RSS

İslamoğlu Tef. Ders. MÜMTEHİNE SURESİ (01 – 13) (174 – B)

06 Ara

231

Şimdi yepyeni bir Kur’an burcunu daha gezeceğiz, bu burcun ismi Mümtehane. Mushafta Haşr suresinden hemen sonra yer almış olan bu sure adını 10. ayetinden alır. İmtihan edilen kadın manasına gelir, Mümtehane. Ellerimizdeki Mushaflarda Mümtahine yazılmış. Biraz mecazi bir anlamdır bu mecazen sureye nispeti imtihan suresi manasına gelir. Fakat vakıaya uygun olan doğru ad Mümtehane adıdır, tıpkı Mücadile suresinin mücadele olarak anılması gibi Mümtehane suresi de Mümtahine şeklinde anılmıştır. Adeta iki surenin isminin başından geçenler benzer niteliktedir. Meveddet suresi adıyla da anılmış bu sure.

Mümtehane suresinin zamanı Medeni bir sure, Medine’de nazil olmuş. Yılı tam tespit edemiyoruz indiği yılı, ihtilaflı. Hatıp olayı, ki surede birebir anlatılan bir olaydır, yaşanmış bir olaydır Hatıb Bin ebi Beltea olayı fetih sırasında değil de Hudeybiye anlaşması sırasında, ki Hudeybiye gerçek fetih olarak anlatılır. Fetih suresinin de nazil olduğu dönemde yapılmış bir anlaşmadır. Daha doğrusu fetih suresi Hudeybiye üzerine nazil olmuştur, sebebi nüzulü Hudeybiye anlaşmasıdır. Onun için biz Hudeybiye’yi Allah Resulünün ifadesiyle gerçek fetih olarak anlamamız lazım. Dahası Rabbimizin ifadesiyle gerçek ve büyük fetih olarak anlamamız lazım.

Hatıb’ın mektubu Mekke’lileri bekleyen tehlikeyi önceden haber veren bir ihbardır. Casus kadın 4. yılda Medine’ye gelmiş, 6. yılda ise Medine’yi terk etmiş. Sure bu durumda 6. yılda inmiş olmalıdır diyebiliriz.

Surenin konusu savaş ahlakıdır, yani ana tema kısaca, özet halinde savaş ahlakıdır. Mü’min ve kafir arasında ki duygusal ve sosyal ilişkileri düzenler. Hz. İbrahim’i bu bağlamda örnek gösterir. İlişkileri engelleyen küfür değildir aslında. Mü’minler ve kafirler arasında ki ilişkileri engelleyen. Saldırganlık ve tecavüz olduğunu biz bu surenin 7. ile 9. ayetlerinden anlarız. Yani Mü’minlerle kafirlerin ilişkisine mani olan şey kafirlerin küfrü değildir. Kafire küfründen dolayı mü’minin ilişkisini kesmesi gerekmez. Onu bu Mümtehane suresinin 7-8- ve 9. ayetlerinden açıkça anlarız. Tecavüz ve saldırganla ilişkisini kesmeyi ister sure. 10 ve 11. ayetler şirki, küfrü tercih eden eşlerin boşanmasını emreder. Müşrik ailelerin, müşriklerin Müslümanlarla bir aile kuramayacağını ifade eder ki aslında Müslüman aileyi inşa etmek içindir. Şimdi bu girişten sonra sureye geçebiliriz.

 

BismillahirRahmanirRahıym

1-) Ya eyyühelleziyne amenû lâ tettehızû ‘aduvviy ve ‘aduvveküm evliyâe tulkune ileyhim Bilmeveddeti ve kad keferu Bima caeküm minelHakkı yuhricunerRasûle ve iyyaküm en tu’minu Billâhi Rabbiküm* in küntüm harectum cihaden fiy sebiyliy vebtiğae merdatiy tusirrune ileyhim Bilmeveddeti, ve ene a’lemu Bima ahfeytum ve ma a’lentum* ve men yef’alhu minküm fekad dalle sevâessebiyl;

Ey iman edenler! Benim düşmanım, sizin de düşmanınız olanları velîler edinmeyin! Onlar, size Hak’tan geleni inkâr ettikleri hâlde; Rabbiniz, Esmâ’sıyla hakikatiniz olan Allâh’a iman ettiğiniz için Rasûlü ve sizi (yurdunuzdan) çıkardıkları hâlde, siz onlara sevginizi ilka ediyorsunuz. Eğer yolumda cihat etmek ve rızamı talep etmek için çıkmış iseniz (dost edinmeyin); oysa onlara sevginizi (içinizde) gizliyorsunuz. Ben gizlediğinizde ve açıkladığınızda olarak bilirim! Sizden kim bunu yaparsa, yolun denge noktasından gerçekten sapmıştır. (A. Hulusi)

01 – Ey o bütün iman edenler! Düşmanımı ve düşmanınızı dostlar yerine tutmayın, siz onlara meveddet (dostluk, sevgi) ilka ediyorsunuz, onlar ise haktan size gelene küfrettiler, rabbiniz Allaha iman ediyorsunuz diye sizi ve Peygamberi çıkarıyorlardı, eğer sizler benim yolumda ve rızam uğurunda cihad için çıktınızsa… Siz meveddetle onlara sir veriyorsunuz, halbuki ben sizin gizlediklerinizi de açıkladıklarınızı da hepsini bilirim ve içinizden her kim onu yaparsa artık düz yolun ortasında şaşırmış olur.(Elmalı)

 

Ya eyyühelleziyne amenû lâ tettehızû ‘aduvviy ve ‘aduvveküm evliyâe siz ey iman edenler benimde, sizinde düşmanınız olan kimseleri, candan yürekten dostlar edinmeyiniz. Onlarla kader birliği yapmayınız. Evliya olmak budur. Candan yürekten sırdaş edinmek, hatta Razi’nin bunu tam karşıladığı kelime Bitane, yani batm dan gelir. Onunla sırdaş olmak, onunla candan yürekten dost olmak anlamına alıyor bunu Razi. Candan yürekten kader birliği olan bir dost edinmeyiniz.

tulkune ileyhim Bilmeveddeti ve kad keferu Bima caeküm minelHakk Siz onlara yürek dolusu sevgi sunuyorsunuz, ama onlar size gelen hakikati kökten inkar ediyorlar. Bilmeveddet de ki “B” sevginin ölçüsüzlüğüne delalet eder. Yani siz sevginizi ölçüsüzce veriyorsunuz ama onlar size gelen hakikati, yani vahyi ve vahyi getiren peygamberi inkar ediyorlar. Nasıl olacak bu candan yürekten dostluk? O yürekle peygambere iman etmediniz mi, Aslında Kur’an a, vahye, Allah’a imanınız o yürekte değil mi. Peki aynı yüreği nasıl paylaştıracaksınız, ikiye ayıracaksınız. Hem küfrü hem imanı seveceksiniz. Hem hakkı hem batılı seveceksiniz. Aslında zımnen sorduğu soru bu gibi.

yuhricunerRasûle ve iyyaküm en tu’minu Billâhi Rabbiküm Onlar elçiyi ve sizi iman ettiniz diye rabbiniz olan Allah’a iman ettiniz diye vatanlarınızdan çıkarıyorlar, kovuyorlar. in küntüm harectum cihaden fiy sebiyliy vebtiğae merdatiy doğrusu sizlerde benim davam uğruna, rızamı kazanmak için yapılmış bir cihadın sonucunda çıkmıştınız yurtlarınızdan. Yani rızamı kazanmak için yapılmış bir savaşın, cihadın, muharebenin sonucunda çıkmıştınız. “in” e gad manası vererek bu manayı elde ettiğimi hemen belirteyim.

tusirrune ileyhim Bilmeveddeh ama şimdi onlara fıtri sevgi gerekçesiyle gönülden bir muhabbet besliyorsunuz ve sır veriyorsunuz. Tusirrune ileyhim, yani meveddet gerekçesiyle onlara gönülden bir sır veriyorsunuz. Saklamanız gereken sırları onlarla paylaşıyorsunuz. Hatıb’ın ailesine olan tabii sevgisi kastediliyor burada. Birazdan anlatacağım o gönülden sevgi sebebiyle onlarla paylaşılan sır neymiş.

ve ene a’lemu Bima ahfeytum ve ma a’lentum ve ben Allah olarak sizin gizlediklerinizi de biliyorum, açıkladıklarınızı da biliyorum. Evet, düşmana verilen sır ıhfa, bunun altında ki sebep ıhfa. Sır düşmana verilen şey. Ama burada Bima ahfeytum diyor, gizlediklerinizi de. O sırrı vermenizin altında yatan gerçek sebep.

ve men yef’alhu minküm fekad dalle sevâessebiyl kim böyle yaparsa sizden iyi bilsin ki o doğru yolun ortasında şaşmıştır. fekad dalle sevâessebiyl böyle çevirmek daha hoş gibi geliyor bana. Doğru yolu bulmuş, doğru yolun ortasında yürürken yoldan şaşmıştır. Neden böyle bittiğini ayetin olayın ayrıntısını anlattığımızda sanırım anlayacağız.

İniş nedeni Hatıb Bib Ebi Beltea’dır. Bu zat doğru yolu bulmuş bir zattır, mü’mindir, Bedir’e katılmıştır, Uhud’a katılmıştır. Bedi ve Uhud’da savaşmıştır. Allah resulüne bey’at etmiştir Rıdvan ağacının altında. Düşünün Uhud’da tepeye yerleştirilen 50 okçudan biriydi. Yerini terk etti, yerini terk eden okçuların içinde oldu, savaş kaybedildi. Allah resulü ona tarizde bile bulunmadı.

Ama, belki de öyle bir arka planın sonucunda Hatıb Medine’ye gelen Ebu Leheb’in cariyesi Sare isimli 4. yılda Medine’ye gelmiş bir kadın vardı. Bu kadın Allah Resulünden kendisini beslemelerini istedi. Ey AbdulMuttalib oğulları beni aç bırakmayın diyerek. Ama ben öyle anlıyorum ki bu kadın Mekke’den casus olarak gönderilmişti. 2 yıl Medine de kaldı ve demek ki bu dönem içerisinde Hatıb’la da görüşmüş. Hatıb; Muhacirlerden, yoksullardan. Kendisi geliyor fakat çocukları, annesi ve kardeşleri Mekke’de kalıyor. Yoksul oldukları için gelemiyorlar. Ve işte Mekke’de kalan yakınlarının başına bir şey gelmesin, onlara bakacak güçlü bir kabileye de mensup olmadığı için onların başına bir şey gelmesin diye bu kadınla birlikte Mekke’lilere bir mektup yolluyor.

Mektup kısaca şöyle, ki ben Alusi de buldum mektubun metnini: İnne Resulallah teveccehe ileyküm biceyşin kelleyli, yesiyr. Ve uksim Billâhi levsara ileyküm vahdehu ve neserallahu aleyküm fe innehu muncizün lehü ma veadeh. Bu kadar, kısa bir pusula, mektup.

Muhakkak diyor Resulallah sizin üzerinize geçeler gibi büyük bir orduyla geliyor, üzerinizi tamamen çiğneyip geçecek büyük bir ordu. Allah’a yemin olsun ki eğer o sizin üstünüze tek başına yürüse, yine de size galip gelir. Çünkü Allah ona nusreti, zaferi vaad etmiştir. Diyor, mektupta bunları söylüyor.

Allah Resulüne özel kaynağı tarafından bildiriliyor ve Resulallah Hz. Ali komutasında 3 kişilik bir müfrezeyi kadını bulmak üzere yolluyor. Kadını Ravza-ı Haf denilen yerde buluyorlar, sıkıştırıyorlar. En sonunda kadın sonuna kadar direniyor inkar ediyor. En sonunda büyük tehditler bir rivayete göre saç örgülerinin arasından, diğer bir rivayete göre başka bir yerinden çıkarıyor ve mektubu uzatıyor.

[Ek bilgi; Aralarında hafif bir tartışma geçti. Mektubu bulamayınca, Hz. Ali hâriç, diğerleri “dönelim. Bulamadık” dediler. Hz. Ali (r.a) “Allah bunu Cebrâile bildirdi. O da Peygamberimize bildirdi. Hiç birisi yalan söylemez. Bu kadında mektup var” demişti. Bu da, Hz. Ali’nin daha imanlı, daha âlim olduğunu gösteriyor. Sonunda mektubu aldılar, (E. Semerkandi-Tesfsirü-lKur’an.]

Resulallah’a Mektup geldiğinde Hatıb’ı çağırtıyor ResulAllah ve mektubu gösteriyor. Hatta Hatıb girerken Hz. Ömer orada; Bırak ya ResulAllah bu münafığın boynunu vurayım diyor. Fakat Hatıb; Acele etme ya ResulAllah beni dinle diyor ve orada kendisini savunuyor, mazeretlerini söylüyor, yaptığının yanlış olduğunu inkar etmiyor. Fakat Ya ResulAllah benim güçlü bir kabilem yok, Mekke de yakınlarım var, onlara kimse bakmıyor, bakıcım da yok. Onlar Mekke lilerin insafına terk edilmiş. Ben böyle yaparsam onlara bir zarar gelmesini engellerim diye düşündüm diyor, kendini böyle savunuyor.

Sonuçta ResulAllah Hatıb’ı yine görevlendiriyor, 2 kez ResulAllah’ın elçiliğini yapıyor. Huneyn de Hatıb’a su kuyusu kazma bulma görevini görüyoruz ve ileriki yıllarda da Hatıb’ın yine güzel görevlerde istihdam edildiğini, yani bir kusurla adam asılmadığını, insanları yargısız infaza tabi tutulmadığını, mazeretlerinin geçersiz olsa bile dinlendiğini ve değerlerin harcanmadığını biz bu örnek olaydaki sonuçtan anlıyor ve görüyoruz. Belki bu örnek olayın da geleceğe bıraktığı ibret ve örnek bu oluyor.

 

2-) İn yeskafûküm yekûnu leküm a’dâen ve yebsutu ileyküm eydiyehüm ve elsinetehüm Bissûi ve veddu lev tekfurun;

Eğer onlar sizi ele geçirirlerse, sizin için düşmanlar olurlar. Ellerini ve dillerini size kötülükle uzatırlar ve hakikat bilgisini inkâr eden olmanızı şiddetle arzu ederler. (A. Hulusi)

02 – Eğer onlar size bir zafer bulurlarsa hepinize düşman kesilirler ve sizlere fenalıkla ellerini ve dillerini uzatır ve arzu ederler ki hep kâfir olsanız! (Elmalı)

 

İn yeskafûküm yekûnu leküm a’dâe eğer onlar sizi bastırırlarsa size düşmanlıklarını sürdürürler. Yani sizi yenerlerse size düşmanlıklarını devam ettirirler. ve yebsutu ileyküm eydiyehüm ve elsinetehüm Bissûi dahası ellerini ve dillerini size kötülük yapmak için kesinlikle uzatırlar. Yani eğer size zafer kazanırlar da size galip gelirlerse onların elinden kurtulamazsınız. Sizin şimdi dostluk sergilediğiniz o Mekke’li lerin eline bir fırsat geçse sizi doğrarlar, sizi yok ederler. Yani bu bize mektup yazmıştı, bu bize haber vermişti falan demezler demeye getiriyor ayeti kerime.

ve veddu lev tekfurun inkar etmenizi yürekten isterler üstelik. Yani bir de küfretmenizi isterler. Sizin kendilerine yardım etmenizle yetinmezler, kendilerine casusluk yapmanızla yetinmezler, en sonunda sizin kendileri gibi küfretmenizi de isterler. Kendilerinden oluncaya kadar sizden razı olmazlar yani özetle.

 

3-) Len tenfe’aküm erhamuküm ve lâ evladüküm yevmelkıyameti yafsılu beyneküm* vAllâhu Bima ta’melune Basıyr;

Ne akrabalarınız ne de evladınız size asla fayda sağlamaz! Kıyamet sürecinde aranızı ayırır! Allâh yaptıklarınızda olarak Basıyr’dir. (A. Hulusi)

03 – Ne hısımlarınızın ne de evlatlarınızın size asla menfaati olmaz, o kıyamet gününde aranızı ayırır ve Allah hep amellerinizi gözetir. (Elmalı)

 

Len tenfe’aküm erhamuküm ve lâ evladüküm yevmelkıyame size ne onların yakınlıkları, ne de sizin çocuklarınız, yani kendisi uğruna kafirlere muhabbet beslediğiniz, Müslümanlara ihanet anlamına gelen bir takım işlere yeltendiğiniz o yavrularınız, akrabalarınız, yakınlarınız, yani sizin hiç kimseniz size yarın Allah nezdinde yardım etmez. Allah nezdinde sizi Allah’tan gelecek bir cezadan korumaz. Kıyamet günü ne sizin yakınlarınız, erhamuküm ve lâ evladüküm, ne de çocuklarınız size gelecek bir cezayı önleyemez. Hiçbir yardımı olmaz.

yafsılu beyneküm Allah aranızı ayırır, yani şimdi kendileri için kendinizi ateşle attığınız o kimseler yarın sizden kaçarlar (Yevme yefirrulmer’u min ahıyh) (Ve ümmihi ve ebiyh) (Abese/34-35) İlâ ahıri ayeh! Ayetlerinde söylendiği gibi kişi o gün kendi kardeşinden kaçar, eşlinden kaçar, çocuklarından kaçar, anne babasından kaçar. Yani aranız ayrılır hiç kimse hiç kimseye yardım edemez olur. vAllâhu Bima ta’melune Basıyr Allah yaptığınız her bir şeyi en ince ayrıntısına kadar görmektedir. Zımnen yakınlarınızı kollamak için şah damarınızdan yakın olan Allah’a uzak düşmeyin.

[Ek bilgi; ÇIKARILAN SONUÇLAR.

Hz. Hatib’in hadisesi ile bu hadise üzerine nazil olan ayetlerden, aşağıdaki sonuçları çıkarabiliriz.

a) Bu şekilde davranmak, kişinin niyeti ne olursa olsun casusluktur. Üstelik bu casusluk, tehlikeli ve zarar verecek olaylara yol açabilecek bir dönemde yapılmıştır. Bu suç normal bir zamanda değil, savaş durumunda işlenmiş olmasına rağmen, Hz. Peygamber (s.a) Hz. Hatib’i, ona kendini savunma şansı tanımaksızın hapse atmamış ve ayrıca mahkemeyi açık bir şekilde yapmıştır. Tüm bunlardan anlaşıldığına göre, İslâm’da yöneticiler ve hakimler, bir kimsenin suçunu kendileri bilseler veya şüphe duysalar dahi, o kimseyi hemen hapse atma yetkisine sahip değildirler. Ayrıca gizli kapılar ardında yargılamanın da İslâm’da yeri yoktur.

b) Hz. Hatib bin Ebi Belta’nın sadece Muhacir olmayıp, ayrıca Bedir ashabından olması, O’na sahabeler arasında imtiyaz kazandırmıştı. Bu özelliklerine rağmen, büyük bir suç işlediği için, Allah Teâlâ onu yukarıdaki ayette sert bir şekilde tenkit etmiştir.

c) Hz. Hatib’in mahkemesi esnasında, Hz. Ömer’in görüşü, Hz. Hatib’in davranışının zahirine bakılarak öne sürülmüştü. Ancak Hz. Peygamber (s.a) O’nun görüşünü reddedip daha sonra İslâm’ın “Bir davranışın sadece zahiri göz önüne alınarak karar verilmez” şeklindeki bir ilkesini beyan etmiştir.

d) Hz. Peygamber’in (s.a) Bedir ashabının faziletleri hakkında, “Allah’ın Bedir Savaşı’na katılanlara, o vaziyeti görüp, “Ben sizi affettim” demediğini kim biliyor?” şeklindeki sözü “Bedir ashabı ne günah işlerse işlesin, onların affı önceden garanti edilmiştir” anlamında değildir.

e) Kur’an ın ve Hz. Peygamber’in (s.a.) açıklamalarından, kafirler lehinde casusluk yapmasının bir Müslüman’ın mürtet sayılmasına veya iman dairesinden çıkarılmasına ya da münafık kabul edilmesine yeterli olamayacağı anlaşılmaktadır.

f) Kur’an ın bu ayetlerinden, bir Müslüman’ın kafirler lehine casusluk yapmasının en yakın akrabalarının malları ve canları tehlikede olsa bile, hiçbir zaman caiz olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

g) Eşbah’a göre bu konuda Devlet Başkanının (İmamın) geniş bir yetkisi vardır. O, suçlunun şartlarını göz önüne alarak gereken cezayı verir. Ayrıca bu görüş, İmam Malik ve İbn Kasım’dan da nakledilir. İbn el-Macişun ve Abdulmelik bin Hateb’e göre, suçluda casusluk yapmak adet halini almışsa, onu katletmek gerekir.

h) Yukarıda zikredilen hadisten, suçlunun aranmasında gerekirse sadece erkeklerin değil, kadınların da elbiselerinin çıkarılmasının caiz olduğu sonucu çıkıyor.Tefhimü’l Kur’an. E.A.Mevdudi)]

 

4-) Kad kânet leküm usvetun hasenetun fiy İbrahiyme velleziyne me’ahu, iz kalu likavmihim inna bureau minküm ve mimma ta’budune min dûnillâhi, keferna Biküm ve beda beynena ve beynekümül’adavetü velbağdâu ebeden hattâ tu’minu Billâhi vahdeHU illâ kavle İbrahiyme liebiyhi leestağfirenne leke ve ma emlikü leke minAllâhi min şey’* Rabbena ‘aleyke tevekkelna ve ileyke enebna veileykelmasıyr;

İbrahim’de ve Onunla beraber olan kimselerde sizin için gerçekten güzel bir örnek vardır. Hani onlar kavimlerine dediler ki: “Muhakkak ki biz sizden de, Allâh dûnunda kulluk yaptıklarınızdan da uzağız! Sizi inkâr – reddettik. Sizinle aramızda ebediyen düşmanlık ve buğz başlamıştır; siz Esmâ’sıyla hakikatiniz olan Allâh’ın Vâhidiyetine iman edinceye kadar!”… Ancak İbrahim’in babasına: “Mutlaka senin için mağfiret dileyeceğim; ama senin için (dua edip istemekten başka) Allâh’tan bir şeye mâlik değilim” sözü hariç! “Rabbimiz, sana tevekkül ettik, sana yöneldik ve dönüş sanadır!” (dediler). (A. Hulusi)

Sizin için güzel bir örnek İbrahim ile beraberindekiler de oldu: Vaktiyle onlar kavimlerine şöyle dediler: «Biz sizlerden ve Allah dan başka taptıklarınızdan beriyiz ve sizi tanımıyoruz, ta ki siz Allahın birliğine iman edinceye kadar, sizinle aramızda ebedî buğz-u adavet başladı» ancak İbrahim’in babasına «Elbette senin için istiğfar edeceğim» mamafih senin için Allah dan hiç bir şeye gücüm yetmez» demesi müstesna, dediler. Ya Rabbena! Biz ancak sana tevekkül kıldık ve sana gönül verdik ve bütün gidiş sanadır. (Elmalı)

 

Kad kânet leküm usvetun hasenetun fiy İbrahiyme velleziyne me’ah doğrusu sizin için İbrahim ve onunla birlikte olan kimseler de büyük bir örneklik, güzel bir örneklik vardır. iz kalu likavmihim inna bureau minküm ve mimma ta’budune min dûnillâh hani onlar demişlerdi ki kavimlerine; Biz sizden ve sizin Allah dışında taptığınız her şeyden berîyiz, teberi ediyoruz. Sizden de, Allah dışında taptığınız putlardan da uzaklaşıyoruz. Demişlerdi İbrahim ve beraberindekiler. keferna Biküm biz sizin hayat tarzınızı reddediyoruz, biz sizi inkar ediyoruz, sizin hayat tarzınızı reddediyoruz demişlerdi.

ve beda beynena ve beynekümül’adavetü velbağdâu ebeden hattâ tu’minu Billâhi vahdeH sizinle bizim aramızda, siz bir tek Allah’a iman edinceye dek ebediyen sürecek bir düşmanlık ve nefret vardır demişlerdi İbrahim ve beraberindekiler. illâ kavle İbrahiyme liebiyhi leestağfirenne lek ancak tek istisnası vardı bunun. Yani sizin örnek almamanız gereken tek istisna. O da neydi? İbrahim’in babasına; Senin için kesinlikle istiğfar edecek Allah’tan af dileneceğim demesiydi. ve ma emlikü leke minAllâhi min şey’ Ama senin lehine Allah’tan bir şey elde etme gücüm yok demişti İbrahim babasına. Sen babamsın, ben peygamber oğulum, sen de müşrik babamsın. Ama senin için Allah’tan isteye isteye zorla bir şey elde edemem demişti.

Rabbena ‘aleyke tevekkelna ve ileyke enebna veileykelmasıyr (Size düşen şöyle yalvarmaktır.) _Böyle bir parantez içi açıklama koymamız gerekiyor bu ayetin başına_ (hepinize, hepimize düşen şöyle yalvarmaktır ey mü’minler.) Ey rabbimiz sana güvendik, sana dayandık. Ve ileyke enebna ve sana yöneldik veileykelmasıyr, en sonunda varacağımız yer sensin. Varış yeri, son durak sensin.

Burada değerli Kur’an dostları Hz. İbrahim’in bir istisnasından bahsediliyor. İllâ kavle diye devam eden bölüm bu istisnayı veriyor aslında. Hz. İbrahim bu vaadini gerçekleştirmişti. Vağfir liebiy innehu kâne mineddâlliyn. (Şuârâ/86) Babamı affet, çünkü o sapıttı diye dua etmişti Şuârâ 86, 87. ayetlerinde. Ama tevbe suresinde ki ayetten babasının Allah düşmanı olduğunu anlayınca Tevbe/114. ayetinden babasının Allah düşmanı olduğunu anladığını görüyoruz Hz. İbrahim’in. İşte bunu anlayınca duasından geri dönmüş ve teberî etmişti

Ve ma kânestiğfaru İbrahiyme li ebiyhi illâ an mev’ıdetin veadeha iyyahu.(Tevbe/114) Yani ona verdiği bire söz üzerine sadece dua etmiş, istiğfar etmişti. Biz bunu anlıyoruz. Sözünü yerine getirmek için. Fakat onun Allah’tan yüz çeviren biri olduğu açıkça anlaşılmış ve Allah’ın da onu affetmeyeceği kesin anlaşılmış olunca Hz. İbrahim bir daha babasına dua dahi etmedi. Biz bütün bu ayetlerden, Tevbe/114., Şuârâ/86-87 ayetleri ve bu ayetten biz bu gerçeği açıkça anlıyoruz. Demek ki kafirliği açıksa bir insan, küfrü üzere de ölmüşse ona asla istiğfar edilmez, rahmet dilenmez, mağfiret dilenmez. Kur’an ın açık hükmü budur.

 

5-) Rabbena lâ tec’alna fitneten lilleziyne keferu vağfir lena Rabbena* inneke entel ‘Aziyzül Hakiym;

“Rabbimiz! Hakikat bilgisini inkâr edenler için bizi sınav objesi kılma! Bizi mağfiret et Rabbimiz! Muhakkak ki sen Aziyz’sin, Hakiym’sin.” (A. Hulusi)

05 – Ya Rabbena! bizleri o küfredenlerin fitnesi kılma ve bizlere mağfiret buyur, çünkü sensin ancak öyle azîz öyle hakîm. (Elmalı)

 

Rabbena lâ tec’alna fitneten lilleziyne keferu rabbimiz bizi kafirler için bir fitne kılma. Yani kafirlerin oyuncağı yapma, kafirleri bize güldürme ey rabbimiz. Yani farlık bir ima da böyle mana verebiliriz. vağfir lena Rabbena ey rabbimiz bizi bağışla inneke entel ‘Aziyzül Hakiym çünkü sen, evet sensin üstün ve yüce olan, sensin hikmetle hükmeden.

 

6-) Lekad kâne leküm fiyhim üsvetun hasenetün limen kâne yercullahe velyevmel’ahır* ve men yetevelle feinnAllâhe “HU”velĞaniyyulHamiyd;

Andolsun ki onlarda (İbrahim ve ashabında) sizin için, Allâh’ı ve sonsuz gelecek süreci (yaşamayı) umanlar için güzel bir örnek vardır… Kim (Allâh’tan) yüz çevirirse, muhakkak ki Allâh Ğaniyy’dir, Hamiyd’dir. (A. Hulusi)

06 – Hakikaten sizler için güzel bir örnek onlarda olmuştur: Allaha ve Âhiret gününe Ümit besleyenler için; her kim de aksine giderse haberi olsun ki Allah çok ganiydir, her hamd onundur. (Elmalı)

 

Lekad kâne leküm fiyhim üsvetun hasenetün limen kâne yercullahe velyevmel’ahır doğrusu onların bu tavrında içinizden Allah’ı ve ahiret gününü gözeten kimseler için elbet güzel bir örneklik vardır. ve men yetevelle feinnAllâhe “HU”velĞaniyyulHamiyd kim de onları dost edinirse, veya yüz çevirirse. 2 manaya da gelir. yetevelle. Kim onları dost edinirse ki bağlama uygun budur, ben bunu tercih ediyorum, veya yüz çevirirse iti bilsin ki Allah, evet O dur kendi kendine yeten, O’dur tüm hamdlere layık olan.

 

7-) ‘AsAllâhu en yec’ale beyneküm ve beynelleziyne ‘adeytum minhüm meveddeten, vAllâhu Kadiyr* vAllâhu Ğafûrun Rahıym;

Umulur ki Allâh sizinle, düşman olduklarınız arasında bir sevgi oluşturur. Allâh Kaadir’dir… Allâh Ğafûr’dur, Rahıym’dir. (A. Hulusi)

7 – Umulur ki Allah sizinle onlar içinden düşmanlaştıklarınız arasında bir meveddet husule getire. Allah kadîrdir, Allah gafurdur rahîmdir. (Elmalı)

 

‘AsAllâhu en yec’ale beyneküm ve beynelleziyne ‘adeytum minhüm meveddeten Mümkindir ki Allah sizin düşman olarak algıladığınız kimselerle sizin aranızda bir sevgi var edebilir. Bu mümkindir. Yani düşmanlarınızla sizin aranızda bir sevgi var edebilir. Bu ayet İslam’da cihad ın gayesinin insanla İslam arasında ki engellerin kaldırılması olduğunu, sevgiyi hakim kılmak olduğunu gösteriyor başka şey değil. vAllâhu Kadiyr ve Allah’ın buna gücü yeter. Allah’ın bunu yapmaya, düşmanınızla sizin aranızda sevgi var etmeye gücü yeter. Yani düşmanınızı da sizin imanınıza döndürmeye. Biz bunu böyle anlayacağız. vAllâhu Ğafûrun Rahıym zira Allah çok bağışlayan sonsuzca merhamet edendir.

İbn. Abbas Ümmü Habibe hakkında evlilikten sonra Ebu Süfyan; Bu yiğidi kimse durduramayacak der. İbn. Abbas Ümmü Habibe hakkında indiğini söyler bu ayetin. Ki Ümmü Habibe Ebu Süfyan’ın kızıdır. Ebu Süfyan Ümmü Habibe’nin babasıdır. Onun için peygamberimize Ebu Süfyan 7. yılda gelmiş ve açlıktan kırılan Mekke için yardım istemişti. Efendimiz A.S. da Hayber’den kazanılan külçe gümüşlerden bir kısmını Mekke’nin fakirlerine gönderdi. İşte Ebu Süfyan bu şefkat abidesi davranışı görünce; Bu yiğidi kimse durduramayacak demişti. Bu önemli. Düşmanına bunu söyletebilmek, işte bu.

 

😎 Lâ yenhâkümullâhu ‘anilleziyne lem yukatiluküm fiyddiyni ve lem yuhricûküm min diyariküm en teberruhüm ve tuksitu ileyhim* innAllâhe yuhıbbulmuksitıyn;

Allâh sizi, din yüzünden sizinle savaşmamış ve sizi yurtlarınızdan çıkarmamış kimselere iyilik yapmanızdan ve onlara adaletli davranmanızdan engellemez. Muhakkak ki Allâh muksitleri (her şeye hakkını verenleri) sever. (A. Hulusi)

08 – Allah sizi din hakkında size kıtal yapmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselerden, onlara iyilik etmeniz ve kendilerine adalet yapmanızdan nehy etmez, çünkü Allah adalet yapanları sever. (Elmalı)

 

Lâ yenhâkümullâhu ‘anilleziyne lem yukatiluküm fiyddiyni ve lem yuhricûküm min diyariküm en teberruhüm ve tuksitu ileyhim İşte İslam’da kiminle savaşılır, kiminle savaşılmaz ve niçin savaşılırın cevapları olan ayetler geldi. Allah size, sizinle din savaşı yapmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselerle, iyilik ve adalet üzere bir ilişki geliştirmeni yasaklamaz. Yani Allah sizi yurtlarınızdan çıkarmamışsa, size karşı bir din savaşı açmamışlarsa onlarla insanlık, iyilik üzerinde yardımlaşmanızı engellemez ve onlarla iyilik çerçevesinde bir ilişki kurmanızı yasaklamaz. Ayet açık ve net. Bunu söylüyor. innAllâhe yuhıbbulmuksitıyn Allah adaletli davrananları sever.

Bu ayetler İslam’da savaşın dine zorla sokma, veya dini zorla yayma amacına hizmet etmediğini, sadece saldırganlığı ve tecavüzü önlemek amacına hizmet ettiğini açıkça gösterir.

 

9-) İnnema yenhakümullâhu ‘anilleziyne kateluküm fiyddiyni ve ahrecûküm min diyariküm ve zaheru ‘alâ ıhraciküm en tevellevhüm* ve men yetevellehüm feülaike hümüzzâlimun;

Allâh ancak, Din yüzünden sizinle savaşmış, sizi yurtlarınızdan çıkarmış ve sizin çıkarılmanıza destek olmuş kimseleri dost edinmenizi yasaklar. Kim onları dost edinirse işte onlar zâlimlerin ta kendileridir! (A. Hulusi)

09 – Allah sizi ancak size din hakkında kıtal yapan ve sizi yurtlarınızdan çıkaran ve çıkarılmanıza muzaheret ede kimselerden, onlara dostluk etmenizden nehy ediyor, her kim de onlara dostluk ederse işte onlar kendilerine yazık eden zalimlerdir. (Elmalı)

 

İnnema yenhakümullâhu ‘anilleziyne kateluküm fiyddiyni ve ahrecûküm min diyariküm ve zaheru ‘alâ ıhraciküm en tevellevhüm Allah sizi sadece sizinle savaşan, sizinle Din savaşı yapan ve sizi yurtlarınızdan çıkaran veya sizin çıkarılmanıza destek veren kimselerle savaşmanızı, velayet ilişkisi kurmanızı yasaklar. Yani Allah sadece bu üç zümre ile velayet ilişkisine girmenizi yasaklar. Candan yürekten bir ilişkiye girmenizi yasaklar. Kim bunlar; Sizi yurtlarınızdan çıkaran, size karşı Din savaşı açan, ya da sizi yurtlarınızdan çıkaranları destekleyenler. Bunlarla ilişkiye girmenizi yasaklar. Bunların dışında kilerle ilişki kurmanızı yasaklamaz.

ve men yetevellehüm feülaike hümüzzâlimun artık kim onlarla candan bir dostluk kurarsa işte onlar zalimlerin ta kendileridir.

 

10-) Ya eyyuhelleziyne amenû izâ caekümül mu’minatu muhaciratin femtehınuhünne, Allâhu a’lemu Bi iymanihinn* fein ‘alimtumuhünne mu’minatin fela terci’uhünne ilelküffari lâ hünne hıllun lehüm ve lâ hüm yehıllune lehünn* ve atûhüm ma enfeku* ve lâ cunâha ‘aleyküm en tenkıhuhünne izâ ateytümuhünne ucûrehünn* ve lâ tumsikû Bi ‘ısamilkevafiri ves’elu ma enfaktum velyes’elu ma enfeku* zâliküm hükmullahi yahkümu beyneküm* vAllâhu ‘Aliymun Hakiym;

Ey iman edenler… İman eden kadınlar hicret ederek size geldiklerinde, onları sorgulayın. Allâh onların imanlarını iyi bilir! Eğer onları iman etmiş kadınlar görürseniz, onları hakikat bilgisini inkâr edenlere geri döndürmeyin! Ne bunlar onlara (küffara) helaldir, ne de onlar bunlara helal olurlar! Onlara (küffara) infak ettiklerini (mehrlerini) verin. Onların (bu kadınların) mehrlerini kendilerine verdiğiniz vakit, onları nikâhlamanızda sizin üzerinize bir vebal yoktur. Hakikat bilgisini inkâr eden kadınların nikâhlarını tutmayın… Harcadıklarınızı geri isteyin; onlar da harcadıklarını istesinler. Bu size Allâh’ın hükmüdür… Aranızda hükmediyor. Allâh Aliym’dir, Hakiym’dir. (A. Hulusi)

10 – Ey o bütün iman edenler! Size mümine kadınlar muhacir olarak geldikleri zaman kendilerini imtihan edin, imanlarını Allah bilir, imtihan üzerine onları mümine bilirseniz artık kendilerini kâfirlere geri çevirmeyin, mü’mineler kâfirlere helâl değil, kâfirler de mü’minelere helâl olmazlar: Mamafih sarf ettikleri mehri o kâfirlere verin, sizin o mü’mineleri nikâh etmenizi de de, kendilerine mehirlerini verdiğiniz takdirde, üzerinize bir günah yoktur, kâfirlerin ise ismetlerine yapışmayın ve sarf ettiğinizi isteyin, kâfirler de sarf ettiklerini istesinler, bunlar, size Allahın hükmüdür, aranızda hükmediyor ve Allah alîmdir hakîmdir. (Elmalı)

 

Ya eyyuhelleziyne amenû siz ey iman edenler izâ caekümül mu’minatu muhaciratin femtehınuhünne, Allâhu a’lemu Bi iymanihinne size mü’min kadınlardan, imana ermiş kadınlardan, muhacir kadınlardan gelen olursa, hicret ederlerse femtehınuhünne onları mutlaka imtihana tabi tutun. Allâhu a’lemu Bi iymanihinne her ne kadar Allah onların imanını çok iyi biliyor idiyse de. Yine de onları imtihan edin.

İbn. Abbas diyor ki kadınlar hangi niyetle kocalarını terk ettiklerini sınamayı sırf imanından dolayı mı, yoksa kocalarından kaçtıkları için mi, yani hangi nedenden dolayı kocalarını terk edip Mekke’den Medine’ye kaçıyorlar bunu imtihan edin şeklinde anlamış.

fein ‘alimtumuhünne mu’minatin eğer onların mü’min oldukları konusunda kesin bir yargıya varırsanız fela terci’uhünne ilelküffar onları kafir kocalarına gerisin geri yollamayın, artık döndürmeyin. lâ hünne hıllun lehüm ve lâ hüm yehıllune lehünne artık onlar ne kocalarına helaldir, kocaları da helal değildir. Evet, mef’um muhalifiyle gelmesi ayrılmayın yetmeyip tekrar birleşmenin de artık yasaklığını ifade eder.

ve atûhüm ma enfeku onların verdiklerini de kendilerine iade edin. Yani mehir bedeli olarak vermişlerse bir şeyler hanımlarına, artık Müslüman olup ta müşrik kocalarından ayrılıp Medine’ye gelen hanımlarından alın o mehirleri geri müşrik kocalarına verin. Yani müşrik de olsa hukuku gözetin, müşrikte olsa insanların mallarına ve haklarına riayet edin. Şu ahlaki çerçeveye bakın aziz Kur’an dostları.

ve lâ cunâha ‘aleyküm en tenkıhuhünne izâ ateytümuhünne ucûrehünne artık eğer onların ücretlerini, mehir bedellerini ödemeniz şartıyla, ödediğiniz zaman onları sizin nikahlamanızda herhangi bir beis yoktur. Yani bu evli kadınlar müşrik kocalarını bırakıp, siz de onların mehirlerini Mekke’ye göndermişseniz artık onlar boşanmış sayılırlar onlarla evlenmenizde herhangi bir beis yoktur.

ve lâ tumsikû Bi ‘ısamilkevafir küfürde direnen kadınların nikahlarına yapışmayın, yani onlar küfrü tercih ederlerse inanç özgürlüklerine mani olmayın, zorla tutmayın manasına geliyor ki Hz. Ömer aynı gün, yani bu ayetin indiği gün iki müşrik karısını muhayyer bıraktı onlar da küfrü tercih ettiler ve onları Hz. Ömer Mekke’ye geri yolladı. Demek ki bu ayet inene kadar Hz. Ömer’in nikahı altında kalabilmiş, hem de müşrik inançlarıyla birlikte bu kadınlar.

ves’elu ma enfaktum velyes’elu ma enfeku onlara verdiklerinizi isteyin. Aynı şekilde onlar da verdiklerini sizden isteyebilirler. zâliküm hükmullah işte bu Allah’ın hükmüdür yahkümu beyneküm aranızda Allah hükmediyor. vAllâhu ‘Aliymun Hakiym zira Allah her şeyi bilir, hükmünde hikmet sahibidir.

Mü’min erkeklerin kaçışı, mesela Ebu Cendel gibi. Ardından mü’min kadınlar da kaçtı, bu problem çıktı ortaya. Kaçan ilk kadın Ukbe Bin Ebi Muayt’ın kızı Ümmü Kulsum idi. Kocası Amr Bin As’tan kaçarak Medine’ye sığındı. Zeyd Bin Harise ile evlendi. Başka hanımlar da onu izledi ki 8 hanımın böyle kaçtığını biliyoruz Mekke’den. Hz. Zeynep de, ki Hz. Peygamberin kızı Hz. Zeynep’te onlardan biriydi. Bu ayet anlaşmanın muğlak bir maddesini lehe yorumlama yoluyla peygamberimiz bu konuda ki hükmünü verdi. Peygamberimiz; Anlaşma erkekler içindi, kadınları kapsamıyordur dedi ve Hudeybiye anlaşmasının maddesine kadınlar bu şekilde girmemiş oldu veya girmediği ortaya çıktı.

 

11-) Ve in fateküm şey’ün min ezvaciküm ilelküffari fe’akabtum featulleziyne zehebet ezvacuhüm misle ma enfeku* vettekullahelleziy entüm Bihi mu’minun;

Kadınlarınızdan biri ayrılıp kâfirlere giderse, sonra da bir şekilde onların eşlerinden size kaçan olur ya da ganimet olarak size kalırlarsa, eşleri gitmiş olanlara mehrlerinin mislini veriniz. O Allâh’tan korunun ki, siz O’na iman etmişlersiniz. (A. Hulusi)

11 – Ve eğer zevcelerinizden bir şey sizden küffara kaçar, siz de acısını alırsanız zevceleri gitmiş olanlara sarf ettiklerinin mislini veriniz ve Allah dan korkunuz, eğer siz ona iman etmiş mü’minlerseniz. (Elmalı)

 

Ve in fateküm şey’ün min ezvaciküm ilelküffari fe’akabtum eğer kafirlere kaçan hanımlarınızdan dolayı bir mağduriyet yaşarsanız, misilleme de bulunarak mahsuplaşın. Yani siz onlarla, onlar da sizle alacak verecek varsa eğer mahsuplaşın bu kadınlardan dolayı herhangi bir hak geçmesin. featulleziyne zehebet ezvacuhüm misle ma enfeku şöyle ki eşlerin mağdur ettiği kocalara, karıları için harcadıklarına denk olan miktarı onlara gönderilecek miktardan keserek siz verin. Burada açılımlı bir şekilde, böyle geldi zaten. Mahsuplaşın dan kasıt nedir. Yani eşlerin mağdur ettiği kocalara, karıları için harcadıklarına denk olan miktarı, onlara gönderilecek miktardan keserek siz verin. Böylece mahsuplaşın.

vettekullahelleziy entüm Bihi mu’minun iman ettiğiniz Allah’a karşı sorumluluğunuzun bilincinde olun.

 

12-) Ya eyyühenNebiyyu izâ caekelmu’minatu yubayı’neke alâ en lâ yüşrikne Billâhi şey’en ve lâ yesrıkne ve lâ yezniyne ve lâ yaktulne evladehünne ve lâ ye’tiyne Bibühtanin yefteriynehu beyne eydiyhinne ve ercülihinne ve lâ ya’sıyneke fiy ma’rufin febayı’hünne vestağfir lehünnAllâh* innAllâhe Ğafûrun Rahıym;

Ey O Nebi! İman eden kadınlar; Esmâ’sıyla hakikatleri olan Allâh’a hiçbir şeyi ortak koşmamaları, hırsızlık yapmamaları, zina etmemeleri, çocuklarını katletmemeleri, elleri ve ayakları arasında bir (Bi-)buhtan uydurup getirmemeleri (yüklendikleri çocuklarının nesebini saptırmamaları) ve onlara emrettiklerinde sana isyan etmemeleri üzerine sana sözleşmeye geldiklerinde, onlarla sözleş ve onlar için Allâh’tan mağfiret dile. Muhakkak ki Allâh Ğafûr’dur, Rahıym’dir. (A. Hulusi)

12 – Ey o Peygamber! Mü’mineler sana şu şartlar üzerine bey’at etmeğe geldiklerinde: Allaha hiç bir şey şirk koşmayacaklar ve hırsızlık yapmayacaklar ve zina etmeyecekler, ve evlatlarını öldürmeyecekler ve elleriyle ayakları arasında bir bühtan uydurup getirmeyecekler, ve sana hiç bir marufta asi olmayacaklar, bu suretle onlara bey’at ver ve kendileri için istiğfar ediver, çünkü Allah gafurdur rahîmdir. (Elmalı)

 

Ya eyyühenNebiyy sen ey peygamberler ailesinin bir ferdi. izâ caekelmu’minatu yubayı’neke alâ en lâ yüşrikne Billâhi şey’en eğer mü’min kadınlar sana gelirlerse onlardan Allah’a hiçbir şeyi şirk koşmayacaklarına dair bey’at al, söz al. ve lâ yesrıkne yine çalmayacaklarına dair bey’at al. ve lâ yezniyne zina etmeyeceklerine dair, ve lâ yaktulne evladehünne çocukları katletmeyeceklerine dair.

Kadınlardan istenen bu söz, kız çocuklarını diri diri gömme vü’d veya ve’d geleneğinden daha farklı yorumlanmalı, ki onu babalar yapıyordu. Kadınların istenmeyen hamilelikleri sonlandırma için uyguladıkları bir tür ilkel kürtaj olarak anlıyorum ben bu yasağı. ve lâ yaktulne evladehünne. Yani karınlarında ki bebeleri ilkel yöntemlerle kürtaj yapmayacaklarına dair yemin al, bey’at al.

ve lâ ye’tiyne Bibühtanin yefteriynehu beyne eydiyhinne ve ercülihinne elleri ve ayakları arasında yalan düzüp koşarak iftira atmayacaklarına dair bey’at al. Bu kinayeli ifade sahte annelik iddiasından gerçek anneliğin inkarına varana dek karşı cinsin iffet, onur ve hukukuna aykırı her durumu kapsar.

ve lâ ya’sıyneke fiy ma’rufin dinin değerler sistemi konusunda sana isyan etmeyeceklerine dair bey’atlarını al. Yani onlardan bey’atlarını kabul et. febayı’hünne vestağfir lehünne (Eksik okundu, doğrusu; febayı’hünne vestağfir lehünnAllâh) ve onlar için Allah’a istiğfar et. Allah’tan af dile. Geçmişte işledikleri bu tip günahlardan varsa onlar içinde Allah’tan  af dile. innAllâhe Ğafûrun Rahıym hiç şüphe yok ki Allah çok bağışlayan sonsuzca merhamet sahibi olandır.

 

13-) Ya eyyühelleziyne amenû lâ tetevellev kavmen ğadıbAllâhu ‘aleyhim kad yesiû minel’ahıreti kema yeiselküffaru min ashabilkubur;

Ey iman edenler! Dost edinmeyin Allâh’ın gazap ettiği, sonsuz gelecek yaşama umudu olmayanları; tıpkı gerçeği reddedenlerin kabir halkından ümit kestikleri gibi! (A. Hulusi)

13 – Ey o bütün iman edenler! Öyle bir kavmi dost tanımayın ki Allah kendilerine gazap etmiş, Âhiretten ümidi kesmişler, ashabı kuburdan olan kâfirlerin me’yusiyyetleri gibi ye’se düşmüşlerdir. (Elmalı)

 

Ya eyyühelleziyne amenû siz ey iman edenler lâ tetevellev kavmen ğadıbAllâhu ‘aleyhim sözü yine başa getirdi ve mü’minle kafir arasında ki dostluk ilişkisinin sınırlarını çiziyor ayet. Allah’ın gazabına uğrayan bir topluma gönülden dostluk beslemeyin, Allah’ın gazabına uğramış bir topluma candan yürekten dost olmayın. kad yesiû minel’ahıreti kema yeiselküffaru min ashabilkubur onlar ahiretten tıpkı kabir ehli arasına karışan kafirlerin ümit kestiği gibi ümit kesmişlerdir. Yani onlar, Bu iki manaya birden gelir veya ölülerin dirilmesinden kafirlerin ümit kestikleri gibi manasına da gelir. Zımnen onlar tek dünyalıdırlar. Tek dünyalıların iki yüzü olur. İki dünyalıların tek yüzü olur. Onlar yeniden dirilişten ümit kesmişlerdir. Tıpkı onun gibi sizden ümit kesmişlerdir, ahiretten ümit kesmişlerdir. Onlarla candan yürekten bir dostluk kurmayın.

[Ek bilgi; MÜMTEHİNE SURESİNİN GETİRDİĞİ PRENSİPLER.

1 – Mü’min, Allah’ın dinini engellemek için savaşan, Allah’a ve peygamberine düşman olanları sevmez. Öyleleri ile iyi geçinir ama onlarla gönülden dost olup onlara sır vermez. Akrabası dahi olsa onları, dinine zarar verecek biçimde sırdaş edinip Müslümanların sırlarını onlara iletmez. Çünkü bu durum Müslümanların durumunu zayıflatır.

Zaten gönül birliği olmayınca insan kardeşiyle dahi gönülden ülfet edemiyor. İnsanları birbirlerine bağlayan sadece kan bağı veya arkadaşlık değil, bundan daha önemlisi fikir birliğidir.

Ancak dost tutulmaması emredilen gayri Müslimler, İslam’ın düşmanı olanlardır. Tarafsız insanlara karşı iyi davranmakta, onlarla dostluk kurmakta bir sakınca yoktur. (Mümtehine/8-9) ayetler.

2 – Ahirette insana yarar sağlayacak olan akrabası değil, imanıdır.

3 – Mü’min, inanmayanlar için mağfiret dilemez. (4. Ayet gereği)

4 – Peygamber A.S. mü’minlerin örneğidir.

5 – Allah; şimdiki düşmanları, ileride dost yapabilir. Onun için düşmanlara karşı da ölçülü davranmalı, aşırı gitmemelidir.

Hz. Ali şöyle demiştir; Sevdiğini ölçülü sev belki bir gün düşman olabilir, sevmediğine de aşırı gitme belki bir gün dostun olabilir.

6 – Karı kocadan biri kafir olursa, aralarında ki nikah bozulur. Müslüman kadın müşrike helal değildir. Müslüman erkek te müşrik kadını nikahı altında tutamaz.

7 –  İnanarak küfür yurdundan hicret eden müşrik kadınları imtihan edilir. Gerçekten inandıklarından dolayı kâfir kocalarından kaçmış iseler, kocalarına geri verilmezler. Onlarla evlenmek isteyenler, onların müşrik kocalarına harcamış oldukları mehri geri verirler. Eğer Müslüman kadınlar kaçıp kâfirlerin tarafına geçerse bu defa kâfirlerden kaçmış kadının mehri, karısı kâfirler tarafına kaçmış olan Müslüman kocaya ödenir. (10 ve 11.) ayetler.

8 – Peygamber A.S. a kendisine bey’at etmek isteyen kadınlardan bey’at alması emredilmiştir ki bu bey’at; Allah’a ortak koşmama, çalmama, zina etmeme, uygun emirlerinde peygambere itaat etme şartlarını içerir. (12. ayet.)

9 – Peygamber’e itaatin dahi mutlak değilmeşrû’, uygun emirlere yapılacağı belirtilmiştir ki bu, İslam’da körü körüne taklidin yeri olmadığını gösterir.

10 – Kâfirlerin ahirette kurtuluş umudu yoktur, yahut kâfirler ahirete asla inanmazlar. (Süleyman Ateş – Yüce Kur’an ın çağdaş tefsiri Cilt9/401)]

 

Ve ahiru davahüm enil hamdülillahi rabbil alemiyn

 

Çağrımız ve davamız Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamd’adır.

Reklamlar
 
Yorum yapın

Yazan: 06 Aralık 2013 in KUR'AN

 

Etiketler: , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: