19-) İnnelleziyne yuhıbbune en teşiy’al fahışetü fiylleziyne amenû lehüm azâbün eliymün fiyd dünya vel ahireh* vAllâhu ya’lemu ve entüm lâ ta’lemun;

İman edenler arasında çirkin söylentilerin yayılmasını sevenler var ya, onlar için dünyada da sonsuz gelecek süreçte de elim bir azap vardır… Allâh bilir, siz bilmezsiniz. (A.Hulusi)

19 – Mü’minler içinde bîedebâne sözlerin şüyu’ bulmasını arzu edenler için muhakkak Dünya ve Âhirette elîm bir azâb vardır ve siz bilmediğiniz halde Allah, bilir. (Elmalı)

İnnelleziyne yuhıbbune en teşiy’al fahışetü fiylleziyne amenû lehüm azâbün eliymün fiyd dünya vel ahireh müminler arasında hayasızca söylentilerin yayılmasından hoşlanan kimseleri bu dünyada da, ahirette de can yakıcı bir yalnızlığa terk edeceğiz.

Azâbı; etimolojik kökeni olan terk etmek, yalnız kalmak, yalnız bırakılmaya atfederek bu anlamı daha uygun buluyoruz. Onun için can yakıcı bir yalnızlığa terk edeceğiz.

Zannın bir kısmı günahtır diyen Hucurat/12. ayetini hatırlayın. “Ayıpları araştıranların Allah ayıplarını araştırır, ortaya çıkarır.” Diyen Resulallah’ın hadisini hatırlayın. İşte burada haddi zatında bırakın iftirayı bir insanın olmuş bitmiş bir ayıbını bile araştırmak yasaklanmıştır. Çünkü aynı ayetin devamı;

inne ba’dazzanni ismün ve lâ tecessesu.. (Hucurat/12) diye devam eder. Ayıpları araştırmayın. “Allah’ın örttüğünü sen de ört.” demişti peygamberimiz birine. Burada ne kadar harika bir değer getiriliyor. Yani insanları utandırmak, ayıplarını ortaya dökmek, onların utanmasından zevk almak, onların incinmesinden zevk almak. Bu aynı zamanda bir bozuk iç dünyanın habercisidir.

Düşünün kendi saadetini başkalarının felaketi üzerine bina eden insanlar. Kendi sevincini başkalarının üzüntüsüne bina eden insanlar. Başkalarının yanlışını kendi doğrusu gibi niteleyen insanlardır. Başkasının yanlışı senin doğrun olmaz ki. Ayıpları araştıran birinin mantığı olsa olsa budur. Başkalarının yanlışını bulayım, benim doğrum olsun.

Hayır, hiç kimsenin yanlışı bir başkasının doğrusu, hiç kimsenin günahı, bir başkasının sevabı olmaz. Onun düşmesi senin yükselmen anlamına gelmez. Aksine insanlık değeri bir katma değerdir. Eğer bir insanın değeri düşerse, insanlığın ortalama değerinden bir şey de eksilir.  Bence onun değerini artırmaya çalışmalısın, düşürmeye değil. İşte burada verilmeye çalışılan da o.

vAllâhu ya’lemu ve entüm lâ ta’lemun her şeyin iç yüzünü Allah bilir, fakat siz bilmezsiniz.

20-) Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ve ennAllâhe Raûfun Rahıym;

Ya üzerinizde Allâh’ın fazlı ve rahmeti olmasaydı! Allâh muhakkak Raûf’tur, Rahıym’dir! (A.Hulusi)

20 – Ya olmasa idi üzerinizde Allahın fadl-ü rahmeti ve hakikati Allahın, bir raufı rahîm olması. (Elmalı)

Ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ya Allah’ın üzerinizde ki fazlı ve rahmeti olmasaydı ve ennAllâhe Raûfun Rahıym hele ki Allah çok şefkatlidir, pek merhametlidir.

21-) Ya eyyühelleziyne amenû lâ tettebi’u hutuvatiş şeytan* ve men yettebı’ hutuvatiş şeytani feinnehu ye’müru Bil fahşai vel münker* ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ma zekâ minküm min ehadin ebeden, ve lakinnAllâhe yüzekki men yeşa’* vAllâhu Semiy’un ‘Aliym;

Ey iman edenler… Şeytanın adımlarına (bedenin dürtülerine) tâbi olmayın! Kim şeytanın adımlarına tâbi olursa (bilsin ki) kesinlikle şeytan fahşa (aşırı bedenselliği yaşamayı) ve münkeri (haddi aşmayı) emreder… Eğer üzerinizde Allâh’ın lütfu ve O’nun rahmeti olmasaydı sizden hiçbir kimse ebediyen arınıp gelişme gösteremezdi! Fakat Allâh dilediğini arındırır… Allâh Semi’dir, Aliym’dir. (A.Hulusi)

21 – Ey o bütün iman edenler Şeytanın adımlarına uymayın, her kim Şeytan adımlarına uyarsa şüphe yok ki o çirkin ve merdud şeyler emreder, eğer üzerinizde Allahın fadl-ü rahmeti olmasa idi içinizden hiç biri ebedâ temize çıkamazdı ve lâkin Allah, dilediğini temize çıkarır ve Allah, semi’dir alîmdir. (Elmalı)

Ya eyyühelleziyne amenû lâ tettebi’u hutuvatiş şeytan siz ey iman edenler şeytanın adımlarını izlemeyin lâ tettebi’u yettebı’ hutuvatiş şeytan şeytanı adım adım takip etmeyin onu önder onu rehber, onu kılavuz edinmeyin. ve men yettebı’ hutuvatiş şeytani feinnehu ye’müru Bil fahşai vel münker kim şeytanın adımlarını izlerse iyi bilsin ki o sadece hayasızlığı ve aklı selime aykırı olanı emreder.

İnsan tasavvurunu şeytana inşa ettirmemeli işte bu burada söylenen şeyin iç yüzü budur dostlar, özeti budur. İnsan eşyaya bakış mihengi olan tasavvurunu, kendisine hüküm verme mahalli ve merkezi olan tasavvurunu şeytana inşa ettirmemeli.

Bu ne demektir? Doğru ve yanlışın içini şeytana doldurtmamalı. İyi ve kötünün tarifini şeytana yaptırmamalı. Düşünün, şeytan bir sözlük hazırlasa siz de iyi nedir diye sözlüğe bakmak için şeytanın sözlüğünü alsanız, ne kadar kötü var o sözlükte iyi olarak görürsünüz. Kötü nedir diye şeytanın sözlüğünden öğrenmeye kalksanız, ne kadar iyi var şeytanın sözlüğünde her iyi kötü olarak yer alır. İşte bu şeytanın adımlarını izlemek anlamına gelir.

Vahye inşa ettirirseniz kavramlarınızın içini vahiy doldurur, iyiye iyi, kötüye kötü der. Onun için ya rabbi bize hakkı hakk olarak, batılı batıl olarak göster diye dua eden ne güzel söylemiş. Hakkı Hakk olarak görmek önemli. Hak kendini Hakk olarak izhar eder. Fakat sizin onu Hakk olarak görmeniz önemlidir. Onun orada Hakk olması, eğer onu siz Hakk olarak görmüyorsanız pratikte hiçbir şeye yaramaz. Onun için sizin nasıl baktığınız önemli. Yamuk bakan hiçbir şeyi doğru göremez. İftiracı da fahişedir bu ibareye göre, bakınız; fahiş ve fahişe kimdir diyorsanız bir insanın iffetine yönelik iftira atana aynı zamanda ye’müru Bil fahşa diyor bakınız. Onun için fahiş ve fahişe sözcükleri aynı zamanda iffete yönelik haksız suçlamada bulunan insanların sıfatlarıdır.

ve levla fadlullahi aleyküm ve rahmetuHU ma zekâ minküm min ehadin ebede ve eğer Allah’ın üzerinizde ki fazlı ve rahmeti bulunmamış olsaydı sizden hiç kimse ebediyen günahtan arınamazdı. ve lakinnAllâhe yüzekki men yeşa’ lakin Allah arınmak isteyeni arındırmayı ister. Böyle çevirdim ki yeşa’ fiilinin iki özneyi gören konumu gereği, kişinin iradesi şarttır fakat yeter şart değildir. Gerek şarttır, yeter şart değil. Ne lazım bir de? Allah’ın da dilemesi lazım. Allah’a da yaslanması lazım, Allah’ın da yardımını istemesi lazım. Kişi iradesine düşeni yapacak, Allah’tan da yardım isteyecek ve vermeyi isteyecek, alacak. Eğer vermek istemeseydi, istemeyi vermezdi.

vAllâhu Semiy’un ‘Aliym zira Allah arınma isteğini çok iyi bilir ve işitir. Öyle değil mi?

22-) Ve lâ ye’teli ulül fadli minküm vesseati en yu’tu ulil kurba vel mesakiyne vel mühaciriyne fiy sebiylillâhi vel ya’fu velyasfahu* ela tuhıbbune en yağfirAllâhu leküm* vAllâhu Ğafûrun Rahıym;

Sizden faziletli ve varlıklı olanlar; yakınlık sahiplerine, miskinlere ve Allâh yolunda göç edenlere vermemeye yemin etmesinler… Affetsinler ve hoşgörülü olsunlar… Allâh’ın sizi bağışlamasını sevmez misiniz? Allâh Ğafûr’dur, Rahıym’dir. (A.Hulusi)

22 – Bir de içinizden fadl-ü vüsat sahibi olanlar karabet sahiplerine, miskînlere ve Allah yolunda muhacirlere vergisini vermekten kusur etmesin ve affetsin, aldırmasın, Allahın size mağrifet etmesini arzu etmez misiniz? Allah gafurdur rahîmdir. (Elmalı)

Ve lâ ye’teli ulül fadli minküm vesseati en yu’tu ulil kurba vel mesakiyne vel mühaciriyne fiy sebiylillâh şu halde içinizden serveti bolluk ve rahatlık içinde olan, servet açısından bolluk ve rahatlık içerisinde olan kimseler, yakınlara, muhtaçlara ve Allah davası uğruna hicret edenlere yardım etmekten geri durmasınlar. Ya da alternatif bir mana; Yardım etmemeye yemin etmesinler. Ye’teli lafsının yoruma açık yapısına göre bu iki manada verilebilir.

Bu ayetin bir de tarihsel boyutu var, Rivayete göre Hz. Ebu Bekir, ki iftira olayı sadece Resulallah’ı hedef almamıştı. Resulallah’ın sağ kolu durumunda olan Hz. Ebu Bekir’i de hedef almıştı. İki evin içine ateş düşürmüştü. Biri Resulallah’ın evi, biri de Hz. Ebu Bekir’in evi, Hz. Aişe’nin sevgili babası.

İşte iftira olayından sonra bu iftirayı duyup ta yayan saflardan biride Hz. Ebu Bekir’in yakın akrabalarından biri olan yetim ve yoksul olduğu için de sürekli Hz. Ebu Bekir’in baktığı Mistah Bin Üsase isimli bir kişi idi. Bu kişiye Hz. Ebu Bekir sürekli yardım ederdi. Bu iftirayı yayanlardan biri olduğunu haber alınca bir daha yardım etmedi. Yardımdan elini çekti. İşte bu ayette, tarihsel olarak anlatılan bu olsa da tabii ki bize verdiği evrensel bir öğüt. Bu ayet indikten sonra, -ki ayetin devamını da okuyunca Hz. Ebu Bekir’in tavrını anlayacağız-

vel ya’fu velyasfahu onları affet, hoş görsünler. ela tuhıbbune en yağfirAllâhu leküm hem Allah’ın sizi bağışlaması sizin hoşunuza gitmez mi? vAllâhu Ğafûrun Rahıym Nitekim Allah hep bağışlayandır, daima merhamet eder.

Bu ayet geldiğinde Hz. Ebu Bekir’e iletilmişti, iki gözünde yaş; “Hiç Allah’ın beni bağışlaması hoşuma gitmez mi demiş ve etrafında ki şahit ve tanık göstererek; “Bunlar şahit olsunlar ki bundan sonra Mıstah’a önceki verdiğimin iki katını vereceğim.” Demişti. İşte vahyin inşa ettiği nesil işte bu neslin gerçekten de dillere destan ahlakı.

23-) İnnelleziyne yermunelmuhsanatil ğafilatil mu’minati lu’ınû fiyd dünya vel âhireti, ve lehüm azâbün azıym;

Kozasında yaşayıp hakikat bilgisi olmayarak, iman eden iffetli kadınlara iftira atanlar, muhakkak dünyada da sonsuz gelecekte de lânetlenmişlerdir… Onlar için çok büyük bir azap vardır. (A.Hulusi)

23 – Şüphe yok ki ırz ehli bîhaber mümin kadınlara atanlar. Dünyada ve Âhirette mel’undurlar ve onlara büyük bir azâb vardır. (Elmalı)

İnnelleziyne yermunelmuhsanatil ğafilatil mu’minati lu’ınû fiyd dünya vel âhirah şu kesin ki dalgın ve dikkatsiz de olsalar, burada ki el ğafilatil mu’minat, yani günahtan hiç haberleri olmadığı halde şeklinde de anlaşılabilir. Fakat Dalgın ve dikkatsizde olsalar şeklinde ki bir anlama tarihsel olaya da, Hz. Aişe’nin dalgınlık sonucunda geriye kalmasına da uygun olduğu için böyle anlaşılması daha olumludur diye düşünüyorum. Dalgın ve dikkatsiz de olsalar iffetli ve inanmış kadınlara iftira atan kimseler dünya ve ahirette Allah’ın rahmetinden dışlanacaklar. Lanet, Allah’ın rahmetinden dışlanmaktır Allah’ın laneti.

ve lehüm azâbün azıym üstelik onlar korkunç bir azaba mahkûm edilecekler. Tabii ki tevbe etmemiş olanlar, tevbe etmemeleri durumunda. Razi bunu özellikle parantez içi olarak kaydeder.

 24-) Yevme teşhedü aleyhim elsinetühüm ve eydiyhim ve erculühüm Bima kânu ya’melun;

O süreçte; onların dilleri, elleri ve ayakları yapmış oldukları yüzünden kendilerine karşı şahitlik eder. (A.Hulusi)

24 – O gün ki aleyhlerinde dilleri ve elleri ve ayakları yaptıklarına şahâdet edecektir. (Elmalı)

Yevme teşhedü aleyhim elsinetühüm ve eydiyhim ve erculühüm Bima kânu ya’melun O gün onların dilleri, elleri ve ayakları yapıp ettiklerinden dolayı kendileri aleyhine tanıklık edecektir.

Değerli dostlar yapmak tanık tutmaktır. Yaşamak şahit biriktirmektir.

Elyevme nahtimü alâ efvahihim.. O hesap gününde onların ağızlarını kapatacağız.

ve tükellimüna eydiyhim bize elleri konuşacak,

ve teşhedü ercülühüm.. (Yasin/65) ayakları şahitlik yapacak, tanıklık yapacak. Onun için yapmak tanık tutmaktır. Bu ve bu gibi ayetlerin bize hatırlattığı şey ilahi mahkeme de katiyen yanlış ve yalancı bilgi verilemeyecek.

25-) Yevmeizin yüveffiyhimullâhu dinehümül Hakka ve ya’lemune ennAllâhe “HU”vel Hakkul mubiyn;

O süreçte Allâh kendilerine (Sünnetullâh gereği) yaptıklarının sonucunu tamamıyla yaşatacaktır; bilecekler ki Allâh, apaçık Hakk’ın ta kendisidir. (A.Hulusi)

25 – O gün Allah, onlara hak cezalarını tamamen verecek ve Allahın aşikâr Hakk olduğunu bileceklerdir. (Elmalı)

Yevmeizin yüveffiyhimullâhu dinehümül Hakk o gün geldiğinde Allah onlara hak ettikleri karşılığı tastamam ödeyecek. ve ya’lemune ennAllâhe “HU”vel Hakkul mubiyn ve onlar da Allah’ın, evet yalnız O’nun her şeyi apaçık ortaya çıkaran mutlak gerçek olduğunu öğrenecekler. Bu gün öğrenmeyenler o gün Allah’ın, her şeyi ortaya çıkaran mutlak gerçek olduğunu öğrenecekler.

26-) Elhabisâtü lilhabisiyne velhabisûne lilhabisât* vettayyibatü littayyibiyne vettayyibune littayyibat* ülaike müberreune mimma yekulun* lehüm mağfiretün ve rizkun keriym;

Çirkin fikir ve davranış sahibi kadınlar, çirkin ahlâklı erkekler içindir; çirkin ahlâklı erkekler de çirkin fikir ve yaşam içindeki kadınlar içindir… Temiz, iyi fikir sahibi kadınlar, temiz erkekler içindir; temiz fikir sahibi erkekler, iyi fikir sahibi, saf kadınlar içindir… İşte bunlar, (o iftiracıların) dedikleri şeylerden uzak olanlardır… Onlar için bir mağfiret ve kerîm bir yaşam gıdası vardır. (A.Hulusi)

26 – Habîsât habîsler için, habîsler habîsât için ve tayyibât Tayyibler için, Tayyibler tayyibât içindir, bunlar, onların dediklerinden müberrâdırlar, kendilerine bir mağrifet ve bir rızkı kerîm vardır. (Elmalı)

Elhabisâtü lilhabisiyne velhabisûne lilhabisât kötü kadınlar, kötü erkeklerin, kötü erkekler de kötü kadınların dengidir. Ya da bu ibare şöyle bir alternatif şekilde de anlaşılabilir; Kötü söz ve davranışlar kötü adamlara, kötü adamlar kötü söz ve davranışlara layıktır, yakışır.

Elhabisâtü lilhabisiyne velhabisûne lilhabisât tıpkı iyi kadınlar iyi erkeklerin, iyi erkekler de iyi kadınların dengi olduğu gibi. Ya da alternatif anlamıyla iyi söz ve davranışlar iyi adamların, iyi adamlar da iyi söz ve davranışların layığı olduğu gibi.

ülaike müberreune mimma yekulun işte onlar bu dünyada iftiracıların dillerine doladıkları şeyden tamamen uzaktırlar, masumdurlar.

İşte bu ayet Hz. Aişe’yi aklayan ayetti. Bu ayet ininceye kadar 40 gün geçmişti. Allah tarafından aklanmak ne müthiş bir şey. Tarihin 2. Yusuf’u olmuştu Hz. Aişe.

Hz. Aişe diyor ki; “Benim gibi biri için ayet nazil olmaz zannediyordum. Benim için mi Allah vahiy indirecek diye düşünüyordum. Olsa olsa Resulallah’a ilhamen ya da bir işaret gösterilir diyordum. Bunu bekliyordum ama, benim için vahiy iner beklemiyordum.”

[Ek bilgi; Hadis’in devamında; Bundan sonrasını Aişe validemiz şöyle anlatır:

«Ben iki gece bir gün hep ağladım, gözüme hiç uyku girmedi. Bu ağlamanın ciğerimi parçalayacağını zannediyordum. Ben ağlarken anam ve babam da yanımdan ayrılmıyordu. Evimize Ensârdan bir kadın geldi, müsaade alarak yanıma girdi, başucumda oturdu. Ben ağlarken o da benimle beraber ağlamaya başladı. Tam o sırada Allah Resulü yanımıza girdi, selâm verip oturdu. Bu dedikoduların çıktığı günden beri hiç yanımda oturmamıştı, bir aydır da bu mevzuda kendisini aydınlatacak bir vahiy gelmemişti. Allahü Teâlâ’ya hamd ve sena ettikten sonra şöyle buyurdu:

Ya Aişe, hakkında bana hep hayırlı olduğun bahsedildi. Şayet bu işte bir vebalin yoksa Yüce Allah senin paklığını bana bildirir, eğer senden bir günah, hata sâdır olduysa tevbe ve istiğfar et. Kul günahkâr olup o günahını ikrar ederek tevbe ederse Allah onun tevbesini kabul eder

Allah Resûlü’nün bu sözlerinden sonra ağlamam kesildi, gözümden bir damla bile yaş gelmedi. Babama, «Ben Resûlüllah’a ne cevap vereceğimi bilemiyorum, sen ona cevap ver» dedim. Babam da «vallahi Resûlüllah’a ben de ne diyeceğimi bilmiyorum» dedi. Genç olduğum için o sıra henüz Kur’an’dan yeteri kadar bilgi öğrenememiştim. Sonra Resûlüllah’a «ben size yapmadığım şeyi yaptım desem, Allah yapmadığımı biliyor. O, bildiğine göre yalan söylemiş olurum. Vallahi benimle sizin benzeriniz Yusuf’un babası Yakub gibidir. Bana düşen Yakub’un dediği gibi «artık bana güzelce sabır gerekir, anlattıklarınıza ancak Allah’tan yardım istenir

Böyle konuşup döşeğime yattım. Allah-ü Telâ’nın beni temize çıkaracağını umuyordum. Fakat hakkımda bir âyetin nazil olacağım hiç tahmin etmiyordum, yalnız Resulallah’ın rüyasında benim suçsuz olduğumun bildirileceğini tahmin ediyordum. Vallahi Peygamber yerinden kalkmadan kendisinde vahiy alâmeti belli oldu. Şakakları terledi, ellerinin üstünden bile terler çıkıyordu.

Vahyin gelmesi tamamlandıktan sonra tebessüm ederek «Ya Âişe, müjdeler olsun, vallahi Allah-ü Teâlâ seni bu dedikodudan temize çıkardı.» dedi.

Bunun üzerine anam «Âişe kalk, Resûlüllah’ın elini öp» dedi. Ben «Resûlüllah’ın elini öpmem, benim hamd ve minnetim Allahü Teâlâ’yadır. Çünkü beni temize çıkaran O’dur.»]

Bu aynı zamanda nedir biliyor musunuz, bu 40 gün, acı ile geçen, herkesin diken üstünde durduğu, Resulallah’ın evinde adeta acı yudumlandığı bu 40 gün neden beklendi? Vahyin Allah’tan olduğunun en büyük delillerinden biridir işte. Aynı zamanda eğer Allah bildirmezse peygamber kendi eşi hakkında ki bir iftira konusunda dahi son sözü söyleyemez. Yani Allah’ın bildirmediğini peygamber dahi olsa bir insan bilemez mesajı idi. Eğer Allah bildirirse bilir mesajıydı. Aslında bu mesajları düşündüğümüzde vahyin kaynağının ilahi olduğunu bir kez ve berrak bir biçimde bir kez daha anlıyoruz.

lehüm mağfiretün ve rizkun keriym tabii dünyada Allah onları akladı, ama ahirette ise onları limitsiz bir bağış ve tarifsiz güzellikte bir rızık beklemektedir. Limitsiz ve tarifsiz sıfatlarını; mağfiratün ve keriymün sözcüklerinin belirsiz gelmesi yüzünden koydum çeviriye. Çünkü belirsizlik çeviriye bu kelimelerle yansıyabilirdi.

Allah bu dünyada böyle ağır iftiralarla imtihan edilenlere, ahirette özel olarak lûtfedecektir. İkram edecektir, in’am edecektir ve karşılıksız koymayacaktır. Sadece suçluların cezasını vermeyecek, aynı zamanda mağdurların ödülünü de verecektir.

 “Ve ahiru davana enil hamdülillahi rabbil alemiyn”

Çağrımız ve davamız Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamd’adır.

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: 17 Ağustos 2012 in KUR'AN

 

Etiketler: , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: